تاریخ انتشار: ۱۲:۳۲ - ۲۹ شهريور ۱۴۰۵
رویداد۲۴ گزارش می‌دهد:

«زنده شور»؛ یک درام دادگاهی پرتنش یا فیلمی معمولی با ظاهری متفاوت؟

فیلم «زنده شور» تازه‌ترین تجربه کاظم دانشی در ساخت درام‌های دادگاهی است؛ اثری پرتنش و ملودراماتیک که با محوریت قصاص، بخشش و عدالت تلاش می‌کند مخاطب عام را با خود همراه کند.
زنده شور

رویداد۲۴| مازیار وکیلی- زنده شور یک فیلم درام ایرانی به کارگردانی و تهیه کنندگی کاظم دانشی و نویسندگی محمد داوودی و کاظم دانشی است. در این فیلم بازیگرانی مانند بهرام افشاری، سارا بهرامی، حامد بهداد، امیر جعفری، شبنم مقدمی، حامد بهداد، صدف اسپهبدی و مارال فرجاد به ایفای نقش پرداخته‌اند. فیلم در چهل و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر در یازده رشته نامزد دریافت جشنواره فیلم فجر شد و توانست در پنج رشته بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین بازیگر مکمل مرد، بهترین موسیقی متن، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم از نگاه تماشاگران سیمرغ بلورین جشنواره را کسب کند. هزینه ساخت و تولید زنده شور ۶۰ میلیارد تومان بوده است. در ادامه نقد و بررسی این فیلم را مطالعه خواهید کرد:

کاظم دانشی دوست دارد درام‌های دادگاهی بسازد و، چون درام‌های دادگاهی که می‌سازد نتایجی به نفع گفتمان رسمی حاکمیت می‌گیرد، فیلم‌هایش به راحتی مجوز دریافت و اکران می‌شوند. البته درام‌های دادگاهی در سینمای جهان سابقه طولانی دارند. خصوصاً سینمای آمریکا در زمینه ساخت درام‌های دادگاهی بسیار پیشرو و پیشتاز است. کارگردانانی مانند سیدنی لومت و نورمن جویسون در ساختار سینمای آمریکا تعدادی از بهترین فیلم‌های دادگاهی تاریخ سینما را ساختند. آثاری جذاب، پرکشش و گاهاً چپ گرایانه که نگاهی متفاوت به مسئله و مفهوم عدالت در جامعه آمریکا داشته‌اند. در ایران هم فیلمی که دادگاه را به یکی از محور‌های روایی اصلی خود بدل کرده بود می‌خواهم زنده بمانم ایرج قادری بود که البته دادگاهش شباهت چندانی به دادگاه‌های ایران در دهه هفتاد نداشت. بعد از آن فیلم‌های زیادی از دادگاه و محیط آن برای روایت داستان خود استفاده کردند. ولی هیچ کداممثل کاظم دانشی تلاش نکردند داستان‌های دادگاهی خودشان را به شکلی زیرپوستی به گفتمان رسمی پیوند بزنند و شمه‌ای واقع گرایانه هم داشته باشند تا تماشاگر باور کند که حرف دانشی لزوماً همان حرفی نیست که گفتمان رسمی به زبان می‌آورد. فروش ۱۷۱ میلیارد تومانی زنده شور نشان می‌دهد فارغ از کیفیت نهایی اثر دانشی در جذب مخاطب عام موفق بوده و توانسته درام خود را طوری عرضه کند که برای مخاطب عام جذاب و ارزشمند باشد. دانشی به تازگی در شبکه نمایش خانگی هم بسیار فعال شده و تهیه کنندگی چند سریال را بر عهده داشته که مهم‌ترین و جنجالی‌ترین این سریال‌ها سریال کوری بوده است.

خلاصه داستان فیلم سینمایی زنده شور

این فیلم ماجرای آخرین ساعات چند محکوم به قصاص و تلاش نماینده دادستان برای گرفتن رضایت و بخشش از اولیای دم را روایت می‌کند...

بهرام افشاری بازیگر نقش اصلی فیلم سینمایی زنده شور

بهرام افشاری متولد شش خرداد ۱۳۶۶ است. پدر و مادر در زمان کودکی از همدیگر جدا شدند. خود افشاری درباره دوران کودکی‌اش گفته است: «مادرم زمانی که من دو سالم بود مرا به همراه پدرم رها کرد و رفت. پدرم هم بعد از مدتی بیمار شد و من دوران کودکی خود را بیشتر اوقات در بیمارستان و صرف مراقبت از پدرم کردم.»


بیشتر بخوانید: بهرام افشاری کیست؟


افشاری که از همان کودکی به موفقیت در تئاتر علاقه داشت بعد از مدتی برای پیشرفت در بازیگری به تهران آمد و توانست مدرک لیسانس بازیگری از دانشگاه آزاد تهران دریافت کند و ضمن حضور در کلاس‌های حمید سمندریان به تدریج شروع به پیشرفت در تئاتر نماید. او کار در تلویزیون را با حضور در سریال خانه اجاره‌ای در سال ۱۳۹۰ آغاز کرد و در سال ۱۳۹۲ با حضور در فیلم جنجالی لانتوری وارد سینما شد. اما افشاری عمده شهرت خود را مدیون سریال پایتخت است. بعد از حضوری کوتاه در فصل دوم با بازی در نقش بهتاش فریبا در فصل پنجم، ششم و هفتم به شهرت زیادی دست پیدا کرد و تبدیل شد به یکی از بازیگران اصلی فیلم‌های کمدی سینمای ایران که فیلم‌های پرفروشی مانند فسیل، رحمان ۱۴۰۰ و سگ بند را در کارنامه خود دارد. افشاری برای بازی در فیلم زنده شور موفق شد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فجر را کسب کند.

تحلیل کلی فیلم سینمایی زنده شور

زنده شور شاید بهترین فیلم دانشی نباشد، اما برآیندی است از تجربه او در ساخت فیلم‌های دادگاهی. فیلمی که چند صحنه جنجالی را در داستانی ملودراماتیک که به طور بالقوه قدرت جذب تماشاگر را دارد قرار داده و خب کیست که نداند سینمای ایران و تماشاگر ایرانی همیشه ملودرام را خصوصاً اگر با مفاهیم اخلاقی مانند بخشش و عدالت گره خورده باشد دوست دارد. رنده شور در نیمه دوم خود عملاً تبدیل به یک فیلم هندی می‌شود، اما در نهایت به هدف خود که ساخت یک فیلم هندی به سیاق آثار مرسوم در سینمای ایران است می‌رسد.

فیلمی معمولی که به خوبی و با استفاده چند ترفند ساده، اما موثر داستانی خودش را یک فیلم متفاوت جا می‌زند و تماشاگر ایرانی هم که فیلم خوب ندیده با تماشای زنده شور احساس می‌کند فیلم متفاوتی دیده و بابت همین موضوع سرشوق می‌آید و فروش ۱۷۱ میلیاردی تومانی را برای فیلم رقم می‌زند که دانشی را به ساخت آثاری مشابه ترغیب کند.

خبر های مرتبط
خبر های مرتبط
ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نظرات شما
captcha