تاریخ انتشار: ۲۱:۲۵ - ۱۷ اسفند ۱۳۹۶

مادر، ما عذرخواهی می‌کنیم

تقدیم به مادرم، همسرم که اکنون مادر است، و همه مادران سرزمینم ✅ مادر عزیزم سلام. امروز روز توست، از صبح می‌خواهم تلفن را بردارم و این روز را تبریک بگویم؛ اما دستم به تلفن نمی‌رود، احساس می‌کنم قبل از یک عذرخواهی صمیمانه، نمی‌توانم چیزی بگویم و مطمئنم مردان دیگری که باید عذرخواهی کنند بسیارند.
رویداد۲۴-تقدیم به مادرم، همسرم که اکنون مادر است، و همه مادران سرزمینم ✅ مادر عزیزم سلام. امروز روز توست، از صبح می‌خواهم تلفن را بردارم و این روز را تبریک بگویم؛ اما دستم به تلفن نمی‌رود، احساس می‌کنم قبل از یک عذرخواهی صمیمانه، نمی‌توانم چیزی بگویم و مطمئنم مردان دیگری که باید عذرخواهی کنند بسیارند.  آن‌ها هم مثل من محصول همین جامعه‌اند و با همان تفکرات و آدابی بزرگ شدند که من تجربه کردم. مادرم، چهل سال طول کشیده است تا به این نقطه برسم، و هنوز اثرات دنیایی که در آن بزرگ شده‌ام، در عمق شخصیت و منش من نفوذ دارد، هر چند صادقانه می‌کوشم تا از شر آن‌ها خلاص شوم، اما هر از گاهی بیرون می‌ریزند و مایه شرمساری می‌شوند، و گاه فاجعه به بار می‌آورند. 
✅ مادرم، من در دنیایی بزرگ شدم که نه به اندازه دنیای پیش از من، اما به حد ناخوشایندی پر بود از خشونت مردانه، از آن‌چه افتخارآمیز، مردانگی خوانده می‌شد و می‌شود. دنیایی که در آن زنان موجودات مرتبه دوم بودند، نادیده ‌گرفته‌شدن زنان عادی بود، و رعایت حق‌شان به اندازه انصاف و اخلاق مردان زندگی‌شان بستگی داشت. 
✅ مادر، مدرسه راهنمایی‌ام را یادت هست؟ آن مدرسه پر بود از خشونت ذهنی نوجوانان علیه زنان؛ ناسزاهای رکیک را همان‌جا شنیدم، و رؤیاهای مردانه خشونت علیه زنان را آن‌جا تجربه کردم. من اکنون که سروکارم با تحلیل جامعه است، از به یاد آوردن آن همه تربیت خشن و غیراخلاقی، درست در میانه دهه 60، زمانی که مدعای اخلاق و تربیت انسانی گوش فلک را کر کرده بود، حالم بد می‌شود. 
✅ مادرم، نسل من و حتماً نسل‌های بعدی باید اعتراف کنند و عذر بخواهد که خواسته یا ناخواسته، ارزش‌های جنسی و جنسیتی ضد زن را در خود نهادینه کرده است. 
✅ مادرم، صد افسوس، درس، سیاست و قرائتی از دین را به ما آموختند که در آن زنان نادیده و ناشنیده بودند. تصویری که کتاب‌های درسی، تصاویر تلویزیون، شوخی‌های معلمان و هم‌کلاس‌ها، و قواعد سیاسی از زنان برای من و بسیاری دیگر ساختند، چنان زنان را هم‌چون جنس دوم در وجود ما ثبت کردند که سال‌هاست برای نجات ازدست آن تلاش می‌کنیم، اما هم‌چون سرطانی بدخیم در وجود ما جا خوش کرده‌اند. کاش به جای همه آن اراجیفی که در مدرسه به من آموختند، فقط یاد می‌گرفتم که چگونه در قبال زنان انسان بهتری باشم. 
✅ مادران ما، آن تفسیر مردانگی که ما آموختیم، انسانی نبود، اخلاقی نبود، و شما سال‌ها ذهنیت‌های خشونت‌بار و ناروا، نگاه‌های تند و حرف‌های نیش‌دار و ناخوشایند ما را تحمل کردید، و روا نبود. چنان زیستیم که گویی شغل، ورزشگاه، تفریح، استخر رفتن، قدرت، درآمد داشتن، پرسش کردن و حتی ریموت کنترل تلویزیون، مردانه است؛ و شما تحمل‌مان کردید. من عذرخواهی می‌کنم. 
✅ مادران این سرزمین، سهم ما از زندگی، شما بودید – زیباترین، مهربان‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین آفریدگان خدا – و سهم شما از زندگی ما بودیم، که گاه استخوان در گلو تحمل‌مان کردید، دعا کردید، و باز عشق ورزیدید. 
✅ مادرم، بابت همه آن‌چه تو را خوش نیامد، بابت آن‌چه دلت را شکست، برای همه نیکی‌هایی که می‌توانستم در حقت انجام دهم و کوتاهی کردم، از عمق جان عذرخواهی می‌کنم. همه تقصیرهایم هم‌چون ضربه‌هایی هولناک وجودم را می‌شکنند، و من امروز جز یک عذرخواهی بزرگ چه می‌توانم انجام دهم؟ من از شمار نسلی هستم که بی‌شمار از این عذرخواهی‌ها به زنان سرزمینش بدهکار است. 
✅ مادرم، عزیز دلم، نماینده نیمی از جامعه‌ای هستی که ما نادیده گرفتیم، به اندازه احترام نکردیم، قدر نشناختیم و امروز کماکان از این ناشنوایی و نابینایی و قدرناشناسی دست نمی‌کشیم. من عذرخواهی می‌کنم و پشیمانم که نه زن بودن را درک کردم و نه مادری را فهمیدم. من حتی اکنون که در کنار همسر و مادری از تبار مادران مهربان این سرزمین زندگی می‌کنم، گاه برای درک زن بودن و مادری کم می‌آورم. بزرگی شما مادران چنان است که در فاهمه و احساس نسلی که خشونت پنهان را زیسته، دشوار است. من امروز جز تلاش برای تغییر خودم و گرامی داشتن‌تان، و کوشش برای جبران کردن، یک عذرخواهی بزرگ بدهکارم، پیش از آن‌که شایسته باشم، روزت و روزتان را تبریک بگویم.

 (این متن را اگر می پسندید، برای دیگران هم بفرستید) @fazeli_mohammad /

منبع: ایران آنلاین
ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نظرات شما
captcha