تاریخ انتشار: ۱۲:۱۰ - ۱۳ تير ۱۴۰۵
رویداد۲۴ گزارش می‌دهد:

دستاوردسازی به سبک اسبقیان؛ سرود به جای صعود | مسئول توسعه قهرمانی یا توجیه‌کننده ناکامی؟

یکی از چهره‌های عجیب ورزش ایران سید محمد شروین اسبقیان معاون وزیر ورزش است. فردی که می‌توان او را مصداق قرار گرفتن در جای نادرست معرفی کرد. او اخیرا بعد از حذف تیم ملی ایران در جام جهانی گفته همین که سرود زیبای جمهوری اسلامی در خاک آمریکا خوانده شد برای ما افتخار است.
اسبقیان

رویداد۲۴| تیم ملی ایران پس از ناکامی در صعود به دور حذفی در جام جهانی ۴۸ تیمی روز چهارشنبه با استقبال دو، سه هزار نفری از هواداران وارد ایران شد. برگزاری برنامه استقبال از تیم در شرایطی که نتیجه «ناکامی» بوده انتقادات زیادی به دنبال داشته است. فیروز کریمی مربی پیشکسوت ایرانی در این زمینه به خبرگزاری دانشجو گفت: فدراسیون بی عرضه مراسم استقبال برگزار کرده که چی بشود؟

در حاشیه مراسم محمد شروین اسبقیان معاون توسعه قهرمانی وزیر ورزش اظهاراتی را مطرح کرد که خود دلیلی است برای عدم موفقیت و پیشرفت ورزش ایران.

اسبقیان: همین که سرود زیبای جمهوری اسلامی خوانده شد افتخار است

معاون وزیر ورزش و جوانان در حاشیه مراسم بازگشت تیم ملی فوتبال ایران از جام جهانی ۲۰۲۶ گفت: آمریکایی‌ها تلاش داشتند که اصلا ایرانی‌ها در جام جهانی نباشند. آقای پزشکیان از تلاش تیم ملی تشکر کردند. وزیر ورزش به من دستور دادند که امروز اینجا باشم و سلام دکتر دنیامالی و دکتر پزشکیان را به بچه‌ها رساندم. قطعا همه نگاه‌ها این است که حضور تیم ملی در جام جهانی مثبت بوده است.

اسبقیان در مورد دستاورد‌های تیم ملی در جام جهانی گفت: قطعاً همه نگاه‌ها این است که حضور تیم ملی در آنجا دستاورد مثبتی داشته است. به لحاظ اینکه نظام سلطه نمی‌خواست ما در آن میدان حاضر بشویم و نمی‌خواستند پرچم زیبا و مقدس نظام جمهوری اسلامی برافراشته شود. همین اینکه پرچم مقدس جمهوری اسلامی آنجا پهن شد و سرود زیبای جمهوری اسلامی را بچه‌ها قرائت کردند افتخاری برای ایران و ایرانی در قلب کالیفرنیا و نظام سلطه بود. بچه‌ها در قلب نظام سلطه سرود را خواندند، تلاش کردند و یک رقابت جانانه انجام دادند و این علی‌رغم داشتن دیدار‌های تدارکاتی و در شرایط کاملاً جنگی بود.

تعریف شما از توسعه چیست؟

در روز‌های گذشته بحث‌های زیادی در مورد دستاورد‌های تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ مطرح شده که اکثر آنها نسبتی با موفقیت ورزشی و نتایج نداشته است. امیر قلعه نویی گفته بزرگان فوتبال درباره کیفیت فوتبال ایران حرف زدند (که البته مشخص شد چنین چیزی نبوده است)، مظلومیت و اقتدار مردم ایران به جهان ثابت شد و میزبانی خوبی از سوی مردم مهمان نواز مکزیک شاهد بودیم.


بیشتر بخوانید: چرا ویژه‌برنامه‌های جام جهانی تماشایی نیستند؟ | فوتبال میان دو قطب سیاست و دو جین مجری بی‌استعداد


اسبقیان نیز نمایش پرچم کشور و قرائت سرود جمهوری اسلامی در استادیوم‌ها توسط بازیکنان را افتخار ایران در رقابت‌های جام جهانی دانسته است.

موارد ذکر شده حتما در جای خود قابل بحث و بررسی است. اساسا نه فقط ایران که همه کشور‌های دنیا علاقه دارند در چنین رویداد بزرگی شرکت کنند برای نشان دادن خودشان. اینکه سرود ملی شان پخش شود و پرچم کشورشان با آن ابعاد در استادیوم قرار بگیرد و همه دنیا آنها را بشناسند. کشور کیپ ورد با جمعیتی کمتر از یک شهر ایران با تساوی مقابل اسپانیا و اروگوئه و رسیدن به جمع ۳۲ تیم پایانی حالا در دنیا ترند شده است، کوراسائو همینطور یا حتی اردن. کشور‌های بزرگ هم از این قاعده مستثنی نیستند. آنها هم از اینکه بخشی از رویداد جهانی هستند به خود می‌بالند. در این بین حضور ما که با کشور میزبان در یک جنگ تمام عیار بودیم، جنگی که در آن به کشور ما آسیب‌های قابل توجهی وارد شد و هموطنان زیادی را از دست دادیم حتما معنای عمیق تری هم داشته است. اما نکته اینجاست که بتوانیم تعابیر را به درستی به کار ببریم و بدانیم چه مسوولیت‌هایی داریم. توسعه ورزش قهرمانی و دستاورد تیم ملی از حضور در جام جهانی باید با نتایج مشخص ورزشی عجین شده باشد.

