یک هفته تا انتخابات آمریکا؛ جنگ ایران گریبان ترامپ را می‌گیرد؟ | نتایج آخرین نظرسنجی‌ها و نظر شش کارشناس نیویورک‌تایمز درباره پیروز این رقابت
رویداد۲۴ | در ماه ژوئیه و بار دیگر در سپتامبر، بخش دیدگاه‌های نیویورک‌تایمز از شش کارشناس نظرسنجی و سیاست خواست پیش‌بینی کنند که کدام حزب کنترل مجلس نمایندگان و سنا را به دست خواهد گرفت. این کارشناسان در فاصله ژوئیه تا سپتامبر، تغییر جهت فضای سیاسی به سود دموکرات‌ها را شناسایی کردند؛ موجی آبی‌رنگ در حال شکل‌گیری بود، هرچند هنوز نمی‌شد آن را یک سونامی آبی دانست.
اکنون که تنها حدود یک هفته تا انتخابات باقی مانده، نظرسنجی‌ها از فضایی بسیار مساعد برای دموکرات‌ها حکایت دارند.
کدام حزب کنترل مجلس نمایندگان و سنا را به دست می‌گیرد؟
برای کسب اکثریت در مجلس نمایندگان، هر حزب باید دست‌کم ۲۱۸ کرسی به دست آورد.
در سنا، دموکرات‌ها باید حداقل چهار کرسی جدید کسب کنند تا با احتساب دو سناتور مستقلی که با آن‌ها همراه هستند، مجموع کرسی‌هایشان به ۵۱ برسد و بتوانند بر رأی تعیین‌کننده معاون رئیس‌جمهور در شرایط تساوی غلبه کنند.
در نظام سیاسی آمریکا، معاون رئیس‌جمهور هم‌زمان رئیس مجلس سنا نیز هست، اما در حالت عادی حق رأی در سنا ندارد. طبق قانون اساسی آمریکا، اگر رأی سناتورها درباره یک طرح یا تصمیم ۵۰ به ۵۰ مساوی شود، معاون رئیس‌جمهور می‌تواند رأی بدهد و نتیجه را تعیین کند. به این رأی، رأی تعیین‌کننده یا رأی شکست تساوی (Tie-breaking Vote) می‌گویند.
اگر انتخابات امروز برگزار می‌شد...
پری بیکن نویسنده نشریه نیوریپابلیک و کارشناس نیویورک تایمز می گوید: عقل من به میزان محبوبیت به‌شدت پایین ترامپ، وضعیت مطلوب دموکرات‌ها در نظرسنجی‌های رقابت‌های سنا، حتی در ایالت‌های سنتاً محافظه‌کاری مانند آیووا، کانزاس و تگزاس، و برتری چشمگیر دموکرات‌ها در نظرسنجی‌های سراسری مجلس نمایندگان نگاه می‌کند.
مجموع این عوامل نشان می‌دهد دموکرات‌ها می‌توانند بین ۲۳۵ تا ۲۴۰ کرسی مجلس نمایندگان را به دست آورند و اکثریت سنا را نیز کسب کنند.
اما دلم می‌گوید ترجیح می‌دهم بار دیگر ناامید نشوم.
به همین دلیل، ترجیح می‌دهم به احساس خود اعتماد کنم و پیروزی قابل‌توجه دموکرات‌ها را پیش‌بینی کنم، نه یک پیروزی تاریخی و بسیار گسترده.
یک پیش بینی با اشاره به جنگ ایران
کارلوس اودیو، بنیانگذار موسسه تحقیقاتی «اکوئیس ریسرچ»، دیگر کارشناس نیویورک تایمز نیز گفته اوایل امسال، حتی تصور سنایی با ترکیب ۵۰ به ۵۰ هم دور از دسترس به نظر می‌رسید. اکنون چنین نتیجه‌ای یکی از بدبینانه‌ترین سناریوها برای دموکرات‌ها محسوب می‌شود و بحث اصلی در مجلس نمایندگان این است که اکثریت دموکرات‌ها چقدر بزرگ خواهد بود.
چه چیزی برای حزب جمهوری‌خواه تغییر کرده است؟ پاسخ این است که هیچ‌چیز تغییر نکرده است.
