عکاسی مد در ایران تأثیری بر صنعت پوشاک نداشته است
رویداد24: بابک برزویه عکاس باسابقهای است که در شاخههای مختلف عکاسی از قبیل مستند اجتماعی، خبری، صنعتی، سینما و تئاتر فعالیت کرده است. او در مورد تفاوتهای بین عکاسی مدلینگ ایران و جهان گفت: عکاسی مد ما با استانداردها رابطهای ندارد. برندهای محدودی هستند که در این زمینه حرفهای عمل میکنند و از مدل حرفهای که برای این کار تربیت شده استفاده میکنند. مدل بودن فقط داشتن ظاهر و روی خوش نیست بلکه مدل باید استایل داشته باشد و بداند با لباس خودش را چه طور نشان دهد و آن لباس را چه طور نشان دهد.
برزویه افزود: نکته دیگر اینکه با توجه به نسل جدید عکاسان و اینکه عکاسی با آمدن سیستم دیجیتال، همگانی و سهلالوصول شده است هر کسی میتواند عکاسی مدلینگ انجام دهد و عوام هم چون نمیدانند عکاسی مدلینگ چیست از کار آنها استقبال میکنند. عده دیگری از عکاسان وارد دنیای سینما میشوند و با عکس گرفتن از هنرپیشهها به عکاس مدلینگ تبدیل میشوند. مردم هم شناخت ندارند و فکر میکنند چون آن شخص عکاس سینمایی خوبی است، پس عکاسی مدلینگ را هم میتواند به خوبی انجام دهد، در حالی که هرکدام از آنها ساختار ویژهای دارد.
این مدرس عکاسی در مورد نکاتی که عکاسی مدلینگ را از شاخههای دیگر عکاسی جدا میکند گفت: مثل سایر شاخهها نور اهمیت زیادی دارد، به جز نورپردازی، فیگور دادن و ارائه فیگور خیلی مهم است. عکاس باید هم عکاسی پرتره را بلد باشد، هم لباس را بشناسد، اما از همه مهمتر روابط عمومی است. وقتی عکاسی مدلینگ میکنید باید با مدل ارتباط راحت داشته باشید تا او جلوی شما راحت بایستد. خود مدل هم اهمیت زیادی دارد و باید کارش را بلد باشد.
برزویه ادامه داد: قواعد و روابط عمومی در این زمینه و نحوه ارتباط با مدل و راحت بودن او بسیار مهم است. در عکاسیهای دیگر مثل اجتماعی، خبری و... این موضوع اصلاً رعایت نمیشود. نسل جدید گمان میکند وقتی دوربین به دست دارند حاکم مطلق هستند و میتوانند بدون اجازه از همه چیز عکاسی کنند، در حالی که اینطور نیست و باید شرایط را بسنجند و با سوژه ارتباط برقرار کنند.
او در مورد تأثیرات عکاسی مد بر صنعت پوشاک گفت: در کشور ما سالها عکاسی تأثیر زیادی نداشته چون ایرانیها ذهنیتی دارند که تا لباس را از نزدیک نبینند آن را نمیخرند. دلیل آن هم ضعیف بودن سواد بصری جامعه ما و آموزش ندیدن مردم است. در خارج از ایران وقتی عکاسی مدلینگ انجام میشود بیننده با آن عکس هم ذات پنداری کرده، خود را جایگزین آن مدل میکند و میخواهد که آن لباس را داشته باشد. این اتفاق نتیجه سواد بصری است که در فرهنگ ما وجود ندارد. آنچه هم به عنوان عکاسی مدلینگ در ایران انجام شده نتوانسته اتفاقی را که لازم است ایجاد کند. به نظر من باید بحث کارشناسی درستی روی این موضوع انجام شود و سواد بصری جامعه را بالا ببریم که البته این موضوع کار زیادی میبرد.