قهرمانی خانوادگی!
رویداد۲۴-این که ورزشکاران جانباز و معلول ایرانی در رشتههای مختلف ورزشی بدرخشند، موضوعی است که در سالهای اخیر بسیار زیاد اتفاق افتاده اما حالا این قهرمانی و موفقیت در رشته اسکی برای یک زوج ورزشکار بهدست آمده است. در رقابتهای کاپ آسیا اسکی معلولان که در پیست اسکی دیزین برگزار شد، صادق کلهر و همسرش صدیقه روزبه در رقابتهای مارپیچ بزرگ به مقام قهرمانی دست یافتند. در این رقابتها و در بخش مردان، صادق کلهر با زمان یک دقیقه، ۱۲ ثانیه و ۴۵ صدم ثانیه و صدیقه روزبه نیز با زمان یک دقیقه، ۴۰ ثانیه و ۲۹ صدم ثانیه در بخش بانوان در جایگاه نخست قرار گرفتند که در پایان مسابقات مارپیچ بزرگ در رشته آلپاین صادق کلهر، ملی پوش با سابقه تیم ملی اسکی معلولان از ورزش حرفهای خداحافظی کرد تا از این پس، فعالیتهای خود را در عرصه مربیگری ادامه دهد. این موضوع باعث شد تا به سراغ کلهر و همسرش برویم و با آنها صحبت کنیم. زوج ورزشکاری که در گفتوگو با «ایران» صحبتهای جالبی را در خصوص اسکی و شرایطی که پشت سر گذاشتهاند، مطرح کردند.
کلهر: باید میدان را برای جوانها خالی میکردم
کلهر در گفتوگویی که با خبرنگار«ایران» داشت، درباره مسابقات اسکی معلولان کاپ آسیا چنین صحبت کرد:«این رقابتها برای دومین سال است که در ایران برگزار میشود و این نخستین دورهای است که در قسمت معلولان کاپ آسیا انجام شد و ما طی صحبتی که با آقای دیمیتری رئیس اسکی آسیا داشتیم، این پیشنهاد را به ایشان دادیم که قبول کرد و ما رقابتها را در دو بخش مارپیچ کوچک و بزرگ برگزار کردیم.»
این اسکی باز 38 ساله درباره اینکه چرا بعد از قهرمانی در این مسابقات، تصمیم به خداحافظی از دنیای قهرمانی گرفته است، به خبرنگار «ایران» چنین توضیح داد:«حقیقتش این است که ما در حال حاضر تنها یک نماینده یعنی آقای سید احمد جعفری را در بازیهای المپیک زمستانی داریم و برای اینکه فرصت بیشتری در اختیار جوانان اسکی باز قرار بگیرد و آینده نگری کنیم، من تصمیم به خداحافظی گرفتم تا فرصت رقابت برای دیگر بچهها هم ایجاد شود و من از این پس تجربیاتم را بهعنوان مربی در اختیار دوستان بگذارم.»
وی ادامه داد:«من از سال 1376 تا 1396 به مدت 20 سال عضو تیم ملی اسکی معلولان بودم و 5 دوره در بازیهای زمستانی شرکت داشتهام. نخستین دوره در بازهای 1998 ناگانو در ژاپن، دومین دوره در سال 2002 در مسابقات
سالت لیک سیتی امریکا، سومین دوره در سال 2006 در تورین ایتالیا، چهارمین دوره در سال 2010 در ونکوور کانادا و پنجمین دوره در سال 2014 در سوچی روسیه. من باز هم اگر میخواستم میتوانستم به کارم ادامه دهم و باز هم در المپیک زمستانی شرکت کنم اما بحث فرصت دادن به جوانهای دیگر هم مطرح بود و باید میدان را برای آنها خالی میکردم.»
کلهر درباره قهرمانی همسرش صدیقه روزبه هم در این مسابقات، چنین صحبت کرد:«همسرم 2 سال است که به صورت حرفهای اسکی را در رشتههای آلپاین و اسنوبرد دنبال میکند و در این مدت تلاش و زحمت زیادی انجام داد و توانست خدا را شکر، ثمره کار خود را هم ببیند و به این موفقیت برسد.»
این اسکی باز درباره نوع معلولیت خود همچنین توضیح داد:«من از سن 18 سالگی در خدمت تیم ملی جوانان اسکی بودم که در مسابقات بینالمللی جام دهه فجر، در اثر برخورد با کابل تله اسکی، دچار سانحه شدم و پای راستم آسیب دید و بعد از آن بود که در بخش جانبازان و معلولین فعالیتم را ادامه دادم.»
