تاریخ انتشار: ۱۳:۳۵ - ۲۰ شهريور ۱۳۹۶
گزارش رویداد۲۴ از چرخش محتوای گزارش یک روزنامه درباره «حسین سلیمی»

اعمال فشار گزینه خودخوانده وزارت علوم برای بستن صدای منتقدان

حسین سلیمی گزینه خودخوانده و احتمالی وزارت علوم برای بستن صدای منتقدان و به سکوت واداشتن رسانه ها، به اعمال فشار و لابی سنگین روی آورده تا مبادا نامش از فهرست گزینه‌های احتمالی این وزارت‎خانه حذف شود.
اعمال فشار گزینه خودخوانده وزارت علوم برای بستن صدای منتقدان
رویداد۲۴- حسین سلیمی گزینه خودخوانده و احتمالی وزارت علوم برای بستن صدای منتقدان و به سکوت واداشتن رسانه ها، به اعمال فشار و لابی سنگین روی آورده تا مبادا نامش از فهرست گزینه‌های احتمالی این وزارت‎خانه حذف شود.

از جمله اقدامات سلیمی برای به سکوت واداشتن رسانه‎ها می‌توان به حذف گزارش روزنامه وقایع اتفاقیه اشاره کرد. 

روز گذشته، گزارشی در صفحه جامعه روزنامه وقایع اتفاقیه گزارشی منتشر شد که به‌نقد عملکرد حسین سلیمی، رئیس دانشگاه علامه طباطبایی اختصاص داشت.در این گزارش همچنین از سلیمی، به‌عنوان یکی از گزینه‌های وزارت علوم یاد شد که نام او در کنار نام الهام امین‌زاده، ضياء هاشمي، سید جلال دهقاني فيروزآبادي و محمدعلي برخورداري، به‌عنوان گزینه‌های احتمالی وزارت علوم آمده بود.

سلیمی پس از پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری، در سال 92، به‌عنوان رئیس دانشگاه علامه طباطبایی انتخاب و جایگزین رئیس پیشین این دانشگاه، یعنی صدرالدین شریعتی شد. این انتصاب استقبال پرشور دانشجویان این دانشگاه را در پی داشت و دانشجویان در روز انتصاب او، به‌عنوان رئیس دانشگاه و پایان دوران سیاه شریعتی، شیرینی پخش کردند.

اما آن‌طور که از صحبت‌ها و اظهارنظر دانشجویان برمی‌آید، باگذشت 4 سال از این انتصاب و علی‌رغم موج خوشحالی دانشجویان در برخورد با سلیمی در ابتدای ریاست او، اکنون جمع عظیمی از دانشجویان این دانشگاه، به وضعیت اساتید، دانشجویان ستاره‌دار، پولی شدن برخی رشته‌ها و واحدهای درسی و به‌طورکلی، ضعف مدیریتی او در نهاد دانشگاه، معترض‌اند.

در گزارش وقایع‌اتفاقیه، نمایندگانی از دانشکده‌های مختلف دانشگاه علامه طباطبایی به‌نقد عملکرد حسین سلیمی پرداخته بودند و نارضایتی آشکار خود را از او مطرح کرده و دوران ریاست و مدیریت سلیمی را به چالش کشیده بودند. گزارشی که می‌توان گفت با در نظر گرفتن تمامی ابعاد مدیریتی سلیمی نوشته‌شده بود و کم‌و‌کاستی‌های دانشگاه علامه طباطبایی را به‌عنوان بزرگ‌ترین دانشگاه ایران درزمینهٔ علوم انسانی، به‌خوبی بیان می‌کرد.

نکته تعجب‌آور در رابطه با این گزارش این بود که بعد از مدت کوتاهی از انتشار آن، لینک آن از روی سایت روزنامه حذف شد. تا جایی که «انصاف نیوز» در واکنش به این حذف نوشت: «امروز گزارشی در روزنامه‌ی وقایع اتفاقیه در مورد عملکرد رئیس دانشگاه علامه منتشرشده بود که به گزارش خبرنگار «انصاف نیوز»، با واکنش سریع منتقدانه‌ رئیس دانشگاه به صادق خرازی، صاحب این روزنامه، مواجه شده و به دنبال آن، لینک گزارش از روی سایت روزنامه حذف‌شده است! گفته می‌شود سلیمی بر این باور است که شاید گزینه‌ی تصدی وزارت علوم باشد.»

پس از پایان این اتفاقات و کمتر از یک روز از انتشار این گزارش، ساعت 1 بامداد 20 شهریورماه، وقایع اتفاقیه، گزارش دیگری را با عنوان «دانشگاهی که نامش باقی ماند»، در ستایش خدمات ۴ سال گذشته حسین سلیمی در دانشگاه علامه طباطبایی، منتشر کرد. در گزارش جدید روزنامه وقایع اتفاقیه، به نقل از دانشجویان این دانشگاه، ابعاد رضایت‌بخش مدیریت سلیمی بیان شد که با گزارش پیشین این روزنامه، در مغایرتی آشکار قرار دارد.

گفتنی است که این گزارش با عذرخواهی مستقیم این روزنامه پایان‌یافته: « «وقایع اتفاقیه» از اینکه حذف بخش‌های ایجابی عملکرد مثبت حسین سلیمی در دانشگاه علامه طباطبایی موجب تبدیل آن گزارش به اثری یک‌سویه و غیرمنصفانه شده بود، از ایشان و دیگر تلاشگران دانشگاه علامه در صنف استادان و صف دانشجویان عذرخواهی می‌کند.»

به نظر می‌رسد فشارهایی از خارج و از سمت سلیمی و نزدیکان او، به‌عنوان گزینه احتمالی وزارت علوم، بر روزنامه‌های منتقد او وارد می‌شود که این فشارها، منجر به عقب‌نشینی و اصلاحیه گزارشات آن‌ها می‌گردد و این در حالی است که نقد عملکرد مدیران اجرایی کشور، می‌تواند به بهبود کاری و اقدامات اجرایی آن‌ها منجر شود.

اما در اتفاق رخ‌داده به نظر می‌رسد، کسب کرسی وزارت در اولویت است و سودای وزارت، باعث شده که برخی افراد، روزنامه‌ها را به سکوت درباره اقدامات ضعیف و مدیریت نادرست وا دارد به‌طوری‌که هنوز 24 ساعت از انتشار این گزارش نقادانه نگذشته بود که گزارش دیگری در بامداد روز دوشنبه بر روی سایت این روزنامه قرار گرفت و گمانه‌زنی‌ها را درباره وجود فشاری آشکار بر این روزنامه تقویت می‌کند و به نظر می‌رسد که سلیمی و حامیانش، در تلاش برای رساندن او به کرسی وزارت، از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنند.

اما سؤالی که در ذهن متبادر می‌شود این است که «آیا شخصی که با لابی‌گری سعی دررسیدن به مقام وزارت دارد، می‌تواند گزینه ذی‌صلاحی برای وزارت و پس‌ازآن مدیریت سازمان‌های دیگر باشد؟»
ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نظرات شما
captcha