سریالی که قرار است مردم ایران را به وجد بیاورد؛ «اهل ایران» چیست؟
رویداد۲۴| مازیار وکیلی- محمدحسین مهدویان یکی از مهمترین استعدادهای سینمای ایران در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی است. ساخت دو اثر منحصربهفرد در قالب داکیو دراما بنام آخرین روزهای زمستان و ایستاده در غبار در روایت یک داستان تاریخی در قالبی مستند نشان داد چه کارگردان جسور و خلاقی پای به سینمای ایران گذاشته است. با ماجرای نیمروز و ماجرای نیمروز رد خون شاهکارهای دیگری به سینمای ایران اضافه کرد که میشود ساعتها درباره این دو فیلم حرف زد. مهدویان مدتی است که با تغییر رویه مضمونی در آثارش مفاهیم ناسیونالیستی را در آثارش پررنگ کرده و رو به ساخت فیلمها و سریالهایی آورده که نام ایران و عشق به سرزمین مادری در آنها بسیار پررنگ است. ساخت فیلم سینمایی نیم شب درباره جنگ دوازده روزه و سرپرستی سریال اهل ایران درباره جنگ اخیر بیانگر همین رویکرد اوست. ظاهراً مهدویان شانی بالاتر از یک سریال برای این کار قائل است. چه آن که در یادداشتی که برای این سریال منتشر کرده نوشته است: «این مجموعه فقط یک سریال در میان انبوه محصولات نمایشی نیست. یک حرکت ملی و باشکوه است که در روزهای ابتدایی جنگ با حضور بچههای پای کار سینما شروع شد و حالا در مقابل نگاه شما مردم عزیز ایران است. حرکتی که با تماشای مجموعه توسط شما به تکامل میرسد.
بیشتر بخوانید: نقد و بررسی فیلم سینمایی نیم شب | در ستایش همبستگی ملی
«اهل ایران» قصه مردمی است که زیر آتش و تهاجم زندگی را ارج مینهند. روایتی است از توان و قدرت تمدنی ماندگار به نام ایران در وانفسای بدطینتی دشمنی بدنام و تباه. «اهل ایران» را در کنار خانوادههای خود تماشا کنید چرا که قصهی خودتان است. قصهی شما اهالی ایران.»
خلاصه داستان سریال اهل ایران
قصههای مجموعهی «اهلِ ایران» که مهدی یزدانیخرم سرپرست نویسندگان آن است، همزمان با آغاز جنگ تحمیلی سوم شکل گرفته و همهی آنها یک نقطه مشترک دارند؛ ایرانی ماندن...
نگاهی کلی به سریال اهل ایران
میگویند در زمان جنگ است که احساسات معنا پیدا میکند و شعار جای درام را میگیرد. به هر حال جنگ یک وضعیت استثنایی را برای جوامع رقم میزند که در نهایت منجر به تغییر رویکرد جامعه نسبت به حوادث پیرامونشان میشود. چنین شرایطی محصولات ویژهای را طلب میکند که با تولید محصول در دوران صلح متفاوت است. مردم به تنگ آمده از جنگ نیاز به محصولاتی دارند که به آنها قوت قلب ببخشد و احساسات خفته درونیشان را تحریک کند. ظاهراً مهدویان با نیم شب و همین اهل ایران میخواسته راوی همین احساسات باشد. برای همین هم ترجیح داده تا در این دو اثر شعار بدهد. شعارهایی از جنس ناسیونالیسم. مهدویان سریالش را قصه اهالی ایران دانسته و تلاش کرده اهل ایران را هدیهای نفیس برای همین مردم جلوه دهد. هدیهای که قرار است دریافت کننده (همان مردم ایران) از دریافت آن احساس غرور کند. البته که اینطور هم هست و مردم احتمالاً از تماشای چنین اثری لذت خواهند برد. اما شعار تا یک جایی کارکرد دارد. نیم شب مهدویان و همین سریال را اگر بعد از پایان جنگ (که بالاخره یک روزی تمام میشود) نگاه کنیم خنده دار به نظر خواهند رسید. مسئله این نیست که نگاه و احساس کارگردان و عوامل این سریال غلط است.
بیشتر بخوانید: نقد و بررسی فیلم موقعیت مهدی | نگاهی شاعرانه به جنگ
مسئله این جا است که داستانها و ایدههایی که سریال بر پایه آنها بنا شده یک بار مصرف است. محصول یک وضعیت اضطراری است و نویسندگان و کارگردانها به این موضوع توجه نداشتند که بعد از پایان این وضعیت اضطراری این سریال قابل تماشا نخواهد بود. با تمام این احوال اهل ایران محصول امروز ایران است. یک ایران در حال جنگ که مردمش شعار را به هر چیز دیگری ترجیح میدهند.