قیمت بنزین همچنان بالاست، جنگ و رسوایی‌ها ادامه دارند، رئیس‌جمهور هیچ اقدامی برای کمک به حزب خود انجام نمی‌دهد و هزینه‌های تبلیغاتی جمهوری‌خواهان نیز نتوانسته تأثیر محسوسی بر وضعیت رقابت بگذارد.
بیشتر پیش‌بینی‌های معتبر از اکثریتی با ۵۱ یا ۵۲ کرسی برای دموکرات‌ها در سنا حکایت دارند. من ۵۲ کرسی را پیش‌بینی می‌کنم.
با این حال، مدل من به هر یک از نتایج بین ۴۹ تا ۵۴ کرسی، احتمالی در حدود ۱۰ درصد اختصاص می‌دهد.
پاتریک روفینی، کارشناس نیویورک تایمز و مسئول نظرسنجی موسسه «اکلون اینسایت» می گوید: هیچ عاملی نتوانسته شتاب دموکرات‌ها را در آستانه روز انتخابات متوقف کند؛ بنابراین آن‌ها باید به‌راحتی کنترل مجلس نمایندگان را به دست آورند.
تغییر مرزبندی حوزه‌های انتخابیه باعث شده بسیاری از حوزه‌های واقعاً رقابتی که ترامپ در سال ۲۰۲۴ با اختلاف ۱۰ درصد یا کمتر در آن‌ها پیروز شده بود، از میان بروند.
با این حال، برتری ملی دموکرات‌ها اکنون به آن‌ها امکان می‌دهد در حوزه‌های بسیار بیشتری، حتی فراتر از این محدوده، برای کسب کرسی تلاش کنند.
رقابت بر سر سنا بسیار نزدیک‌تر از چیزی است که بیشتر مردم تصور می‌کنند.
احتمال خطای دوباره نظرسنجی‌ها در ایالت‌های جمهوری‌خواه، به‌ویژه در غرب میانه آمریکا، همچنان وجود دارد.
اما حتی با فرض یک خطای معمول نظرسنجی، ایالت‌هایی مانند آلاسکا، اوهایو و تگزاس در بدترین حالت رقابت‌هایی تقریباً برابر دارند.
اگر دموکرات‌ها در دو مورد از این سه ایالت پیروز شوند، در مسیر کسب اکثریت سنا قرار خواهند گرفت.
جمهوری خواهان از حفظ مجلس نمایندگان نا امید شده اند
نیت سیلور، نویسنده خبرنامه «سیلور بولتن» هم معتقد است جمهوری‌خواهان تقریباً از حفظ مجلس نمایندگان ناامید شده‌اند.
اگر نظرسنجی عمومی نیویورک‌تایمز و کالج سینا حتی تا حدودی درست باشد و دموکرات‌ها واقعاً ۱۱ واحد درصد برتری داشته باشند، ممکن است حتی دست‌کاری مرز حوزه‌های انتخابیه به سود جمهوری‌خواهان نیز نتیجه معکوس بدهد.
البته این یک «اگر» بسیار بزرگ است.
اما اگر فضای سیاسی ملی واقعاً همان چیزی باشد که اکنون مشاهده می‌کنیم، احتمالاً شاهد پیروزی‌های غیرمنتظره دموکرات‌ها در حوزه‌هایی خواهیم بود که نامزدهای جمهوری‌خواه آن‌ها هرگز با چنین شرایطی مواجه نشده‌اند.
شارلوت سواسی دیگر کارشناس نیویورک تایمز و نویسنده خبرنامه «مدیوم دیتا» می گوید: با وجود بهبود وضعیت دموکرات‌ها در نظرسنجی‌ها، پیش‌بینی خود درباره سنا را افزایش نمی‌دهم؛ زیرا در بسیاری از رقابت‌های نزدیک سنا، گرایش حزبی ریشه‌دار ایالت‌ها همچنان اهمیت دارد.
به نظر می‌رسد امسال سال بسیار خوبی برای دموکرات‌ها باشد.
بنابراین ایالتی مانند اوهایو که ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ با اختلاف ۱۱.۲ واحد درصد در آن پیروز شد، اکنون می‌تواند یک کرسی نسبتاً مطمئن برای دموکرات‌ها باشد.