توسعه ورزش یا مسوول عقیدتی سیاسی؟

از صحبت‌های اسبقیان و البته خود قلعه نویی می‌توان به راحتی فهمید که چرا ورزش در ایران پیشرفت نمی‌کند. وقتی تیم نتیجه نگرفته و حذف شده، اما معاون توسعه قهرمانی وزارت ورزش، فردی که مسوولیتش دقیقا توسعه کمّی ورزش است و کارنامه اش با تعداد مدال، تعداد برد یا تعداد صعود به مراحل بالاتر سنجیده می‌شود دستاورد تیم ملی را خوانده شدن سرود و نمایش دادن پرچم می‌داند و بدون توجه به ناکامی اتفاق افتاده عملکرد را مثبت معرفی می‌کند چه انتظاری می‌توان داشت که بتوانیم پیشرفتی کنیم؟ چطور ممکن است با چنین تفکری توسعه داشته باشیم؟ طرف مسوولیتش توسعه قهرمانی است، اما تفکرش شبیه مدیر فرهنگی یا معاون عقیدتی سیاسی است. در حالی که وزارتخانه چنین نیرو‌هایی در اختیار دارد که به بحث کار فرهنگی، سرود ملی، نمایش پرچم و دستاورد‌های معنوی حضور تیم ملی در جام جهانی بپردازند، اما اسبقیان کارش چیز دیگری است.

با این حال او ثابت کرده هیچ وقت درک درستی از مسوولیتی که در آن قرار گرفته ندارد. همچنین وزیر ورزش هم متوجه نشده فردی که وظیفه اش توسعه ورزش قهرمانی است تنها در حال قائم شدن پشت تعابیری در رابطه با سرود ملی و پرچم کشور است.

این مساله در مورد امیر قلعه نویی هم صدق می‌کند. فردی که مسوولیت فنی تیم ملی را برعهده دارد بعد از نتیجه نگرفتن و حذف، برای فرار از پاسخگویی از ثابت شدن مظلومیت ایران و میزبانی خوب مکزیک و چیز‌هایی از این قبیل حرف می‌زند.

ورزش قهرمانی را تعطیل کنید

پیش از جام جهانی محمدحسین میثاقی مجری شبکه سه گفته بود ما دنبال نتیجه در جام جهانی نیستیم و اصلا برای فوتبال نمی‌رویم. ما می‌رویم آنجا سرود کشورمان را فریاد بزنیم. همان موقع در «رویداد ۲۴» در پاسخ به این اظهارات عجیب و غریب نوشتیم که شما درک درستی از مسائل ندارید.


بیشتر بخوانید: چرا ویژه‌برنامه‌های جام جهانی تماشایی نیستند؟ | فوتبال میان دو قطب سیاست و دو جین مجری بی‌استعداد


ما تیم ملی فوتبال به مسابقات اعزام می‌کنیم نه گروه سرود. البته که بازیکنان سرود ملی کشورشان را می‌خوانند و مراسم ابتدای بازی را تمام و کمال به جا می‌آورند، اما در نهایت ما می‌خواهیم در مسابقه فوتبال برنده شویم و صعود کنیم. حالا به اسبقیان و قلعه نویی و هر کسی که می‌خواهد نتایج ضعیف تیم ملی را پشت این مسائل پنهان کند می‌گوییم اگر قرار نیست ورزش قهرمانی داشته باشیم به صراحت اعلام کنید. قطعا در هزینه‌ها صرفه جویی می‌شود. دیگر نیازی نیست هزینه اعزام و آماده سازی صورت بگیرد. در هر مسابقه‌ای گروهی از افراد را اعزام می‌کنیم تا صرفا در مراسم ابتدای مسابقه حاضر شوند و بعد هم از زمین بیرون بیایند. اصلا در همین مسابقات می‌شد به بچه‌های تیم ملی فوتبال گفته شود بعد از مراسم ابتدای بازی یعنی نمایش پرچم و خواندن سرود ملی زمین را ترک کنند. در این صورت بسیار تاثیرگذارتر هم می‌شد.

اما اگر ورزش قهرمانی می‌خواهیم باید دنبال توسعه و نتیجه باشیم. موفقیت ورزشی باقی چیز‌ها را با خودش می‌آورد. در همین جام جهانی اگر تیم ملی صعود کرده بود نمایش پرچم و خوانده شدن سرود ملی یک بار دیگر هم اتفاق می‌افتاد. اما شما این را متوجه نمی‌شوید. خلاصه اینکه شما در جای غلطی قرار گرفته‌اید. یا جایتان را عوض کنید یا تکفرتان.

خبر های مرتبط
خبر های مرتبط
ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نظرات شما
captcha