ما مدیریت بعد از بحران را به جامعه آموزش نداده ایم
رویداد۲۴-وقتی حادثه لندن یا پاریس اتفاق افتاد مردم سریع محل حادثه را ترک کردند. نیروهای امنیتی در محل حاضر شدند و رسانهها به طور زنده از شبکههای مختلف خبری لحظه به لحظه اتفاقات را برای مردم گزارش دادند.آنها نیازی نداشتند که از مردمشان درخواست کنند در محل حاضر نباشند. خود مردم وظیفهشان را به خوبی بلد بودند و میدانستند که هنگام بحران نباید کسی در محل حادثه حاضر باشد. حال همین رخداد را با اتفاق دیروز تهران مقایسه کنید، دیروز ما شاهد دو حمله تروریستی در شهر تهران بودیم و خبر مخابره شد و طبق معمول صدا و سیما دیرتر از همه خبر را پخش کرد، مردم هم مثل حادثه پلاسکو در بهارستان تهران تجمع کردند تا از نزدیک شاهد اتفاقات بهارستان باشند؟ در حادثه پلاسکو هم چنین شد. مردم با قرار گرفتن در کنار کارکنان تخلیه شده ساختمان و جمعیت اطراف پلاسکو جمعیت بزرگی را تشکیل دادند که به گفته منتقدان مانع امدادرسانی بوده است. اما آیا ما واقعاً نا آشنا به حوادث هستیم یا فرهنگ مواجهه با حوادث را نداریم؟
خیلی وقت ها من خودم از حضور مردم در چنین حوادثی شوکه میشوم. به نظرم مردم خودشان هم میدانند که حضورشان در محل موجب کندی فعالیت سازمانها میشود اما باز هم اصرار دارند که در محل باشند. من معتقدم که مردم اعتمادی به نهادهای تصمیم گیر ندارند، بخشی از آنها میآیند تا هیجان خود را برطرف کنند و خیلیهای دیگر برای کنجکاوی میآیند تا بدانند چه اتفاقی رخ داده است. برخیها هم میآیند تا کمک کنند و برخی دیگر هم مردمان بیمسئولیت هستند که جان دیگران برایشان ارزشی ندارد، آنها جمعیت تماشاچی هستند که در فقدان مدیریت درست سر صحنه حادثه حاضر میشوند. با این همه مردم ایران نگاه فردی به موضوعات دارند آنها فکر میکنند خودشان به تنهایی میتوانند مشکلات را برطرف کنند. گاهی نوعی حس فردگرایانه در افراد نهادینه شده است و این موضوع موجب شده تا هر کس به خودش این اجازه را بدهد که در محل حادثه حاضر شود. همین رفتار غیر طبیعی موجب میشود که فعالیت امدادگران مختل شود. بارها هم این موضوعات را به مردم گفتهایم که نهادهای اجتماعی میتوانند برای خودشان تصمیمگیری کنند اما برخی از مردم توجهی نمیکنند. از سوی دیگر ما مدیریت پس از بحران را به جامعه آموزش ندادهایم، بنابراین نمیتوان توقع داشت که آنها در خانه هایشان بمانند و از طریق اخبار موضوع را دنبال کنند.