سه ایالت آلاسکا، تگزاس و آیووا که ترامپ در آن‌ها حدود ۱۳ واحد درصد برتری داشت نیز همگی رقابتی شده‌اند.
اما کرسی بعدی به کانزاس تعلق دارد؛ جایی که ترامپ ۱۶ واحد درصد برتری داشت. پس از آن نیز کارولینای جنوبی با برتری ۱۸ واحد درصدی ترامپ قرار دارد.
احتمالاً سقف موفقیت دموکرات‌ها در محدوده آلاسکا، تگزاس و آیووا خواهد بود و آن‌ها دو مورد از این سه ایالت را به دست خواهند آورد.
لین واروک استاد علوم سیاسی دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس تحلیل متفاوتی ارائه کرده است. او می گوید دو نیروی اصلی انتخابات میان‌دوره‌ای را شکل می‌دهند: نارضایتی و تثبیت شدید شکاف‌های حزبی.
مردم از وضع موجود ناراضی‌اند و رئیس‌جمهور و حزب او را مقصر می‌دانند.
اما هم‌زمان، رأی‌دهندگان می‌دانند که دو حزب در پی ساختن دو جهان بسیار متفاوت هستند و می‌دانند کدام جهان را ترجیح می‌دهند.
در چنین شرایطی، رأی دادن به حزب رقیب بسیار دشوار می‌شود. این وضعیت باعث می‌شود سیاست در حالتی از انسداد و انجماد قرار بگیرد. برای در نظر گرفتن هر دو عامل، روش من بررسی رقابت‌های نزدیک در هر دو مجلس بود.
فرض کردم دموکرات‌ها نخست، کرسی‌های رقابتی فعلی خود را حفظ می‌کنند؛ دوم، کرسی‌های نزدیکی را که در گذشته نه‌چندان دور در اختیار داشته‌اند، دوباره به دست می‌آورند؛ و سوم، در سایر رقابت‌های نزدیک شکست می‌خورند.
به این اعداد توجه کنید| چه کسانی از رأی‌دهندگان انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ در انتخابات ۲۰۲۶ شرکت خواهند کرد؟
براساس نظرسنجی مرکز پژوهشی پیو:
-
۷۷ درصد از رأی‌دهندگان ترامپ در سال ۲۰۲۴ اکنون از نامزدهای جمهوری‌خواه حمایت می‌کنند.
-
۸۷ درصد از رأی‌دهندگان کامالا هریس در سال ۲۰۲۴ اکنون از نامزدهای دموکرات حمایت می‌کنند.
پری بیکن می گوید: میزان مشارکت در انتخابات میان‌دوره‌ای به‌مراتب کمتر از انتخابات ریاست‌جمهوری است. حدود ۱۵۹ میلیون نفر در انتخابات سال ۲۰۲۰ رأی دادند، اما در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۲ این رقم تنها حدود ۱۰۸ میلیون نفر بود.
بنابراین یکی از پرسش‌های اصلی در هر انتخابات میان‌دوره‌ای این است که کدام حزب می‌تواند تعداد بیشتری از رأی‌دهندگان انتخابات ریاست‌جمهوری قبلی را دوباره پای صندوق رأی بیاورد. اکنون به نظر می‌رسد دموکرات‌ها در این زمینه موفق‌تر باشند.
بر اساس نظرسنجی اخیر مرکز پیو، ۸۷ درصد از رأی‌دهندگان کامالا هریس در انتخابات ۲۰۲۴ می‌گویند پاییز امسال از نامزدهای دموکرات حمایت می‌کنند؛ در مقابل، این نسبت در میان رأی‌دهندگان ترامپ که از نامزدهای جمهوری‌خواه حمایت می‌کنند، ۷۷ درصد است.
اگر کن پکستون در تگزاس یا نامزد جمهوری‌خواه دیگری که با مشکل مواجه است در نهایت پیروز شود، فرض من این خواهد بود که بخشی از آن ۲۳ درصد جمهوری‌خواه مردد، سرانجام برای حمایت از حزب خود پای صندوق آمده‌اند.
