بازی کردن نقش احزاب از سوی جنبش دانشجویی خطرناک است

رویداد۲۴-سردبیر روزنامه صبح امروز با بیان اینکه جنبش دانشجویی هر گاه سعی کرده برای کل کشور استراتژی سیاسی تعیین کند، فاجعه آفریده است، گفت: جنبش دانشجویی باید یا شاخه سیاسی احزاب باشند یا بخشی از شاخه جوانان آنها. اینکه جنبش دانشجویی بخواهد نقش احزاب را بازی کنند، بازی خطرناکی است.علیرضا علوی‌تبار عصر امروز در همایش «کنشگری دانشجویی در عصر اعتدال» که در دانشگاه امیرکبیر و به همت انجمن اندیشه و قلم برگزار شد، گفت: دانشگاه یک نهاد مدرن است و در کشورهایی که به صورت طبیعی شکل گرفته سه نقش اصلی داشته است.

وی ادامه داد: دانشگاه پدید آمده است تا دانش مدرن را تولید و توزیع کند و در بکارگیری آن کمک کند. دومین نقش دانشگاه پرورش اجتماعی دانشجویان است؛ یعنی کمک کند به درونی کردن ارزش‌های اجتماعی کل به جامعه. سومین نقش که حاصل دو نقش نخست است، پرورش دیدگاه انتقادی است. دانشگاه‌ها نگاه انتقادی را در افراد تقویت می‌کردند تا ساختارها و اندیشه‌ها را نقد کنند و به عبارتی، میل به نقد کردن را تقویت می‌کردند.

این روزنامه‌نگار با بیان اینکه دانشگاه اضلاعش با این سه هدف پیونده خورده و بدون توجه به آن نمی‌توان فعالیت کرد، اظهار داشت: جریان دانشجویی اگر رشید باشد، باید بین نقش‌هایی که می‌تواند بازی کند و باید بازی کند، تفکیک کند. مثلا من معلم باید در کلاس درس بدهم. اگر معلمی درس ندهد و نقاد باشد، مخلوط کردن نقش‌های افراد است. آدم‌های رشید نقش‌های مختلف‌شان را تفکیک کنند. جریان دانشجویی هم باید نقش‌های مختلف را تفکیک کند و متناسب با هر کدام گفتمان خود را تولیدکند.

علوی‌تبار با بیان اینکه دانشجویان در طول تاریخ گذشته سه نوع فعالیت مختلف را در دانشگاه سامان دهند که بدلیل رشد نقش‌ها با هم مخلوط می‌شده است، تصریح کرد: اولین نقش فعالیت‌های صنفی یا اقدامات مربوط به آموزش رسمی‌شان است. مثلا همه فعالیت‌های صنفی تحت تاثیر گرایشات سیاسی است ولی باید این اقدامات از مسائل سیاسی جدا شود. مبنای فعالیت‌های صنفی رای اکثریت است و هر کس رای می‌آورد باید حقوق همه موکلان خود را حفظ کنند.

وی افزود: بخش دیگر فعالیت‌های دانشجویی، فعالیت‌های سیاسی است. البته همه فعالیت‌های دانشجویی با هم ارتباط دارند و همپوشانی دارند. فعالیت‌های سیاسی دانشجویی مانند ترویج و تولید اندیشه‌های سیاسی است. البته اندیشه‌های سیاسی تئوری سیاسی نیست. خواسته ما از جنبش دانشجویی باید متناسب با توان آنها باشد. جریان دانشجویی نه انباشت تجربه و نه انباشت دانش سیاسی برای تولید اندیشه سیاسی را ندارند بلکه آنها می‌توانند اندیشه‌های سیاسی عام را معطوف به عمل و اکنون کنند.

این استراتژیست اصلاح‌طلب با بیان اینکه جریان دانشجویی می‌تواند به تولید ایدئولوژی اندیشه سیاسی عمل کند ولی برای تولید اندیشه سیاسی باید با شک و تردید نگاهش کرد، خاطرنشان کرد: جنبش دانشجویی هر گاه سعی کرده برای کل کشور استراتژی سیاسی تعیین کند، فاجعه آفریده است. اتخاذ مشی مسلحانه برای کشور در دهه چهل و حاصل آن فعالیت‌های پرشور موجب حذف خیلی از افراد شد.

علوی‌تبار اضافه کرد: جنبش دانشجویی با تسخیر سفارت امریکا فکر کرد همه جریان‌های سیاسی باید منتظر اتخاذ استراتژی از سوی آنها باشند. ممکن است با اشغال سفارت امریکا همدلی کنیم اما قادر به تبیین عقلانی و خردمندانه آن کار نیستیم.

وی با بیان اینکه دانشجویانی که وارد دانشگاه می‌شوند نسبت به مسائل سیاسی حالت گیجی دارند و از سال‌های بعد تجربه و دانش سیاسی کسب می‌کنند، ابراز داشت: محصول دانشگاه در بیرون از دانشگاه چیده می‌شود. جریان دانشجویی ضمن مجاز بودن برای فعالیت باید به توانش هم نگاه کنند بنابراین جنبش دانشجویی باید یا شاخه سیاسی احزاب باشند یا بخشی از شاخه جوانان آنها. اینکه جنبش دانشجویی بخواهد نقش احزاب را بازی کنند، بازی خطرناکی است که ما سال‌ها آن را آزمایش می‌کنیم.

این روزنامه‌نگار با اشاره به فعالیت جنبش دانشجویی در دوران اصلاحات بیان کرد: در دوران اصلاحات، از مقطعی که جریان دانشجویی احساس کرد که دیگران نمی‌توانند درست فکر کنند و تصمیم بگیرند، ما وارد دوره‌ای شده‌ایم که موجب تعضیف جریان‌های سیاسی شد.

ادامه دارد