«ملانیا» در حصار کاخ سفید

رویداد۲۴-تا کنون که یکسال از ریاست جمهوری ترامپ می گذرد، قابل توجه ترین نکته درباره تصدی گری ملانیا ترامپ به عنوان بانوی اول آمریکا غیبت او از انظار عمومی بوده است. از همان ابتدای کار 5 ماه طول کشید تا او از نیویورک به کاخ سفید نقل مکان کند—اما او نخستین زنی نیست که علاقه ای به محصور شدن در چهاردیواری کاخ سفید نداشته است. درباره این مدل سابق بندرت چیزی شنیده می شود. او به اندازه میشل اوباما محبوبیت ندارد اما از همسر خود، ترامپ، محبوب تر است. اما متاسفانه به نظر می رسد بانوی اول آمریکا چندان علاقه ای به استفاده از محبوبیتش برای ارتقا دولت جمهوری خواه ترامپ ندارد.

توضیح شفاف دادن درباره این که یک بانوی اول در سال 2018 چه نقشی می تواند ایفا کند، قدری سخت است. آن هم برای نقشی که به او بدون انتخاب آزادانه اش واگذار شده، محدودیت ها و اختیاراتش به صورت شفاف تعریف نشده و به علاوه از او انتظار می رود به صورت تمام وقت نقش یک جانشین سیاسی را داشته باشد، آن هم بدون آنکه بابت این فعالیت ها پولی دریافت کند.  

آنچه بیش از همه واضح است این است که ملانیا—که پیروزی همسرش را با «اشک— نه اشکی از سر شوق»  (چیزی که مایکل ولف در کتاب خشم و آتش مدعی است) به او تبریک گفت، اولین بانوی اولی نیست که نمی تواند با موقعیت خود کنار بیاید.

نقش بانوی اولی از زمان مارتا واشینگتن که برای نخستین بار وظایف بانوهای اول را در قالب فعالیت هایی مثل میزبانی و بازدید منظم از مقامات و اعضای کنگره در زمان ریاست جمهوری جورج واشینگتن پی ریزی کرد، تغییر کرده است. اما او همچنین پایه گذار گلایه گذاری از وظایف طاقت فرسای بانوی اولی نیز بود تا جایی که به یکی از فرزندان خواهر یا برادر خود اعتراف کرده بود « احساس می کنم یک زندانی دولتی هستم تا هر چیز دیگری».

حتی در قرن نوزدهم که بانوهای اول نسبت به زمان حاضر وظایف کمتری بر عهده شان بود، بسیاری از آنها، «چندان علاقه ای به آمدن به کاخ سفید آن هم به خاطر اینکه زمانی به همسران خود «بله» گفته بودند، نداشتند»، این را جین اچ بیکر که یک تاریخ نگار و متخصص زندگی نامه نویسی درباره بانوی اول های کاخ سفید است، می گوید.

لوئیزا آدام، همسر لندنی جان کوئینزی آدام، که او هم مانند ملانیا یک بانوی اول متولد خارج بود، تمام مدت زمان اقامتش در کاخ سفید در افسردگی شدید سپری شد، در حالیکه به خوردن شکلات معتاد شده بود. یک قرن بعد از او، الیزابت ویرجینیا بس ترومن، از اینکه در نشست های خبری شرکت کند امتناع می کرد و می گفت: « این من نیستم که انتخاب شده است، من هیچ حرفی برای گفتن به مردم ندارم.» تا زمان ظهور تلویزیون، بس ترومن، نسبت به افزایش وظایف همسران اول رئیس جمهورها که توسط همسر رئیس جمهور قبلی، النور روزولت پی ریزی شده بود، به شدت مقاومت می کرد.  

سایر زنان اول، مثل لیدی برد جانسون، که 47 شهر آمریکا را در مدت زمانی کوتاه مورد بازدید قرار داد، جکی کندی که به چهره ای نمادی تبدیل شد و هیلاری کلینتون که نقشی موثر در ایجاد اصلاحات بهداشتی در آمریکا انجام داد، محدوده وظایف زنان رئیس جمهورها در ایالات متحده را تغییر دادند. از آن زمان، حضور همسران رئیس جمهورها در مبارزات انتخاباتی در کاخ سفید به یک استراتژی مهم در انتخابات تبدیل شد، حتی اگر این زنان چندان هم علاقه ای به سیاست نداشتند.

بیکر می گوید، ملانیا ترامپ در طبقه بندی بانوهای اول آمریکا در زمره ی نخستین بانوهای اول که علاقه ای به مشارکت های سیاسی نداشتند قرار می گیرد.

«ما در زمینه سیاست های عمومی در دورانی به سر می بریم که ویژگی اش  بازگشت به گذشته و عقبگرد در زمینه مطالباتمان است و به نظر من، ملانیا ترامپ بازتاب این واقعیت است.»

طبق آمارهای منتشر شده توسط یک گروه فرا حزبی که اطلاعاتی را درباره کارمندان کاخ سفید تهیه می کند، امروز جایگاه  بانوی اول بسیار پرنفوذ است، و تعداد بیشتری از افراد بانوی اول را در قیاس با معاونین رئیس جمهور می شناسند.

بانوهای اول پیش از ترامپ به خوبی مصداق این واقعیت بودند. اوباما درباره نقش میشل اوباما در اداره آمریکا چنین گفته است: «یکی از چیزهایی که میشل به نحوی سریعتر از من به آن پی می برد توانایی هدایت کشور نه به قانون گذاری مربوط است و نه به ضوابط بلکه به توانایی شما در تغییر نگرش ها، شکل دادن به فرهنگ و افزایش آگاهی مرتبط است.»

میشل اوباما در پایان ریاست جمهوری همسرش یکی از محبوب ترین شخصیت های سیاسی در آمریکا بود. سخنان میشل اوباما در جریان مبارزات انتخاباتی اخیر آمریکا بیش از سخنان کاندیداهای رئیس جمهوری توئیت شده بود. این درحالیست که ملانیا بخش زیادی از سخنرانی خود را در همان دوران از سخنان میشل اوباما کپی برداری کرده بود.

ملانیا چه آن جایی که زبان به افشاگری و شفاف سازی گشود و چه زمانی که کمپینی را برای خاتمه دادن به آزار و اذیت های اینترنتی راه انداخت مورد انتقاد شدید قرار گرفت. بطور مثال بحث های جنجالی اش بار همسر سابق ترامپ درباره اینکه چه کسی واقعا بانوی اول آمریکاست و اینکه ترامپ خودش یکی از به اصطلاح ترول های فضای مجازی است، او را در هر دو مورد به دردسر انداخت.

بهرحال ملانیا، بر خلاف بانوهای اول قبل از خود که مشاغلی را که بابتش حقوق دریافت می کردند را رها کردند و برای کاری که عایدی مادی ای برایشان نداشت اقدام می کردند، هنوز عجله ای برای راضی نگه داشتن همگان ندارد.

البته ملانیا کارگردانان سیاست و عاملینی را که بتوانند در ارتباطات به او کمک کنند را استخدام کرده که نشان می دهد او قصد دارد نقش پر رنگ تری در انظار عمومی داشته باشد اما به نظر نمی رسد او هرگز مخالف سیاست های شوهرش سخنی بگوید.

به عبارت دیگر فقط یک نفر در گفت و گو های سیاسی ترامپ نقش دارد: و او خودش است.

منبع: گاردین