وقتی مجسمهها حرف میزنند| چرا تندیس ابراهیم رئیسی دو روز بعد از نصب سقوط کرد؟

رویداد ۲۴| بعد از انتشار تصاویری از سقوط مجسمه یادبود ابراهیم رییسی در اردبیل تنها چند روز بعد از نصب و رونمایی از آن، روابط عمومی شهرداری اردبیل درباره سقوط مجسمه یادبود رییس دولت سیزدهم در این شهرستان اعلام کرده است که به دنبال وزش تندباد شدید در شهر اردبیل و به منظور جلوگیری از هرگونه آسیب به این مجسمه، جهت مقاوم سازی به کارگاه منتقل شد او همچنین گفته است که پس از پایان یافتن شرایط جوی نامساعد و تکمیل فرآیند مقاوم سازی، مجسمه در محل اولیه خود مجدداً نصب خواهد شد.
در فاصلهای کوتاه، دو خبر به ظاهر حاشیهای، اما معنادار از شهرهای مختلف ایران در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی دستبهدست شد؛ خبرهایی که هر دو به «مجسمه» مربوط بودند، اما در لایههای عمیقتر، پرسشهای جدیتری درباره کیفیت مدیریت شهری در ایران مطرح میکنند. نخست، نصب مجسمهای از ابراهیم رئیسی در اردبیل که تنها چند روز بعد، تصویری از سقوط آن منتشر شد. کمی بعد، روابط عمومی شهرداری اردبیل اعلام کرد این مجسمه نه بر اثر نقص فنی، بلکه به دلیل وزش تندباد و برای «جلوگیری از آسیب»، به کارگاه منتقل شده است. همزمان، خبر دیگری از تهران رسید: مجسمه «والرین» از میدان انقلاب جمعآوری شد؛ اینبار به دلیل «ناقص بودن مجوزها» و سرانجام، این اثر سر از پارکینگ موتوری منطقه ۹ درآورد.
این دو روایت، فراتر از اتفاقاتی تصادفی یا خطاهایی کوچک، نشانههایی از یک مسئله بزرگتر هستند.
مجسمه؛ نماد یا مسأله؟
در بسیاری از شهرهای جهان، مجسمهها بخشی از هویت شهری و حافظه جمعی محسوب میشوند. نصب یک مجسمه، نتیجه فرآیندی مشخص است: تصمیمسازی کارشناسی، طراحی هنری، جانمایی دقیق، اجرای فنی استاندارد و در نهایت نگهداری اصولی. اما آنچه در این دو ماجرا دیده میشود، بیشتر به تصمیمهای شتابزده و واکنشی شباهت دارد تا یک سیاستگذاری فرهنگی منسجم.
در اردبیل، صرفنظر از نگاههای سیاسی یا اجتماعی به سوژه مجسمه، پرسش اصلی این است: چگونه سازهای که قرار است در فضای باز نصب شود، با یک تندباد به مرحله سقوط یا جابهجایی اضطراری میرسد؟ اگر باد عامل اصلی بوده، آیا پیشبینیهای فنی و اقلیمی در نظر گرفته شده بود یا نه؟
روابط عمومی به جای پاسخگویی فنی
نکته قابل توجه، نوع مواجهه نهادهای شهری با این اتفاقات است. در ماجرای اردبیل، توضیح رسمی بیشتر از آنکه گزارشی فنی باشد، تلاشی برای کنترل افکار عمومی به نظر میرسد. عباراتی مانند «جلوگیری از هرگونه آسیب» یا «انتقال جهت مقاومسازی» بدون ارائه جزئیات فنی، عملاً به ابهامها دامن میزند. این شیوه اطلاعرسانی، بهجای شفافسازی، اعتماد عمومی را تضعیف میکند.
تهران؛ مشکل مجوز یا نبود فرآیند روشن؟
در مورد مجسمه والرین در میدان انقلاب نیز ماجرا کمابهام نیست. اگر مجوزها کامل نبوده، چرا اثر نصب شده است؟ و اگر نصب آن اشتباه بوده، چرا سرنوشت یک اثر هنری به پارکینگ موتوری ختم میشود؟ این اتفاق، ضعف در هماهنگی بین بخشهای مختلف مدیریت شهری، از فرهنگی تا اجرایی، را بهوضوح نشان میدهد.
