...و ناگهان چه زود۱۰ سال گذشت

رویداد۲۴-آبانِ سال 86 رفته بودم «گتوند»، جایی که قیصر به دنیا آمده بود ولی من آمده بودم که در تشییع پیکر نازنین او شرکت جویم. نم نم باران با بوی خاک باران خورده طراوتی دیگر به شهر داده بود. جمعیت موج می زد و در این میان حضور گرم لرهاو بختیاری ها جلوه ای حماسی به مراسم داده بودند.  چقدر دوست داشتم برایش بخوانم نامش را غزل غزل بسرایم. همه اش کنگره ی سراسری شعر کشور در سال 84 در نگاهم مجسم می شد آنجا که جایزه ادبی قیصر را گرفتم و آن لوح تقدیر که به امضای زنده ی قیصر رسیده بود که بهترین جایزه همه ی دوران شعر و شاعری من است.