تاریخ انتشار: ۱۰:۲۰ - ۲۷ تير ۱۴۰۵
رویداد۲۴ گزارش می‌دهد:

نقد و بررسی فیلم لباس شخصی؛ درام سیاسی یا روایت ایدئولوژیک از تاریخ؟

فیلم «لباس شخصی» پس از حدود هفت سال انتظار و حاشیه، سرانجام به اکران رسیده است؛ اثری از سازمان رسانه‌ای اوج که به یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخ سیاسی ایران، یعنی ماجرای حزب توده و ارتباط آن با شوروی سابق می‌پردازد.
لباس شخصی

رویداد۲۴| مازیار وکیلی - لباس شخصی یک فیلم سینمایی در ژانر درام سیاسی تاریخ محصول سازمان رسانه‌ای اوج است. این فیلم را امیر عباس ربیعی نوشته و کارگردانی کرده و حبیب والی نژاد هم تهیه آن را بر عهده داشته است. مهدی نصرتی، توماج دانش بهزادی، مجید پتکی، مهیار شاپوری، عماد درویشی، احمد لشینی، شهاب بهرامی، روزبه رئوفی و نجلا نظریان در این فیلم سینمایی به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم به ماجرای ارتباط حزب توده با شوروی سابق و نقش این ارتباط با تاریخ سیاسی ایران می‌پردازد. در ادامه نقد و بررسی این فیلم را مطالعه خواهید کرد:

در میان نهاد‌های حاکمیتی که به عرصه تولید فیلم و سریال ورود کرده‌اند موسسه اوج مهم‌ترین نهادی است که به شکلی منظم و سازمان یافته به ساخت و تولید فیلم در راستای سیاست‌های جمهوری اسلامی می‌پردازد. موسسه‌ای که زیر نظر سپاه پاسداران اداره می‌شود و علاوه ب تولید فیلم در سایر حوزه‌های فرهنگی مانند سریال، ویدیو کلیپ، آثار گرافیکی، فیلم کوتاه و... هم فعال است. به خاطر همین خبر توقیف فیلمی با تولید چنین موسسه قدرتمندی بسیار عجیب به نظر می‌رسد. اما این اتفاق افتاده است و لباس شخصی یکی از معدود فیلم‌های تولیدی این موسسه است که توقیف شده. از زمان اکران لباس شخصی در جشنواره فیلم فجر زمزمه‌هایی مبنی بر توقیف این فیلم به گوش می‌رسید. دلیل اصلی آن را هم موضوع حساسیت برانگیز ان دانستند که به تاریخ نفوذ شوروی در ایران از طریق حزب توده در ایران می‌پرداخت. اما بسیاری از منتقدان هم اعتقاد داشتند علی رغم موضوع حساسیت برانگیز فیلم به واسطه نهاد قدرتمند تولید کننده فیلم لباس شخصی در نهایت تولید خواهد شد و روی پرده سینما خواهد آمد. اتفاقی که هرگز رخ نداد و فیلم هفت سالی پشت در‌های بسته اکران باقی ماند.


بیشتر بخوانید: سکانس جنجالی فیلم لباس شخصی؛ اعتراف زیر مشت و لگد


طرفداران فیلم اعتقاد دارند عدم اکران این فیلم در هفت سال اخیر باعث شده تا لباس شخصی مخاطب هدف خود را از دست بدهد و مخاطب جدید هم نتواند با سوژه و مضمون فیلم ارتباط برقرار کند. اما نکته این جا است که یک فیلم اگر ساخت و پرداخت خوبی داشته باشد در طول زمان دیده خواهد شد. شاهد مثال این موضوع هم فیلم‌هایی مثل مارمولک هستند که حتی بعد از توقیف هم به دفعات دیده شد. اما هر چه هستلباس شخصی یکی از پرمناقشه‌ترین و مهم‌ترین فیلم‌هایی است که اوج در سال‌های اخیر تولید کرده است.

خلاصه داستان فیلم سینمایی لباس شخصی

یاسر ۲۸ ساله، جذب سپاه می‌شود و در جریان بمباران تهران، فرزندش را از دست می‌دهد. او می‌خواهد رد خیانت را در یکی از گروهک‌های غیر انقلابی پیدا کند.

مهدی نصرتی بازیگر فیلم سینمایی لباس شخصی

مهدی نصرتی بازیگر نقش اصلی فیلم سینمایی لباس شخصی متولد ۱۸ خرداد سال ۱۳۶۳ است. نصرتی دانش آموخته رشته بازیگری است. بازیگر از اوایل دهه هشتاد کار هنری را در تئاتر و کار‌های نمایشی و کار برای کودکان و عکاسی فیلم شروع کرد و این فعالیت در دوران دانشجویی ادامه پیدا کرد.


بیشتر بخوانید: لباس شخصی‌ها در سینمای ایران/ در مقابل روشنفکران آتش به اختیار باشید!


نصرتی با سابقه بیش از یک دهه کار هنری بعد از ایفای چند نقش پراکنده در لباس شخصی و نقش اصلی و مهم یاسر بازی کرد که این فیلم در جشنواره فجر ۹۸ به نمایش درآمد. با سابقه بیش از یک دهه کار هنری با بازی در فیلم لباس شخصی وارد سینما شد که نقش اصلی و مهمی را در کاراکتر یاسر بازی کرد که این فیلم در جشنواره فجر ۹۸ به نمایش درآمد. نصرتی در سال ۱۴۰۰ در فیلم دیگر امیرعباس ربیعی به نام ضد که یک درام تاریخی است بازی کرد و سپس در سریال سوران حضور یافت. هم چنین مهدی نصرتی در نمایش‌هایی مانند ازدواج آقای می‌سی سی پی و پولانسکی هم به ایفای نقش پرداخته است.

نگاهی کلی به فیلم سینمایی پیشمرگ

ربیعی در لباس شخصی وارد یک دوره پر مناقشه از تاریخ ایران شده است. دورانی که هنوز مرز‌ها در سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی مشخص نبود. ربیعی سران حزب توده را نفوذی‌هایی فرض کرده که با نفوذ خود قصد داشتند ایران را در جنگ با عراق به شکست بکشانند. اما ماجرا حداقل در مورد چهره‌هایی مانند ناخدا صمدی پیچیده‌تر از این حرف‌ها است. هیچگاه به طور دقیق ثابت نشد که ناخدا صمدی یک جاسوس نفوذی شوروی است. دادگاهی هم که برای او برگزار شد بسیار مبهم و پرمناقشه بود. اما فارغ از این ایرادات تاریخی لباس شخصی به لحاظ سینمایی هم کپی ضعیفی از ماجرای نیمروز و فیلم‌های مشابه دیگر است و به طور کلی جز آثار ایدئولوژیک و ضعیف اوج که قصد ساخت فیلم‌های پروپاگاندا دارد به حساب می‌آید.

خبر های مرتبط
خبر های مرتبط
ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نظرات شما
captcha