اشتراک این دو ماجرا در یک نکته کلیدی است: نبود یک نظام تصمیمگیری منسجم و حرفهای در مدیریت شهری. به نظر میرسد شهرداریها بیش از آنکه بر اساس برنامههای بلندمدت و کارشناسی عمل کنند، درگیر روزمرگی، فشارهای بیرونی و تصمیمهای عجولانهاند. نتیجه چنین وضعیتی، پروژههایی است که یا نیمهکاره میمانند، یا پس از اجرا به معضل تبدیل میشوند.
مجسمهها حرف میزنند
شاید سقوط یا جمعآوری یک مجسمه در نگاه اول اتفاقی کوچک به نظر برسد، اما همین نشانههای کوچک، تصویر بزرگتری را آشکار میکنند: شهری که در آن نمادها هم ثبات ندارند، نمیتواند انتظار اعتماد و رضایت پایدار از شهروندانش داشته باشد. تا زمانی که مدیریت شهری به جای پاسخگویی شفاف، برنامهریزی دقیق و احترام به فرآیندهای تخصصی، به توجیه و واکنشهای مقطعی بسنده کند، این داستانها تکرار خواهند شد؛ با مجسمهای دیگر، در میدانی دیگر.





یعنی باد هم با ابراهیم مخالف است؟
حتی در دل باد هم جایگاهی ندارد؟
مگر جزو سرداران صفویه است؟
چرا نبردن در مشهد
در زابل
و در روستایی نزدیک مرز افغانستان که بدنیا آمده.
اصلا از اول قرار نبوده توی وسط میدان انقلاب نصب
بشه فقط اونجا رونمایی کردن ازش
راس میگی این بنده خدا چه دستاوردی داشت ک بخوان مجسمه بسازن براش. فقط مقدس سازی
مسبب مشکلات مردم همون کسانی هستند که ۵۰۰ میلیارد دلار خرج لبنان و نیابتی ها کرده اند
اصلاح طلبان قاجاری میگویند ایران برای آقازاده هاست و اصولگرایان میگویند ایران حق جهان اسلام است
بیچاره ایران که سفره مفت برای همه جهان شده و دردش روب دوش مردم است و کسی بفکر خود ایران نیست که روزی میدهد
خدا خودش این سرزمین را حفظ کند
پیامبر قبل از پیامبری به امانتداری شهره بود ، اما کسی از مسئولان چپ و راست ما به چشم امانت خدا ایران را ندید
بودجه کل نوسازی مدارس استان آذربایجان شرقی رو برداشتند و در جنگل دارن برای رئیسی قدمگاه و حرم میسازند در حالی که پایین همان کوه بچه ها در سرما مدرسه ندارند و در داخل کانتینر درس میخوانند
ماست مالی کن عکس بگیر تموم شه.
الان برا یه مجسمه سه چهار بار هزینه می کنن از جیب ملت.
انگار مجسمه رو بزارن اونجا چه اتفاقی میافته؟ اون بنده خدا هم هیچ کار شاقی در طول عمرش نکرده بود چرا اینقد بزرگش می کنند
برای امام ، مصباح ،و ...
هر کی با پول بیت المال برای خودش دکان زده
فقط برای ازدواج و اشتغال جوانان و برای دارو و راه و .... پول نیست
آنروز پشیزی دلسوزی برایتان نخواهد بود
حالش اونجاست این سید مظلومان شما
آها کاشف راه افغانها به سرزمینمون،میخاست ارتش خصوصی تربیت کنه قدرتش بیشتر بشه.تف به گورش که پای افغانها را باز کرد به سرزمین مون و ناامنی رو هدیه داد و گوربهگور شد
ایران بزرگ آدم بزرگ میخواست که ما سال ۵۷ نشان دادیم لیاقت بزرگی نداریم
نکنه از مجسمه انتظار معجزه داری !
نه رئیسی نه پزشکیان
عزت رو خدا میده!
