پدیده "توهم در فضای دانشگاهی ایران"
رویداد۲۴-توهم گرایی رفتاری روانی اجتماعی صرفا مربوط به عوام نیست بلکه خواص نیز در تاثیر پذیری از این پدیده همانند عوام بهره مند هستند. توهم گرایی رفتار پوپولیستی و عوام فریبانه ای است که بر اساس ریاکاری ، دروغ ، گنده گویی ، ژست های کاذب و... در فرد متوهم بروز می یابد و در رابطه با دیگران در رفتار اجتماعی فرد متوهم خود را به عنوان سوپرمن پرقدرتی فرض می کند که از دیگران زرنگ تر ، داناتر ، باهوش تر و کاریزماتر می باشد ، این پدیده روان شناختی در عوام در بروز انواع آسیب های اجتماعی و فساد های اخلاقی و اقتصادی بروز می یابد و در خواص در انحراف ها و فسادهایی در حوزه فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی خود را در معرض نمایش می گذارد.
پدیده توهمات شبه دانشگاهی موضوع جدیدی است که در فضای آکادمیک و برخی از شخصیت های دانشگاهی بروز می یابد و با چند ویژگی کلی فرد متوهم در قامت استاد درس خوانده باسواد خود را سوپرمن گروهی از دانشجویان و مریدان خاص خود می بیند که یگانه متفکر باسواد فقط اوست و بس و هر آنکس به غیر او بیاندیشد و تحقیق کند بهره ای از سواد و علم ندارد و فقط اوست که می تواند اندیشه های فکری فلسفی، جامعه شناسی ، علوم تجربی یا پزشکی و اختراع از خود تولید کند و هر کسی که بر خلاف او بیاندیشد و بنویسد و تولید علمی داشته باشد از حوزه علم و پژوهش بدور است و این استاد اندیشمند یکه تاز ، تازه به دوران رسیده با جعل عناوین "استاد دانشگاه" ، جامعه شناس ، اندیشمند ، فیلسوف ، دکتر ، مهندس و.... تلاش دارد خود را در صدر اخبار رسانه ها و فضای مجازی بنشاند و اگر روزی در صدر نباشد آن روز تلخی برایش خواهد بود حال آنکه این استاد به اصطلاح دانشگاهی علاقه عجیبی به رسانه های فضای مجازی دارد و تمام وقت خود را صرف کوبیدن و نفی کردن اساتید دیگر می کند و وقت مفید خود را به جای مطالعه و پژوهش ، به گذراندن در فضای مجازی و یادداشت نوشتن های بی مایه ای می کند که جز تشویق مریدان و اطرافیانش هیچ دستاورد مفیدی در زندگی روزمره برایش حاصل نمی شود.
توهمات شبه دانشگاهی صرفا در شخصیت برخی از اساتید بروز نمی یابد بلکه برخی از دانشجویان مقطع تحصیلی لیسانس و فوق لیسانس و دکتری تمام وقت مفید خود را به جای تحصیل و مطالعه و درس خواندن ، صرف عکس یادگاری و عکس گرفتن و کپی یا فوروارد کردن از مطالب و کتاب هایی که نه یکبار خوانده اند و نه مفاهیم این کتاب ها را درک کرده ، می کنند و یا وقت مفید خود را در کتاب سازی هایی صرف می کنند که تعداد آثار نوشتاری اش از سن خود و اساتیدش بیشتر است و با انتشار این کتب های بی مایه و بی پایه در صدد چهره سازی علمی و هویت طلبی علمی کاذب از خویش است چرا که امروزه ناشرین به جای نشر اثار ماندگار بیشتر به تجارت و اخذ پول های هنگفت از نویسنده به کتاب سازی روی آورده اند و فضا برای چاپ کتب های بی محتوا بیش از گذشته مهیاست و افرادی که می کوشند با مطرح شدن های کاذب در فضای مجازی چهره ای فرهیخته از خود در جامعه به معرض نمایش بگذارند و جالب توجه اینکه برخی از دانشجویان دوره تحصیلی لیسانس و فوق لیسانس به دلیل اینکه هنوز مراحل تحصیلات عالیه را در رشته تحصیلی خود کسب نکرده اند با فعالیت های پر هیجان در فضای مجازی عناوین جالب توجهی در مورد خود می نویسند به عنوان مثال چندی پیش مشاهده کردم دانشجوی ۲۱ ساله لیسانس در رشته علوم سیاسی عنوان نویسنده و پژوهشگر و کارشناس مرکز مطالعات خاورمیانه خود را معرفی کرده و برایم جالب توجه بود این دانشجو هنوز مدرک لیسانس خود را نتوانسته کسب کند
این توهمات صرفا در مورد برخی از دانشجویان دوره تحصیلی لیسانس مصداق ندارد حتی گاها مشاهده می شود برخی از دانشجویان فوق لیسانس و دکتری که هنوز زبان تخصصی و زبان مادری و روش تحقیق در رشته تخصصی خود را نمی دانند با عناوین پر طمطراق در فضای مجازی به کاذب گرایی معرفتی روی آورده اند . در فضای دانشگاه نباید از این دانشجویان بی مایه صرفا توقع زیست عقلانی در راه علم و پژوهش داشت بلکه اگر در هر گوشه ای از دنیا اگر اساتیدی که با رانت و مدرک های سفارشی پولی مدارج علمی را طی کرده اند ، خود نمایانگر معرف حضور پدیده ای به نام " توهمات شبه دانشگاهی " است که به مدد رسانه های مجازی نوعی کمال گرایی کاذب را بوجود آورده ، که نشان از بحران نظام معانی دانشگاه دارد که عرصه علم و دانش با خطر فروپاشی این نظام معانی خالی از محتوا ، خود را در مسیر فرسایش و رکود علمی قرار داده است.
