پشت پرده خوشحالی تندروها از بازگشت تحریمها | عباس عبدی: هم از قتل برجام خرسندند هم دنبال قاتل میگردند
رویداد۲۴| عباس عبدی در یادداشتی تحلیلی تأکید میکند تندروهای ایران که از دوران احمدینژاد مسیر مقابله با برجام و تحریمها را در پیش گرفتند، امروز با بازگشت تحریمها و اجرایی شدن مکانیسم ماشه، بار دیگر به همان سرخط بازگشتهاند و درس تجربه ۲۰ سال اخیر را نادیده گرفتهاند.
عبدی مینویسد: «روایتمحوری در رسانه میتواند منشأ یا متأثر از روایتمحوری در سیاست باشد. روایتمحوری، یعنی راوی هیچ کاری به واقعیت و منطق و علم ندارد. سخنان ترامپ را ببینید، متوجه این رفتار میشوید که طرف جنگ راه انداخته، بعد آن را به عنوان خاتمه جنگ میفروشد و روایت میکند.»
وی در ادامه با اشاره به تندروهای داخلی میگوید: «از سال ۱۳۸۴ و با آمدن احمدینژاد در صندلی ریاستجمهوری، این نگاه و گرایش در ساختار رسمی قدرت یافت و چنان به واقعیت و حقیقت پشت پا زدند که گویی حقیقت و واقعیت همان روایت است و دیگر هیچ نیست. آنان همچون قوم بنی اسراییل همه تقصیرات را بر دوش دیگران میاندازند و اندکی قدرت تخیل و انصاف برای فهم واقعیت ندارند.»
عبدی مراحل رفتار احمدینژاد در قبال تحریمها و برجام را اینگونه تحلیل میکند؛ «او رفت در حالی که چند ماه پیش از او مذاکرات محرمانه و مستقیم در مسقط میان نمایندگان ایران و امریکا آغاز شده بود… جریان تندروی تابع احمدینژاد در ضدیت با برجام و تفاهم فروگذار نکرد. ولی در هر صورت حمایتهای رسمی و مردم مانع از موفقیت آنان شد.»
او درباره دوره ترامپ و مخالفت تندروها با احیای برجام نیز مینویسد: «با آمدن ترامپ به کاخ سفید، گویی هدیهای آسمانی نصیب تندروها شد و بسیار مشعوف شدند… آنان در مجلس و بیرون آن دنبال آتش زدن برجام افتادند… ولی اینبار شانس علیه تندروها بود و در سال ۱۳۹۹، ترامپ شکست خورد و تندروها عزادار شدند.»
عبدی با اشاره به خوشحالی تندروها از اجرای مکانیسم ماشه مینویسد: «با اتفاقات ۷ اکتبر در سال ۱۴۰۲ و سپس درگیری ایران و اسراییل و بعد سقوط بالگرد و ترور هنیه و نصرالله و… ماجرا تغییر کرد تا جنگ اخیر که صورت مساله را به کلی متحول نمود. آنان که دشمن برجام بودند، به یک باره یاد علت شکست آن که مکانیزم ماشه باشد افتادند و دنبال مقصر آن گشتند. ولی فراموش کردند که اگر این کار را خیانت میدانند و باید مقصر آن را پیدا کنند، خوشحالی آنان از اجرایی شدن اسنپبک چه معنایی خواهد داشت؟»
این تحلیلگر سیاسی در پایان نتیجهگیری میکند: «مثل این است که در پی انتقام از عامل قتل نزدیکان خود باشند تا او را مجازات کنند ولی در عین حال از قتل او بسیار خرسند و خشنود باشند و جشن بگیرند. البته آنان در پایان این تراژدی به همان نقطه آغاز آن در زمان احمدینژاد رسیدند. او تحریمها را مسخره و از آن استقبال میکرد، و ادامهدهندگان راه او نیز از بازگشت قطعنامههای تحریمی خشنود هستند. نتیجه این رفتار دیر یا زود روشن خواهد شد. در هر دو مقطع و در طول این ۲۰ سال، همسویی کامل با اسراییل و نتانیاهو و تندروهای امریکایی و براندازان کاملا مشهود است.»
