استقبال از ساکن جدید عمارت آزادی
رویداد۲۴-«زهرا احمدی پور» سومین رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور در دولت روحانی دیروز صبح جای خود را به «علی اصغر مونسان» مدیرسابق منطقه آزاد کیش داد. قبل از او مسعود سلطانی فر و محمدعلی نجفی در دولت یازدهم این سمت را عهده دار بودند.سخنرانی دیرهنگام او در مراسم تودیع باعث شد تا برخلاف رؤسای دیگر سازمان با تشویق ممتد حضار بدرقه شود اما این سؤال را همچنان بیپاسخ گذاشت که چرا در تمام 9 ماهه حضور در عمارت آزادی، مسائلی را که با آنها دست و پنجه نرم میکرد به گوش رسانهها نرساند.احمدیپور یکبار دیگر هم در معرض این سؤال قرار گرفته بود، زمانی که معاون گردشگری خود را به یکباره برکنار کرد اما باز هم پاسخ شفافی درباره چرایی این برکناری به رسانهها نداد. او گفته بود که نیامده است تا فردی را محکوم کند بلکه مشکل را در وجود قوانین، آییننامهها و تبصرههای سازمان دیده بود. او در روز خبرنگار تأکید کرد که تمام مسائل پیش آمده را در گزارشی به رئیس جمهوری حسن روحانی ارائه کرده است! اما سکوت او از نگاه اهالی رسانه، عقیم ماندن تلاش مدیری بود که «اسحاق جهانگیری» معاون اول رئیس جمهوری هم از او به «پاکدستی» یاد میکرد. یکی از برنامههای احمدیپور در حوزه میراث فرهنگی تهیه قانونی جامع و شفاف برای حراست از میراث تجدیدناپذیر بود: «کاری که حدود 40 درصد آن به یاری دلسوزان میراثبان تاکنون انجام شده و امیدوارم به بهترین وجهی تکمیل شود و یک بار برای همیشه خلأهای قانونی را در این حوزه مهم برطرف کند.»
یکی دیگر از گامهای ناتمام او نظاممند کردن قراردادهای مرمتی، پژوهشی و باستان شناسی بود که احمدیپور سعی داشت با ایجاد یک سامانه متحد در معرض دید همگان بگذارد: «فرصت من کوتاه بود ولی امیدوارم این موضوع به سرانجام برسد.» قراردادهای پژوهشگاهها همواره دور از چشم افکارعمومی و رسانهها نگاه داشته شده است. باید دید که مونسان این کار ناتمام احمدیپور را تمام خواهد کرد یا نه؟ احیا و بازنگری آییننامه حفاظت، راهاندازی سامانه املاک سازمان، طرح کاشی ماندگار، راهاندازی صندوق حمایت از صنعتگران و خرید تضمینی محصولات صنایع دستی از دیگر فعالیتهای انجام گرفته دوره زهرا احمدیپور بود.
او بیشترین مشکلات خود را در حوزه گردشگری اعلام کرد:«پروسه تدوین سیاستهای کلی گردشگری جمهوری اسلامی ایران با همکاری مجمع تشخیص مصلحت نظام که از اسفندماه سال گذشته آغاز شده است در شهریورماه به صورت پیشنویس نهایی تقدیم مجمع تشخیص مصلحت نظام خواهد شد.تدوین سیاستهای کلی گردشگری با هدف ایجاد وحدت گفتمانی در همه ارکان نظام پیگیری شد. این مهم را با تشکیل 18 کارگروه از بخش دانشگاهی، خصوصی، سمنها و مدیران سه حوزه تخصصی سازمان و معاونت حقوقی آغاز کردیم و امیدوارم پس از جلب نظر همه صاحبنظران گردشگری کشور دارای یک سند سیاست کلی شفاف و روشن شود.»او کشور را فاقد برنامه ملی توسعه گردشگری دانست و گفت: «در چند دهه گذشته در دو نوبت تلاش شده تا کشور دارای یک برنامه ملی توسعه گردشگری باشد. یکی به دهه 50 برمیگردد که کار آن را یک شرکت سوئیسی انجام داد و دیگری به دهه 80 و در دور دوم ریاست دولت اصلاحات برمیگردد. هر دو برنامه ملی به دلیل طوفانهای سیاسی و دیگر مسائل هیچگاه عملیاتی نشدند و در کتابخانه سازمان مدیریت و برنامهریزی خاک میخوردند.
بازنگری برنامه متأخر با هدف دستیابی به برنامهای راهبردی و ملی بسرعت در دستور کار قرار گرفت. کارگروهی جهت این کار شکل گرفت. در مذاکراتی که با دبیر کل سازمان جهانی گردشگری داشتم از ایشان خواستم که در تدوین برنامه ملی به ما خدمات مشاورهای ارائه دهند. خوشبختانه مسئول تیم تدوین برنامه ملی گردشگری سال 1381 از سوی این سازمان جهانی مأمور شد تا به ایران بیاید و کار تدوین این سند ملی را با کمک متخصصان کشورمان به سرانجام برساند. داشتن سند ملی گردشگری نقشی حیاتی برای توسعه این صنعت خواهد داشت.»
احیا و ایجاد میراث فرهنگی جدید برای آیندگان
زهرا احمدیپور بر خلاف بدرقه شایستهای که از او شد، استقبال گرمی ندید. مونسان هم امروز در این جایگاه قرار دارد. او دیروز مهمترین برنامه خود را احیای نقش گردشگری در توسعه ملی دانست و از مهمترین طرحش با نام «شهر گردشگری» پرده برداشت.اوگفت: باید حسبالامر مقام معظم رهبری، گردشگری را بهعنوان اقتصاد مکمل و حتی کلان به شهرها و شهرستانهای مستعد کشاند و با استفاده از ظرفیتهای تاریخی، فرهنگی و اقلیم آنها، مفهومی از توسعه گردشگری را به نام «شهر گردشگری» ایجاد کنیم.
او گفت: «در شهر گردشگر محور توسعه اقتصادی و اشتغال، ارائه خدمات گردشگری و توسعه مراکز خدماتی و تولید و فروش صنایع دستی مرتبط در اماکن میراثی و قطبهای گردشگری خواهد بود.»
صنعتیسازی صنایع دستی
مونسان بهروزرسانی طراحی برای تولید صنایع دستی امروزی، بستهبندی نوین، بازاریابی، عرضه درخور محصولات به جای فروش فلهای و حمایت از کارگاههای تولیدی و فعالان عرصه تأمین صنایع دستی را از جمله اقدامات فوری دانست که باید در دستور کار قرار گیرد.او ایجاد شهرهای جهانی صنایع دستی، بهروزرسانی و تغییر رویه از طراحی سنتی به طراحی تلفیقی و امروزی، احیای هنرهای سنتی در حال زوال و ثبت در فهرست میراث جهانی، ارائه راهکارها و توسعه بستر فروش بینالمللی، طراحی و ساخت محصولات ویژه صادراتی مبتنی بر نیازهای بینالمللی و استانداردهای جهانی، صنعتیسازی صنایع دستی و تولید با کیفیت با حداقل هزینههای ساخت، سرمایهگذاری در رونق کارگاههای تولیدی محلی، هماهنگی با نیاز بازار و توسعه صادرات را از جمله برنامههای میانمدتش برای این حوزه اعلام کرد.
