تاریخ انتشار: ۰۹:۳۶ - ۱۵ بهمن ۱۳۹۶

حس و حال ایرانی در آثار یک نقاش

علی‌اکبر صادقی با نخستین آثارش فضایی را خلق می‌کند که مملو از اسطوره‌ها و نمادهای فرهنگی این سرزمین است که حس و حال ایرانی دارد. او از نسل هنرمندانی‌ است که وامدار کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سابق است.

رویداد۲۴-علی‌اکبر صادقی با نخستین آثارش فضایی را خلق می‌کند که مملو از اسطوره‌ها و نمادهای فرهنگی این سرزمین است که حس و حال ایرانی دارد. او از نسل هنرمندانی‌ است که وامدار کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سابق است. درآن سازمان نمی‌توان سراغ کسی را گرفت که جدا از فرهنگ و شناخت مسائل اجتماعی این سرزمین باشد و نمی‌شود منکر رشد هنرمند و تأثیر محیط اطراف بر او شد. وقتی نقاش در چنین محیطی آزاد و رها باشد، به طور طبیعی رشد می‌کند و نقاشی‌هایش حس و بوی ایرانی می‌گیرد که از سنت‌های همین سرزمین نشأت گرفته و ساخته می‌شود.

در افتتاحیه نمایشگاه این هنرمند صاحب سبک و مهم، موزه هنرهای معاصر ایران از نقاشی تجلیل کرد چرا که او نه تنها در عرصه نقاشی، بلکه در تصویرگری نیز تواناست و یکی از انیماتورهای خوب و مجسمه‌ سازان متبحر محسوب می‌شود که در فرهنگ دیداری هنرهای مدرن و معاصر جای دارد و ریشه در همان سنت قوللر آغاسی، بلوکی فر و اسماعیل‌زاده دارد. الهام او از نقاشان قهوه خانه‌ای و کتاب‌های چاپ سنگی در کارهایش بخوبی مشهود است و می‌توان صادقی را از نقاشان دهه سی و چهل به شمار آورد که تا به امروز کار کرده است.

دهه هنرمندانی که هویت فرهنگی‌شان را جست و جو می‌کردند و با این پشتوانه‌های فرهنگی آثار با کیفیتی خلق کردند. دستی توانا در اجرا و انرژی فوق‌العاده و استمرار کار از نشانه‌های این هنرمند است.
در نقد نقاشی‌های علی اکبر صادقی بدون تعارف و دور از علایق شخصی و با نقد غیرسنتی موقعیت و موفقیت، به جایگاه این نقاش می‌پردازیم. جامعه هنرهای تجسمی ایران در هنر جهان سهم و جایگاهی آنچنانی ندارد و گویی فراموش شده است یا حداقل نمی‌توان با نقاشان امروزی جایگاهی برای ایران متصور شد.

پس این سؤال پیش می‌آید که چرا جایگاه هنرمندان ایرانی محدود به کشور خودشان است؛ با وجود اینکه در این سرزمین، نقاشی سابقه بسیار بیشتری نسبت به هنرهای دیگر دارد. عده‌ای از نقاشان ایرانی در اروپا و امریکا کار می‌کنند که باعث خوشحالی و مایه افتخار است اما نباید این نکته را از نظر دور داشت که زیبایی‌شناسی لازمه نقاشی است و نقاش باید فرم را بشناسد. پس برای هنرمند بودن باید از راه‌های رفته پرهیز کرد و راه‌های جدید ارائه کرد. متأسفانه نقاشان امروزی ما راه‌های طی شده غرب را مجدداً طی می‌کنند؛ مانند نقاشی‌های جدید علی اکبر صادقی، که گرفتار همان موقعیت پس از انقلاب شده است. ولی نقاشی‌هایی که در زمان گذشته انجام داده، بسیار موفق و عالمانه است.

منبع: روزنامه ایران
ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نظرات شما
captcha