صدیقه روزبه: هر روز با چهره جدیدی از طبیعت روبه رو میشویم
صدیقه روزبه نیز در گفتوگویی که با خبرنگار«ایران» داشت، درباره اینکه چطور بعد از 2 سال توانسته به این سطح از موفقیت دست پیدا کند، این توضیح را داد:«من از 8، 7 سال پیش اسکی را بهصورت تفریحی انجام میدادم اما چون همسرم این رشته را بهصورت حرفهای انجام میداد، من هم علاقهمند شدم که بهصورت حرفهای کارم را دنبال کنم که مربیام در بخش آلپاین خود آقای کلهر بود و در بخش اسنوبرد هم آقای رحمتا... مقدید و خوشبختانه با تمرینات خوبی که داشتم، توانستم در این دوره از مسابقات معلولان آسیا به مقام قهرمانی برسم.» وی با بیان اینکه نوع معلولیتش مادرزادی است، درباره خداحافظی همسرش از دنیای قهرمانی اسکی گفت:«واقعیت این است که ایشان هنوز هم نفر اول ایران در مارپیچ بزرگ هستند و نفرات بعدی با ایشان از لحاظ ثانیهای اختلاف دارند و در ردههای بعدی قرار دارند و نمیتوانند از رکوردهای او عبور کنند و حتی همسرم میتوانست 2 دوره دیگر هم در بازیهای پارالمپیک زمستانی شرکت کند اما برای اینکه انگیزهای شود تا اسکیبازان جوان دیگر هم شرکت کنند، ایشان تصمیم به خداحافظی گرفت.»
روزبه درباره اینکه حالا که قهرمان شده با همسرش کری و رقابت هم دارد یا نه، چنین پاسخ داد:«کری که نه چون آقای کلهر آنقدر سطحشان بالا هست که نمیشود کری خواند اما خودش میگوید 2 سال است که آمده «ای کاپ» آسیا را هم گرفتهای (میخندد).»
این بانوی اسکی باز درباره اینکه آیا فرزندانشان هم اسکی میکنند یا خیر گفت:«بله ما دو پسر داریم که پسر بزرگم ایلیا از 3 سالگی در اسکی بوده و الان هم مقام دوم اسکی خردسالان استان البرز را به دست آورده و پسر دومم هم که یک سال و نیمه است.»
روزبه درباره اسکی و شرایط آن همچنین نظر داد:«اسکی ورزش پرخرجی است. از زمان تهیه لباس و چوب اسکی و خریدن بلیت پیست و خورد و خوراک و مسکن. مخصوصاً برای آنهایی که اهل جایی که پیستهای اسکی در آن قرار دارد، نیستند. اما اسکی واقعاً ورزش مفرحی است و هر روز با چهره جدیدی از طبیعت در پیست روبه رو میشویم. یک روز ابری، یک روز برفی یا یک روز آفتابی و این هیجان فعالیت در این رشته را زیاد میکند.»
این بانوی ورزشکار در مسابقات اسنوبرد در دو روز مختلف در کلاس SLL2 به مقام اول دست یافت و 2 مدال طلا را از آن خود کرد. وی درخصوص دو مدال دیگر خود در اسنوبرد هم توضیح داد: «در این مسابقات شرکت کنندگان خانم از کشورهای دیگر شرکت نکرده بودند و من در واقع تنها شرکت کننده این بخش بودم که با هر زمانی اول میشدم اما من در همان شرایطی مسابقه دادم که آقایان مسابقه میدادند و اختلاف من با آنها چند صدم ثانیه بود.» روزبه درباره اینکه با این سه طلا از همسرش پیش افتاده است، چنین واکنشی داشت: «درست است که من صاحب 3 مدال طلا شدم اما آقای کلهر خیلی از من جلوتر هست و قهرمانیهای بسیار زیادی دارد.» وی درباره قهرمانی مشترک تیمی ایران و بلژیک در اسنوبورد، در حالی که این مسابقات کاپ آسیایی نام داشته و بلژیک یک تیم اروپایی است، چنین توضیحی داد:« این مسابقات اسمش کاپ آسیایی است اما ورزشکارانی از بلژیک، اوکراین و یونان در آن شرکت کرده بودند و اسکی بازان ما هم در کاپ اروپایی شرکت میکنند.»
