«این جنگ همهچیز را به هم ریخته» | روایت گاردین از خشم آمریکاییها نسبت به ادامه جنگ ایران
رویداد۲۴ | پنج ماه از آغاز جنگی میگذرد که ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران آغاز کردند؛ جنگی که برخلاف وعدهها قرار بود تنها چند هفته طول بکشد، اما نه با پیروزی پایان یافته، نه با شکست و نه حتی با صلح.
برای رأیدهندگانی که گاردین در نقاط مختلف آمریکا با آنها گفتوگو کرده، اگرچه میدان نبرد هزاران کیلومتر دورتر است، اما پیامدهای جنگ را در جایگاههای سوخت، قبض خرید مواد غذایی و تماس تلفنیای احساس میکنند که به یک نظامی اطلاع میدهد تنها یک روز فرصت دارد خود را برای اعزام معرفی کند.
برای کشوری که هنوز پیامدهای جنگ غزه ــ جنگی که میلیاردها دلار از بودجه آمریکا صرف حمایت از آن شده ــ را هضم نکرده است، جنگ ایران بحث قدیمی درباره نقش و هدف قدرت نظامی آمریکا را دوباره زنده کرده است.
«افزایش قیمتها زندگی را خیلی سختتر کرده است»
گاردین نوشت: لیدیا استون، ۳۱ ساله، در شهر نورث یورک ایالت مین در صنعت چوب فعالیت میکند و مادر دختری ۱۸ ماهه است. او میگوید صنعت چوب همزمان از دو سو تحت فشار قرار گرفته است؛ هزینه سوخت بهشدت افزایش یافته، اما قیمت فروش چوب تقریباً تغییری نکرده است.
او میگوید: «قیمتها واقعاً جهش کردهاند و زندگی را خیلی سختتر کردهاند.»
این فشار در آمارها نیز دیده میشود. بر اساس دادههای انجمن خودروی آمریکا (AAA)، میانگین قیمت بنزین برای نخستین بار در چند سال اخیر از ۴ دلار برای هر گالن عبور کرده است.
تحلیلگران نیز میگویند این افزایش قیمت برای همه یکسان نیست؛ زیرا خانوارهای کمدرآمد و طبقه متوسط بخش بیشتری از درآمد خود را صرف سوخت میکنند و بنابراین فشار گرانی را بیش از دیگران احساس میکنند.
اما ناراحتی استون فقط به مسائل اقتصادی محدود نمیشود. او میگوید: «یکی از آزاردهندهترین بخشهای ماجرا این است که مالیات من صرف کشتن آدمها میشود، در حالی که همزمان بودجه خدمات اجتماعی کاهش پیدا میکند و کمکهای غذایی همسایههایم قطع میشود.»
او میگوید صف مراجعهکنندگان به بانک غذای شهرشان بهطور محسوسی طولانیتر شده و همسر بهترین دوستش نیز بدون فرصت کافی برای آماده شدن، به مأموریت نظامی اعزام شده است.
«هیچ دلیلی برای این جنگ نمیدیدم»
این احساس که جنگ فاقد توجیه است، میان بسیاری از رأیدهندگان مستقل و مترقی نیز دیده میشود.
ترنس داهمن، ۷۳ ساله، بازنشسته ساکن ویسکانسین که معمولاً به دموکراتها رأی میدهد، دخالت آمریکا را «اشتباهی بزرگ» توصیف میکند.
او به گاردین میگوید: «هیچکس به ما حمله نکرده بود و ما هم تحریک نشده بودیم. هیچ دلیلی برای ورود به این جنگ نمیدیدم؛ مگر شاید برای کنترل نفت.»
به اعتقاد او، آمریکا باید بهجای جنگ، روی توسعه انرژی خورشیدی، بادی و زمینگرمایی سرمایهگذاری میکرد و سالها پیش مسیر متفاوتی در سیاستهای اقلیمی خود در پیش میگرفت.
«در انتخابات به هر کسی که مخالف جنگ باشد رأی میدهم»
رابرت ادلشتاین، ۶۲ ساله، صاحب یک کسبوکار نصب برچسب دودی خودرو در ویسکانسین، حتی صریحتر صحبت میکند.
او میگوید: «در انتخابات عمومی، بدون تردید به هر کسی رأی میدهم که مخالف این جنگ باشد.»
او ادامه میدهد: «این احمقانهترین اتفاقی است که ممکن بود رخ بدهد.»
ادلشتاین با مقایسه این جنگ با حمله آمریکا به عراق در دوران جورج بوش میگوید: «این جنگ همهچیز را به هم ریخته است... کاملاً احمقانه است.»