خیلی سعی کردید خودتون رو بیطرف و خواهان صلح نشون بدید در این نوشته،
بخش مختصری از دستاورد های دولت شهید رئیسی:
اتصال 8200 روستای بالای 20 خانوار به اینترنت در راستای توسعه اقتصاد روستا - 98.5 درصد
انتشار صورت های مالی 3 هزار شرکت دولتی و عمومی برای اولین بار
■ اجراى 10 هزار كيلومترفيبر نورى در 300 شهر
■ دسترسى 8 ميليون خانوار (منازل وكسب وكارها)
■ تامين دو برابرى نياز اينترنت كشور
■ افزايش تعداد سايت نسل پنجم اينترنت از 10 به 2000 سايت
4. راه اندازی سامانه سماب
ثبت 593 شرکت ، بیمه، موسسه،نهاد عمومی و شهرداری در سامانه یکپارچه اطلاعات بنگاه ها، شرکت های دولتی و نهادهای عمومی غیر دولتی
■ افزايش خريد گندم از 4 ميليون تن به حدود 10 ميليون و 300 هزارتن
■ واردات گندم از 7 ميليون تن به 1 ميليون و 800 هزارتن
■ باخريد تضمينى واعتمادسازى براى كشاورزان
■ و همچنين خارج شدن نرخ ارزش افزوده بخش كشاورزى از ركود
افزایش سهم مالیات در منابع عمومی از 25.4 درصد به 52 درصد و کاهش وابستگی به نفت و رسیدن به 48 درصد
ارتقای جایگاه ایران از 45 به 10 کشور دارای صنعت فضایی با پرتاب 12 ماهواره در طی سه سال
بهره برداری از 800 کیلومتر انواع خط ریلی (500 کیلومتر خط اول، 200 کیلومتر خط دوم و 100 کیلومتر خطوط تجاری صنعتی)
ارائه حدود یک میلیون بسته اینترنت رایگان یکساله به سه دهک پایین جامعه در سال 1401
■ رشد 2.5 برابرى توليد تجهيزات دفاعى
■ رشد 1.5 برابرى تعداد شركت هاى همكار بخش خصوصى با وزارت دفاع
■ رشد 4.5 برابرى ارزش ريالى همكارى با شركت هاى خصوصى در توليد محصولات وخدمات دفاعى
■ رشد 3.5 برابرى تعداد شركت هاى دانش بنيان دفاعى
11.5 هکتار لایروبی از کانال آشور؛ ارتباط خلیج و دریا برای دفع خط 60 هزار هکتار ریزگرد و رونق کسب و کار قایق رانان و ماهیگیران
با یه جست و جوی معمولی میتونید بقیهش رو بخونید و با دلیل و مستند صحبت کنید؛
چای دبش بزرگترین اختلاس ایران در زمان او بود
همون شیعه که بهش باور دارید اگه اردبیل نبود تو ایران شیعه نبود
یدالله فوق ایدیهم ؛مجسمه ها و نقشه ها ....همه کارهای شیاطین امثال شما پوچو باطل است و فتح خیبر به دست شیر مردان پارس به زودی محقق و کامل خواهد شد و شما و اربابان شما به زباله دان تاریخ خواهید پیوست .
نصف بیشتر قرآن درباره حضرت موسی هست و شما به پیامبر خدا بد میگویید
از یهود بیزارید اما برای سریال حضرت موسی هزار میلیارد خرج میکنید و حتی بازیگر خارجی می آورید
بلاخره یهود بده یا خوب
اگه بده چرا سریال میسازید اگه خوبه چرا میکشید
تکلیف مارو معلوم کن .
گویا داعش چار پنج سال پیش تمام شده بود ، احتمالاً ممدقلی میخورتمون !!!!
حالامجسمه میسازندبراش؟شایدخودش هم دوست نداشت اینکارو
درزمان حیات ایشون همیشه به فکرمعیشت واقتصادمردم بود.قطعابعدازشهادتشون هم ازتجمل گرایی نفرت دارند
لعنت به کسانیکه همیشه شهیدرومسخره وزخم زبون میزدند.لعنت به کسانیکه اومدندوفکرپرکردن جیب خودشونواهل وتبارشون هستند.جیبی که ته نداره
در ضمن کدام کارها در این مملکت از روی سیاست منسجم و تفکر و اصولی هست که تازه این یکی هم باشد ؟؟
میگویند از زمان بعثت پیامبر تاکنون اگه هر روز به همه مردم جهان چای داده شود هزینه اش از اختلاس چای دبش کمتر میشود