آفریقا فقیر نیست، غرب ثروتش را می دزد
رویداد۲۴-آفریقا ثروتمند است، اما ما ثروتش را میدزدیم. این عصاره تحقیقات چندین کمپین است که اخیرا منتشر شده است.«آفریقا فقیر است، اما ما باید به مردمانش کمک کنیم.» این جملهای ساده است که در میان هزاران تصویر در روزنامهها و موسسههای خیریه همه ساله خودنمایی میکند، بنابراین به عنوان یک اصل و حقیقت تلقی میشود. وقتی این جمله را میخوانیم از تصوراتی که درباره آفریقا که طی زندگی روزمرهمان میشنویم، حمایت میکنیم و تصورمان از آفریقا را تائید میکنیم.
اما بگذارید این بار یک جور دیگر به قضیه نگاه کنیم. آفریقا ثروتمند است، اما ما ثروتش را میدزدیم. این عصاره تحقیقات چندین کمپین است که اخیرا منتشر شده است. براساس آمارهایی تازه، کشورهای صحرایی آفریقا بیش از 41 میلیارد دلار اعتبار خالص دارند. البته پولهایی هم وارد آن میشوند: نزدیک به 161 میلیارد دلار هر ساله در قالب وام، پول نقد (آنها که بیرون از آفریقا کار میکنند و درآمدشان را برای خانوادهشان به داخل آفریقا میفرستند) و کمک هم به آفریقا وارد میشود.
اما از سوی دیگر، 203 میلیارد دلار هم از این قاره خارج میشود. برخی از آنها مستقیم هستند، مانند مالیات ناپدید شده. به ویژه اینکه سازمانهای بینالمللی با راههای ظاهرا قانونی از زیر پرداخت مالیات فرار میکنند. این شرکتها نزدیک به 6 درصد از تولید ناخالصی ملی قاره آفریقا را به جیب خود میریزند. از سوی دیگر، 30 میلیارد دیگر وجود دارد که این سازمانها از آفریقا خارج میکنند، یعنی سودی که در آفریقا به دست آوردهاند اما به کشور خود میفرستند تا از ثروتشان لذت ببرند. در این میان شهر لندن از سودی که در آفریقا و با کارگران آفریقایی به دست آورده، نهایت استفاده را کرده است.
البته راههای دیگری هم برای خروج ثروت آفریقا وجود دارد. گزارشهای اخیر برآورد کردهاند که نزدیک به 29 میلیارد دلار سالانه از آفریقا به طرق غیرقانونی مختلف خاصه در حوزه حیات وحش از این قاره خارج میشود. به دنبال تغییرات آب و هوایی که به آفریقا صدمات مهلکی وارد آمده، 36 میلیارد دلار باید به آن پرداخت شود. این تغییرات بر اجتماع و اقتصاد این قاره تاثیر بسیار زیادی گذاشته است. از آنجا که خود آفریقا در ایجاد چنین تغییراتی سهم چندانی نداشته، اما بیشتر از سایر قارهها از تبعات تغییرات اقلیمی رنج خواهد برد.
دولتهای غربی تمام تلاششان را میکنند تا خیرین دست و دلباز نامیده شوند و با شعار «به آنهایی که ناتوانند کمک کنیم» میخواهند حقیقت را وارونه کنند. اما اگر حقیقتا به فکر مردم آفریقا هستند، باید نخستین وظیفهشان این باشد که دست از صدمه زدن به آنها بردارند. آنها باید دست از مجبور کردن دولتهای آفریقایی برای خصوصی سازی اقتصادشان بردارند و سوءاستفاده کردن از اقتصاد این کشورها را متوقف کنند.