در ایالت جورجیا نیز جیمی کارتر، معلم بازنشستهای که هیچ نسبتی با رئیسجمهور پیشین آمریکا ندارد، هنگام مشاهده کاروان دونالد ترامپ با ناباوری گفت: «این یک تصمیم احمقانه است. نمیدانم چه کسی چنین فکری را به او القا کرده است.»
او افزود حتی برادرش که از حامیان ترامپ است نیز با این نظر موافق است.
حمایت از جنگ، اما با شرط پایان سریع
دیدگاه کسانی که ارتباط مستقیمی با ارتش دارند، متفاوت است.
نیک مارین، ملوان بازنشستهای که در تجمع انتخاباتی ترامپ حضور داشت، از سیاستهای دولت حمایت میکند.
او میگوید: «فکر میکنم کاری که ترامپ انجام میدهد درست است. رسیدن به این نقطه زمان زیادی برده و خوشحالم که بالاخره مسئله در حال حل شدن است.»
با این حال، او معتقد است نباید از نیروی قهری بیش از حد استفاده کرد. به گفته او: «نباید سر همسایهات را ببری، چون ممکن است یک ماه بعد دوباره با او تجارت کنی.»
او همچنین از وضعیت غیرنظامیان ایرانی که در نتیجه جنگ به آب، برق و خدمات بهداشتی دسترسی ندارند، ابراز نگرانی میکند.
ریچارد بردلی، سرگرد بازنشسته ارتش که پسر و دخترش اکنون در نیروهای مسلح آمریکا خدمت میکنند، نیز مقابله با ایران را از نظر کلی درست میداند، اما خواهان پایان روشن جنگ است.
او میگوید: «ترجیح میدهم با آدمهای بد در سرزمین خودشان بجنگیم، نه در خاک خودمان.»
اما بلافاصله اضافه میکند: «با وضعیت فعلی کمی مشکل دارم. باید راهی برای تمام کردن این جنگ پیدا کنیم تا به یک جنگ بیپایان دیگر تبدیل نشود.»
او یادآور میشود پدرش در جنگ خلیج فارس جنگیده و خودش نمیخواهد فرزندانش مجبور شوند «کار ناتمام نسل ما» را به پایان برسانند.
همه مخالفان جنگ، مخالف حمله به ایران نیستند
در حالی که اکثر آمریکایی ها از این جنگ ناراحتند، گاردین سراغ یک سلطنت طلب ایرانی جنگ طلب هم رفته است. فردی به مام سلمان مجیدی، مهاجر ایرانی و برنامهنویس ساکن آتلانتا که از رضا پهلوی حمایت میکند، به گاردین گفته معتقد است عملیات آمریکا نوعی «نجات» بوده، نه جنگی انتخابی.
همزمان کلی هارویسون، ورزشکار هنرهای رزمی از جورجیا که به ترامپ رأی داده، میگوید این جنگ باید ماهها پیش پایان مییافت.
او معتقد است: «ترامپ باید بعد از همان حملات اولیه، موضوع را تمام میکرد.»
او همچنین رهبران اسرائیل را متهم میکند که آمریکا را بهتدریج وارد جنگی عمیقتر کردهاند.
به گفته او، این جنگ بزرگترین تهدید برای میراث سیاسی ترامپ است. «ترامپ دوست دارد بهعنوان رئیسجمهوری بزرگ در یادها بماند، اما الان واقعاً دارد به این تصویر آسیب میزند.»
به گفته هارویسون، بهویژه نسل جوان این پرسش را مطرح میکند که چگونه رئیسجمهوری که با شعار پایان دادن به جنگهای خارجی به قدرت رسید، اکنون خود درگیر یکی از آنها شده است.
او میگوید: «مجتمع نظامی ـ صنعتی، مالیاتهای ما را به جیب میزند؛ پولی که باید صرف تعمیر خیابانها و حل مشکلات داخل کشور شود.»
پرسشی که همچنان بیپاسخ مانده است
اینکه آتشبس دوام خواهد آورد یا نه، و اینکه تهران و واشنگتن روزی فراتر از یک توقف موقت پای میز مذاکره خواهند نشست یا خیر، هنوز مشخص نیست.
اما آنچه از شهرهای کوچک ویسکانسین تا حومههای جورجیا روشن است، این است که رأیدهندگان با گرایشهای سیاسی مختلف، همگی یک محاسبه مشترک انجام میدهند؛ قبض بنزین، هزینههای زندگی، احکام اعزام نیروها و شمار قربانیان را کنار هم میگذارند و یک سؤال را تکرار میکنند:
این جنگ دقیقاً برای چه بود؟