تغییر گرایش انتخاباتی در میان رأی‌دهندگان لاتین‌تبار
کارلوس اودیو به تحلیل مؤسسه Equis از نظرسنجی‌های USC Dornsife اشاره کرده و می گوید:یکی از روش‌های مورد علاقه من این است که مؤسسه ما از رأی‌دهندگان می‌پرسد افراد نزدیک به آن‌ها قصد دارند به چه کسی رأی بدهند.
این پرسش به ما کمک می‌کند بفهمیم چه انتخابی در نظر افراد عادی یا محبوب تلقی می‌شود. برای نمونه، رأی‌دهندگان لاتین‌تبار را در نظر بگیرید. طبق بهترین برآوردهای ما، سهم کسانی که می‌گفتند بیشتر اطرافیانشان از ترامپ حمایت می‌کنند، از ۱۹ درصد در سال ۲۰۱۶ به ۳۰ درصد در ۲۰۲۰ و ۴۲ درصد در ۲۰۲۴ رسید.
اما در تازه‌ترین نظرسنجی، شاهد بازگشتی تقریباً به سطح سال ۲۰۱۶ هستیم.
اکنون تنها ۲۲ درصد از رأی‌دهندگان لاتین‌تبار می‌گویند بیشتر افرادی که به‌طور منظم با آن‌ها ارتباط دارند، در انتخابات میان‌دوره‌ای از جمهوری‌خواهان حمایت می‌کنند.
محبوبیت ترامپ حتی بدتر از چیزی است که به نظر می‌رسد
براساس داده‌های سیلور بولتن میزان محبوبیت ترامپ در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۵ حدود ۵۲ درصد بوده در حالی که میزان محبوبیت ترامپ در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶ به ۳۷ درصد سقوط کرده است.
نیت سیلور به داده های سیلور بولتن اشاره کرده و می گوید: درباره میزان محبوبیت ترامپ بحث‌های زیادی مطرح شده است، اما وقتی جزئیات داده‌ها را بررسی می‌کنیم، وضعیت او از برخی جهات حتی بدتر به نظر می‌رسد. او به داده های بر اساس داده‌های ما، تنها حدود ۲۰ درصد آمریکایی‌ها به‌شدت عملکرد ترامپ را تأیید می‌کنند، در حالی که نزدیک به ۵۰ درصد به‌شدت با عملکرد او مخالف‌اند.
این مخالفت شدید، تثبیت‌شده و پرصدایی است که معمولاً با انگیزه بالای مشارکت در انتخابات ارتباط دارد. در همین حال، وفاداری عمیق پایگاه اجتماعی ترامپ به حمایتی کم‌اشتیاق‌تر تبدیل شده است. شاید طرفداران دوآتشه ترامپ اگر نام خود او روی برگه رأی باشد، در انتخابات شرکت کنند. اما آیا همین افراد برای راجر مارشال یا کن پکستون نیز پای صندوق خواهند آمد؟
رؤیای آمریکایی در حال ناپدید شدن است
لین واورک برای پاسخ به سوالی درباره رویای آمریکایی، از داده های وال‌استریت ژورنال و یوگاو استفاده کرده و می گوید: در سال ۱۹۸۶، وال‌استریت ژورنال از مردم پرسید آیا فکر می‌کنند رؤیای آمریکایی هنوز زنده است یا خیر. در آن زمان، فقط ۱۱ درصد گفتند رؤیای آمریکایی دیگر واقعاً زنده نیست.
نظرسنجی اخیر اکونومیست و یوگاو همین پرسش را تکرار کرد. در سال ۲۰۲۶، سهم افرادی که معتقدند رؤیای آمریکایی دیگر زنده نیست، به ۴۳ درصد رسیده است.
تقریباً نیمی از کشور تصور می‌کند رؤیای آمریکایی مرده است.
در نظرسنجی مشابهی که مجله تایم در سال ۱۹۸۴ انجام داد، ۶۱ درصد آمریکایی‌ها گفته بودند طی دهه گذشته نسبت به زندگی خوش‌بین‌تر شده‌اند.
امروز کمتر از یک‌چهارم جمعیت چنین احساسی دارند. بسیاری از آمریکایی‌ها دیگر باور ندارند فردا بهتر از امروز خواهد بود.
