ضرورت گفتوگوی داخلی دربرابر تهدید خارجی
رویداد۲۴-با شکست داعش در عراق و سوریه از طرفی و لغو تجزیه کردستان عراق از سوی دیگر ایران در موقعیت کمنظیر تاریخی در منطقه قرار گرفته است و بر همین اساس میتوان تحولات جدید خاورمیانه را مورد ارزیابی قرار داد. رژیم سعودی رشتههای خود را پنبه میبیند و اسراییل احساس میکند دیگر هیولایی مثل داعش وجود ندارد که ملتهای منطقه را به خود مشغول کند. ماجرای استعفای نخستوزیر لبنان یک بحران تحمیلی است تا غرب آسیا دورهای از آرامش و ثبات را تجربه نکند. در این میان کاملا روشن است که دشمنان و رقیبان ایران بهشدت عصبانی هستند و گاهی تعادل معمول خود را از دست میدهند و این احتمال وجود دارد که خیرهسری کنند و ماجرایی بیافرینند. با این اوصاف ایران چگونه میتواند از دام بلا برهد و توطئههای بدخواهان منطقهای و فرا منطقهای را با شکست کامل روبهرو سازد؟ بهترین گزینه برای کشور مستقلی چون ایران که به هیچ ابرقدرتی باج نمیدهد این است که روی پای خود بایستد و با تکیه به ظرفیتهای خود بر توان و قدرت و استحکام ملی بیفزاید و طمع بیگانگان را برکند.
ما برای همدلی و وحدت و ثبات داخلی هیچ کم نداریم و میتوانیم از طریق تفاهم و تعارف درونزا رکورد جدیدی در مناسبات سیاسی بین همه اقشار جامعه برسیم. اگر امکان گفتوگو میان ایران با ٦ قدرت جهانی وجود دارد و میتوان یک بازی باخت –باخت را به بازی برد –برد تبدیل کرد مسلما این امکان در داخل کشور بیشتر است و با تن دادن به گفتوگو و لوازم و ضروریات آن بر اقتدار کشور افزود. یک جامعه آگاه و زیرک شناخت دقیقی از تهدیدها و فرصتهای درونی و برونی دارد و خوب میداند که اشتباه محاسباتی و نشناختن تهدیدها خصوصا در شرایط خطیر تا چه حد میتواند بنیان بر انداز باشد و برای همه طرفها و جناحها و نهادها خسارات مهلک به بار آورد. مدتی است که در سپهر سیاسی کشور سخن از گفتوگو و تفاهم درونی به گوش میرسد و دیده و شنیده نشده است که جناح یا شخصیت نافذی با اصل آن به مخالفت برخیزد. دیدار مثبت و خوب و مبارک یک هیات از فراکسیون امید مجلس شورای اسلامی با ریاست محترم قوه قضاییه در نوع خود امیدآفرین و برای دیگر سطوح داخلی راهگشا و قابل پیروی است. اگر زمینههای گفتوگوی جدی را فراهم کنیم و به لوازمش مقید باشیم قطعا نتایج فوق تصوری به بار خواهد آورد و مردم را دلگرم و شاد خواهد ساخت.
وقتی قانون اساسی میثاق ملی ما است و همه به آن التزام دارند، وقتی کشور و انقلاب و اسلام فصل مشترک همه گروهها و احزاب و شخصیتهاست جز افراطیون که با کسی جز «خود» سر سازش ندارند و اصل تفاهم و همدلی را برنمیتابند میتوانیم دور هم بنشینیم و اختلافها و هزینهسازیها را به حداقل برسانیم و با کمک همدیگر به مصاف مشکلات و معضلات داخلی و خارجی برویم. حداکثر گذشت و رحمت در داخل درست آن چیزی است که امکان ظهور و بروز دارد و قطعا ضرری را متوجه هیچکس نخواهد کرد. ما چون در یک کشتی نشستهایم به سهولت میتوانیم به یکدیگر اعتماد کنیم و باید از فواید اعتماد داخلی بهره ببریم. وقتی کشوری از درون مستحکم باشد درست مانند ثروتمند مولدی است که در بخشایش دستی گشاده دارد و بیحساب انفاق میکند و تازه بر ثروتش افزوده هم میشود. میتوان با متهمان سیاسی و مطبوعاتی از در تنبه وارد شد و کیفر را برای آخرین مرحلهها گذاشت.
این فرض کاملا درست است که به جز اندکی از متهمان سیاسی که غرض دارند اکثریت حتی اگر به خطا روند فقط در اتخاذ روشها با ما اختلاف دارند و راه خود را به صواب نزدیکتر میبینند. جناحهای سیاسی کشور با وجود همه اختلافها برای تعامل گفتنیها و اندوختههای فراوان دارند. یکی از قدرت برخوردار است و دیگری از محبوبیت و این دو چون نزدیک شوند و یکدیگر را خنثی نسازند بر توان ملی میافزایند. راستش ما سالهاست که از نزدیک با یکدیگر و بدون واسطه با هم سخن نگفتهایم و هنوز در این وادی پای چوبین داریم.
اگر گفتوگوها آغاز شوند و مرزهای غیرضرور برداشته شوند قطعا تجربههای گرانبها به بار میآورند و معضلاتی حل خواهند شد که هنگام قهر و دوری امکان حل شدن آنها وجود ندارد. به هوش باشیم که عدهای با تفاهم جناحهای عمده کشور مخالفند و دایما بر تنور اختلاف وتنازع میدمند. آنان اگر ببینند که موثرین جامعه به جای خنثی کردن نیروی یکدیگر خرد به خرج داده از در گفتوگو برآمدهاند لفظا و عملا کارشکنی خواهند کرد تا همچنان ماهی خود را از بحران گلآلود صید کنند. برای مذاکره و حل و عقد و گرهگشایی عقلایی باید حوصله به خرج داد و خسته نشد و از افت و خیز نهراسید. * نماینده ملایر .
