مشخصات جنگنده میگ-۲۳ فلاگر

رویداد۲۴| حسین فلاحی: میکویان-گورویچ میگ-۲۳ (در ناتو با نام فلاگر شناخته می‌شود) یک هواپیمای جنگنده با هندسه متغیر است که توسط دفتر طراحی میکویان-گورویچ در اتحاد جماهیر شوروی طراحی شده است.

تاریخچه توسعه جنگنده میگ-۲۳

پروژه ساخت میگ-۲۳ در اوایل دهه ۱۹۶۰ و زمانی که نیروی هوایی فرونتال (FA)، نیروی پدافند هوایی/ضربتی تاکتیکی شوروی، تعداد زیادی میگ-۲۱ و سوخوی سوخو-۷ تحویل گرفته بود آغاز شد. دفتر میگ دو نمونه اولیه از این هواپیما را با مشخصات FA تولید کرد که ظاهراً برخی از ویژگی‌های طراحی مشترک را داشتند.

یکی از این دو مدل شبیه میگ-۲۱ با سایز بزرگ‌تر و دارای همان بال دلتا میانی و دم معمولی و به دو موتور جت بالابر در بخش مرکزی مجهز شده بود. مدل دیگر، که Ye-۲۳۱ نامگذاری شده بود، کاربرد ساده‌ای از فرمول هندسه متغیر (VG) بود که در آن زمان مد بود. اولین پرواز‌های خود را در اواخر سال ۱۹۶۶ یا اوایل سال ۱۹۶۷ انجام دادند. این جنگنده‌ها در نمایشگاه هوایی که در ژوئن ۱۹۶۷ در دوموده‌دوو، نزدیک مسکو برگزار شد، رونمایی شدند.

طراحی جنگنده میگ-۲۳

میگ-۲۳ در گروه هواپیما‌های هندسه متغیر (VG) که در دهه ۱۹۶۰ میلادی طراحی شدند، قرار می‌گیرد. هندسه متغیر به طور ویژه با موتور توربوفن تقویت‌شده تازه ارتقاء یافته هماهنگ بود. نسبت عالی رانش/وزن توربوفن در حالت گرمایش مجدد می‌توانست یک هواپیمای هندسه متغیر را به سرعتی بسیار بالاتر از ۲ ماخ برساند. بدون گرمایش مجدد، مصرف سوخت ناچیز آن، عملکرد برد غیرقابل دستیابی قبلی را در دسترس هواپیما‌های جنگنده قرار می‌داد.

تمام هواپیما‌های با هندسه متغیر که در اوایل دهه ۱۹۶۰ طراحی شدند، از جمله میگ-۲۳، دارای موتور‌های توربوفن تقویت‌شده بودند؛ موتور آن که آر-۲۷ نام داشت، توسط دفتر تومانسکی طراحی شده بود که میگ-۱۹، میگ-۲۱ و بیشتر نمونه‌های اولیه میکویان را به حرکت درآورده بود.

قابلیت جنگنده میگ-۲۳

میگ-۲۳ برای رهگیری اهداف هوایی مانورپذیر و غیر مانورپذیر در روز یا شب، در شرایط VFR و IFR و در محیط‌های اخلال فعال و غیرفعال، انجام نبرد هوایی مانور نزدیک، شکست اهداف زمینی طراحی شد.

سیستم‌های الکترونیکی هواپیما میگ-۲۳

میگ-۲۳ دارای یک دیش رادار باند J است که برد جستجوی ۸۵ کیلومتر و برد ردیابی ۵۴ کیلومتر را دارد. میگ-۲۳ همچنین از  آنتن UHF، حسگر AoA، سیستم ILS و آنتن‌های SRO-۲ IFF بهره می‌برد. این هواپیما همچنین دارای یک غلاف حسگر IR در زیر دماغه است. سیستم‌های داخلی میگ-۲۳ و تسلیحات موشکی آن، رهگیری تمام زوایای اهداف هوایی را در طیف وسیعی از ارتفاعات و سرعت‌ها برای این جنگنده فراهم می‌کند. رادار داخلی قادر به کار در پس‌زمینه زمین است و موشک‌های میان‌برد حمله تمام زاویه‌ای با هدایت راداری نیمه‌فعال و هدایت حرارتی به جنگنده میگ-۲۳ اجازه می‌دهد تا نبرد‌های هوایی موفقی را در برد متوسط ​​انجام دهد.

میگ-۲۳ همچنین به رادار IR TP-۲۳ مجهز است که قابلیت‌های رزمی هواپیما را برای تشخیص و ردیابی اهداف هوایی گسترش می‌دهد و عدم شناسایی حمله را تضمین می‌کند. تجهیزات کنترل پرواز و ناوبری که روی میگ-۲۳ نصب شده‌اند، این جنگنده را به هواپیمایی مناسب برای همه شرایط آب و هوایی تبدیل می‌کنند که در طول روز و شب و در شرایط محدود پشتیبانی رادار زمینی، به طور فعال عمل می‌کند.

پیشرانه میگ-۲۳

 میگ-۲۳ از یک موتور توربوجت تومانسکی R-۲۹ B با رانش خشک ۸۰۰۰ کیلوگرم و رانش تقویت‌شده ۱۱۵۰۰ کیلوگرم نیرو می‌گیرد. میگ-۲۳ می‌تواند با حداکثر سرعت ۲۵۰۰ کیلومتر در ساعت یا ۲.۳۵ ماخ در حداکثر ارتفاع پرواز کند.

تسلیحات میگ-۲۳

تسلیحات جنگنده میگ-۲۳ شامل یک توپ ۲۳ میلی‌متری دولول GSh-۲۳ در بدنه پایینی؛ دو موشک هوا به هوای میان‌برد AA-۷ 'Apex' روی پایلون‌های دستکشی؛ چهار موشک هوا به هوای کوتاه‌برد AA-۸ 'Aphid' روی دو پرتابگر دوقلو زیر مجرا‌های ورودی یا ۴۰۰۰ کیلوگرم بمب است. انواع ارتقا یافته میگ-۲۳ می‌توانند به موشک‌های هوا به هوای R-۲۷ (AA-۱۰ Alam)، R-۷۳ (AA-۱۱ "Archer)، R-۷۷ (AA-۱۲ Adder) یا RVV-AE مجهز شوند.

مشخصات فنی میگ-۲۳

نقش: هواپیمای جنگنده
کشور سازنده: روسیه
کشور‌های کاربر فعلی: آنگولا، ساحل عاج، کوبا، اتیوپی، لیبی، کره شمالی، سریلانکا، سودان، سوریه، یمن، زیمبابوه
خدمه: ۱ یا ۲
موتور: یک موتور توربوجت تومانسکی R-۲۹B با رانش خشک ۸۰۰۰ کیلوگرم و رانش تقویت‌شده ۱۱۵۰۰ کیلوگرم یا ۱ موتور توربوجت خاچاتوروف R-۳۵-۳۰۰ با پس‌سوز
سرعت: حداکثر ۲۵۰۰ کیلومتر بر ساعت
وزن: ۹۵۹۵ کیلوگرم خالی - ۱۵۷۰۰ کیلوگرم
برد: حداکثر ۱۱۵۰ کیلومتر
ابعاد| طول: ۱۶.۷ متر؛ طول بال: ۱۳.۹۷ متر؛ ارتفاع: ۴.۸۲ متر