ممکن است دموکرات‌ها در نوامبر پیروز شوند، اما این مسئله چالشی برای هر دو حزب است؛ هرچند در حال حاضر برای جمهوری‌خواهان بزرگ‌تر است.
جنگ ایران چگونه انتخابات آمریکا را دگرگون خواهد کرد؟ | قیمت بنزین ممکن است باز هم افزایش یابد
متوسط قیمت هر گالن بنزین معمولی در آمریکا ۶ ژانویه ۲۰۲۵، ۳.۰۵ دلار و ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶، ۴.۲۸ دلار (منبع: اداره اطلاعات انرژی آمریکا) است. در نمودار نیویورک‌تایمز، آغاز جنگ ایران نیز به‌عنوان یکی از نقاط مهم تغییر قیمت بنزین مشخص شده است.شارلوت سواسی می گوید: قیمت بنزین محبوبیت ترامپ را به پایین‌ترین سطوح تاریخی رسانده و زمینه را برای شکل‌گیری یک موج آبی فراهم کرده است.
اکنون سؤال این است که آیا تغییرات لحظه آخری در این قیمت‌های کاملاً محسوس، افکار عمومی را بیش از این تحت تأثیر قرار خواهد داد یا خیر.
برای مثال، افزایش ناگهانی قیمت بنزین به پنج دلار در هر گالن ممکن است شمار زیادی از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه را متقاعد کند که اصلاً در انتخابات شرکت نکنند.
اگر حزب حاکم باشید، قطعاً نمی‌خواهید آخرین چیزی که یک رأی‌دهنده پیش از رفتن به پای صندوق رأی متوجه می‌شود، هزینه بنزینی باشد که برای رسیدن به محل رأی‌گیری مصرف می‌کند.
فاصله گرفتن رأی‌دهندگان از ترامپ
پاتریک روفینی از مؤسسه Echelon Insights می گوید: در میان رأی‌دهندگانی که در انتخابات ۲۰۲۴ از ترامپ حمایت کردند، اما اکنون عملکرد او را تأیید نمی‌کنند، ۴۲ درصد هزینه‌های زندگی را مهم‌ترین مسئله کشور می‌دانند.
نگرانی درباره هزینه‌ها در میان رأی‌دهندگانی که از ترامپ فاصله گرفته‌اند، از هر گروه مردد دیگری شدیدتر است.
همان گروه‌هایی که نقش مهمی در پیروزی دوباره ترامپ داشتند، یعنی لاتین‌تبارهای طبقه کارگر و مردان جوان، اکنون بیشترین فشار ناشی از بحران توان مالی خانوار را احساس می‌کنند و بیش از گذشته به سمت دموکرات‌ها متمایل می‌شوند.
اگر دموکرات‌ها کنترل کنگره را به دست آورند، دلیل آن ساده خواهد بود: نگرانی درباره هزینه‌های زندگی که با افزایش قیمت بنزین ناشی از جنگ ایران تشدید شده است.
چقدر به نظرسنجی‌ها اعتماد کنیم؟
پری بیکن کارشناس نیویورک تایمز می گوید تا حد زیادی به نظرسنجی‌ها اعتماد دارد.یکی از دلایل این اعتماد، نشانه دیگری از آسیب‌پذیری غیرمعمول جمهوری‌خواهان در این دوره است: کمیته‌های مختلف انتخاباتی این حزب میلیون‌ها دلار در حوزه‌ها و ایالت‌هایی هزینه می‌کنند که معمولاً پایگاه‌های مطمئن جمهوری‌خواهان محسوب می‌شوند.
من بسیار مطمئنم که دموکرات‌ها اکثریت مجلس نمایندگان را به دست خواهند آورد و تعداد کرسی‌هایشان در سنا افزایش خواهد یافت؛ هرچند شاید نتوانند اکثریت آن را کسب کنند.
اما درباره رقابت‌های مشخص فرمانداری‌ها و سنا اطمینان کمتری دارم. به پیروزی احتمالی فرمانداران زن دموکرات در اوهایو، جورجیا و تگزاس فکر می‌کنم. یا به پیروزی دموکرات‌ها در رقابت‌های سنا در آیووا، کانزاس و تگزاس و همچنین پیروزی‌هایی با اختلاف نزدیک به دو رقمی در جورجیا و کارولینای شمالی.
نگرانی من این است که شاید همه این نظرسنجی‌ها بیش از اندازه به سود دموکرات‌ها باشند. ممکن است مؤسسات نظرسنجی به تعداد کافی با سفیدپوستان متمایل به محافظه‌کاری تماس نگرفته باشند و در نتیجه، داده‌هایشان دقیق نباشد.
کارلوس اودیو اما تاکید می کند که آنچه نظرسنجی‌ها ارائه می‌کنند، چشم‌انداز است، نه پیشگویی.آن‌ها تا جایی که می‌توانسته‌اند پیش رفته‌اند؛ فضای سیاسی ملی را ترسیم کرده‌اند، رأی‌دهندگانی را که در حال تغییر موضع هستند شناسایی کرده‌اند و حوزه‌های رقابتی را نشان داده‌اند. وقتی به نظرسنجی‌های ایالتی مانند کانزاس نگاه می‌کنید، رأی‌دهندگان ترامپ را می‌بینید که در گروه افراد مردد قرار گرفته‌اند.
نظرسنجی‌ها می‌توانند به ما کمک کنند بفهمیم این افراد چگونه تصمیم خواهند گرفت یا آیا اصلاً در انتخابات شرکت خواهند کرد؛ اما در نهایت، آنچه ارائه می‌دهیم حدس‌هایی آگاهانه است.
با این حال، معمولاً فرض من این است که حمایت از دموکرات‌ها در میان رأی‌دهندگان سفیدپوست مناطق جمهوری‌خواه بیش از اندازه برآورد می‌شود و در مقابل، حمایت از دموکرات‌ها در میان رأی‌دهندگان سیاه‌پوست در همه مناطق کمتر از میزان واقعی تخمین زده می‌شود.
برآوردهای فعلی همچنین ممکن است ترکیب رأی‌دهندگان را اشتباه ارزیابی کرده باشند. برای مثال، اگر جوانان بیش از میزان معمول در انتخابات میان‌دوره‌ای مشارکت کنند، نظرسنجی‌ها حمایت واقعی از دموکرات‌ها را کمتر از میزان آن نشان داده‌اند.
پاتریک روفینی می گوید: براساس نظرسنجی‌ها، به نظر می‌رسد دموکرات‌ها شبی خوب، اگر نه فوق‌العاده، در پیش داشته باشند.اما ممکن است فضای سیاسی را درست تشخیص دهید و در عین حال، نقشه رقابت‌ها را اشتباه بخوانید. انتخابات ۲۰۱۶ را به یاد بیاورید.
نظرسنجی‌های سراسری فاصله چندانی با اختلاف نهایی آرای مردمی نداشتند، اما در ایالت‌هایی که نتیجه انتخابات را تعیین کردند، با خطاهای فاجعه‌باری مواجه شدند. شواهد اندکی وجود دارد که نشان دهد مشکل مؤسسات نظرسنجی در برقراری ارتباط با رأی‌دهندگان روستایی و طبقه کارگر حل شده است. برعکس، به نظر می‌رسد این مشکل امسال از همیشه شدیدتر باشد.
اگر الگوی تکرارشونده‌ای وجود داشته باشد، همان بیش‌برآورد حمایت از دموکرات‌ها در ایالت‌های جمهوری‌خواه است.
همچنین تفکیک جغرافیایی رأی‌دهندگان براساس گرایش حزبی باعث شده دقیقاً همین ایالت‌ها محل تعیین سرنوشت کنترل سنا باشند.
نیت سیلور می گوید: بیشتر تحلیلگران اعتماد بسیار کمی به نظرسنجی‌ها دارند یا اصلاً به آن‌ها اعتماد نمی‌کنند. اما شاید بهتر باشد اعتماد بیشتری داشته باشند.نظرسنجی‌های دو انتخابات میان‌دوره‌ای گذشته نسبتاً دقیق و بدون سوگیری بوده‌اند. نکته مهم‌تر این است که شاید آن‌ها اصلاً نتیجه‌ای چندان غیرمعمول را پیش‌بینی نمی‌کنند. موج‌های انتخاباتی در انتخابات میان‌دوره‌ای بسیار عادی‌اند و تقریباً می‌توان آن‌ها را نتیجه پیش‌فرض دانست.
با توجه به میزان محبوبیت ترامپ، قیمت بنزین، ایران و پرونده اپستین، حتی می‌توان انتظار موجی بزرگ‌تر از حد متوسط را داشت.
کاملاً می‌توانم تصور کنم که نظرسنجی‌ها بار دیگر اشتباه کنند؛ به‌ویژه در غرب میانه که در گذشته حمایت از دموکرات‌ها را بیش از حد واقعی برآورد کرده‌اند.
اما خطای نظرسنجی می‌تواند در هر دو جهت رخ دهد. حتی می‌توانم شرایطی را تصور کنم که مشارکت رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه به‌شدت کاهش یابد و دموکرات‌ها پیروزی بسیار گسترده‌تری به دست آورند.
شارلوت سواسی می گوید: معتقدم نظرسنجی‌ها در مجموع درست هستند. جمهوری‌خواهانی که امیدوارند خطای بزرگی در نظرسنجی‌ها رخ دهد، خودشان را فریب می‌دهند.با این حال، انتظار دارم نظرسنجی‌ها اندکی بیش از حد به سود دموکرات‌ها باشند؛ شاید حدود دو واحد درصد، با تفاوت‌هایی میان ایالت‌های مختلف.
نگرانی ویژه من درباره برخی گروه‌هاست؛ مانند افرادی که در سال ۲۰۲۴ رأی نداده‌اند و کسانی که در انتخابات ۲۰۲۶ حزب مورد حمایت خود را تغییر داده و به دموکرات‌ها رأی می‌دهند.
ممکن است این افراد با نرخ بالایی به نظرسنجی‌ها پاسخ داده باشند. اصلاح چنین خطایی دشوار است و این موضوع می‌تواند میزان حمایت برآوردشده از دموکرات‌ها را بیش از واقعیت نشان دهد.
البته مؤسسات نظرسنجی معتبر از این مشکل آگاه‌اند و تلاش می‌کنند آن را اصلاح کنند. در برخی ایالت‌ها نیز عوامل خاصی نظرسنجی را دشوار می‌کند. برای مثال، در تگزاس دستیابی به نمونه‌ای دقیق و نماینده از جمعیت لاتین‌تبار چالش‌برانگیز است. در ایالت مین نیز رأی دادن افراد به نامزدهای احزاب مختلف در رقابت‌های گوناگون، با فراوانی نسبتاً بالایی رخ می‌دهد.
لین واورک استاد علوم سیاسی یک توصیه مهم دارد؛ او می گوید: ممکن است به انتخابات اخیر نگاه کنید و تصور کنید نظرسنجی‌ها بدتر شده‌اند و تصمیم بگیرید اهمیت کمتری برای آن‌ها قائل شوید. اما این اشتباه است.نظرسنجی‌ها بدتر نشده‌اند؛ انتخابات صرفاً نزدیک‌تر شده‌اند. همین مسئله تشخیص برنده را دشوارتر می‌کند، حتی زمانی که نظرسنجی‌ها همچنان به همان اندازه دقیق باشند. یک نظرسنجی باکیفیت با حاشیه خطای سه درصد معمولاً می‌تواند برنده رقابتی را که اختلاف نهایی آن هفت درصد است، درست پیش‌بینی کند.
اما همان نظرسنجی برای تشخیص برنده رقابتی که اختلاف نهایی آن تنها یک یا دو درصد باشد، با دشواری بیشتری مواجه خواهد شد؛ همان وضعیتی که در بسیاری از رقابت‌های میان‌دوره‌ای امسال مشاهده می‌شود.
کیفیت نظرسنجی بدتر نشده است؛ رقابت صرفاً نزدیک‌تر شده و پیش‌بینی نتیجه دشوارتر شده است. برخی رقابت‌های انتخابات میان‌دوره‌ای بسیار نزدیک به نظر می‌رسند. نظرسنجی‌ها دقیقاً همین وضعیت را گزارش می‌کنند و باید آنچه را نشان می‌دهند جدی بگیریم.
