مشخصات هنگ ۷۵ تکاوران ارتش آمریکا | رنجرهای هوابرد عملیات ویژه آمریکایی را بهتر بشناسید

رویداد۲۴| حسین فلاحی: هنگ ۷۵ تکاور (۷۵th Ranger Regiment)، واحد برتر پیاده نظام سبک هوابرد ارتش ایالات متحده است که در حملات مستقیم، تصرف فرودگاهها و مأموریتهای شناسایی ویژه تخصص دارد.
این هنگ شامل یک ستاد در فورت بنینگ، جورجیا، سه گردان پیاده نظام واقع در فرودگاه هانتر ارتش، پایگاه مشترک لوئیس-مک کورد و فورت بنینگ، به همراه گردان نیروهای ویژه هنگ ۷۵ تکاور و یک گردان اطلاعات نظامی است.
بیشتر بخوانید: مشخصات هنگ ۱۶۰ عملیات ویژه ارتش آمریکا | «شکارچیان شب» کیستند و چه کاری انجام میدهند؟
تاریخچه تشکیل هنگ ۷۵ تکاور
تاریخچه هنگ ۷۵ تکاور مدرن، به گردانهای تکاور جنگ جهانی دوم مانند تکاوران داربی برمی گردد که از واحدهای آزمایشی فعالشده در دهه ۱۹۷۰ تکامل یافته است. گردان اول در اول ژوئیه ۱۹۷۴ تشکیل شد. پس از آن گردانهای دوم و سوم نیز تشکیل شدند و در فوریه ۱۹۸۶ رسماً به عنوان یک هنگ تعیین شدند تا این عناصر نخبه یکپارچه شوند.

سربازان این واحد از طریق برنامه ارزیابی، تحت گزینش دقیق قرار میگیرند که بر اصول تکاوری از جمله رهبری و استقامت بدنی در محیطهای پرخطر تأکید دارد. قابلیتهای کلیدی این تکاوران، استقرار سریع برای عملیات ورود اجباری و پشتیبانی از اهداف سیاست ملی از طریق مأموریتهای تخصصی است.
سازمان و ساختار هنگ ۷۵ تکاور
طبق گزارش دولت ایالات متحده، هنگ ۷۵ تکاور تقریباً ۳۶۲۳ پرسنل (۳۵۶۶ نظامی و ۵۷ غیرنظامی) دارد. طبق دادههای GAO در سال ۲۰۱۴ این هنگ به طور قابل توجهی بزرگتر از سایر واحدهای مأموریت ویژه مانند اولین دسته عملیاتی نیروهای ویژه-دلتا (نیروی دلتا) با حدود ۱۰۰۰ پرسنل و گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی (DEVGRU) با تقریباً ۱۷۸۷ (۱۳۴۲ نظامی و ۴۴۵ غیرنظامی) است. این هنگ در مقایسه با نیروی دلتا و گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی که کوچکتر، مخفیتر و بسیار گزینشیتر هستند، واحدی بزرگتر به شمار میرود.

گردانهای رزمی هنگ ۷۵ تکاور
قدرت رزمی هنگ ۷۵ تکاور در سه گردان خط مقدم شامل گردانهای اول، دوم و سوم تکاور قرار دارد که ماموریتهای اصلی هنگ شامل حملات مستقیم، تصرف فرودگاهها و شناسایی ویژه در پشتیبانی از عملیات ویژه مشترک است. هر گردان تقریباً ۶۰۰ تکاور را در خود جای داده است که در یک ستاد و گروهان ستاد به علاوه چهار گروهان تفنگدار مجهز به استقرار سریع و نبرد پایدار سازماندهی شدهاند. این واحدها تحت یک مدل استقرار چرخشی فعالیت میکنند و آمادگی مداوم برای احتمالات بدون اطلاع قبلی در سراسر جهان را تضمین میکنند، در حالی که یک گردان معمولاً برای آموزش و بازسازی در ایالات متحده باقی میماند.

دکترین تاکتیکی و وظیفه هنگ ۷۵ تکاور
دکترین تاکتیکی هنگ ۷۵ تکاور بر عملیات پیاده نظام سبک متمرکز است که سرعت، غافلگیری و خشونت عمل را برای غلبه بر دشمنان در درگیریهای مستقیم در اولویت قرار میدهد.

وظایف اصلی این هنگ، انجام حملات مستقیم برای تصرف فرودگاهها، تخریب تأسیسات استراتژیک و تصرف یا خنثیسازی اهداف با ارزش بالا، اغلب از طریق الحاقات هوایی یا حمله هوایی است. این هنگ همچنین برای جمعآوری نیازهای اطلاعاتی اولویتدار، شناسایی ویژه انجام میدهد.
سلاحها، تجهیزات هنگ ۷۵ تکاور
هنگ هفتاد و پنجم تکاوران از یک زرادخانه استاندارد از سلاحهای انفرادی و خدمه آموزش دیده برای حملات مستقیم استفاده میکند. کارابینهای انفرادی اصلی شامل M4A1، مجهز به صدا خفه کن و اپتیک برای افزایش دقت در شرایط کم نور، در کنار تفنگ جنگی MK17 SCAR-H برای افزایش قدرت نبرد است.

سلاحهای خودکار گروهی شامل M249 SAW برای آتش سرکوبگرانه و مسلسل M240 برای درگیریهای برد متوسط است که تکاوران را قادر میسازد در طول تصرف فرودگاه یا حمله به ساختمانها به برتری آتش موضعی دست یابند. تک تیراندازها به تفنگ MK12 Designated Marksman و تفنگ نیمه اتوماتیک M107 مجهز هستند. سلاحهای کمری رنجرها شامل تپانچههای مدولار ارتش ایالات متحده، یعنی تپانچههای Sig Sauer M17 (اندازه کامل) و M18 (فشرده) با کالیبر ۹ میلیمتری است که تا حد زیادی جایگزین Beretta M9 شدهاند.

برای تجهیزات شخصی هنگ هفتاد و پنجم تکاوران، به ویژگی ماژولار بودن و کاهش وزن برای پشتیبانی از عملیات هوایی و گشتهای طولانی توجه شده است، که شامل حاملهای صفحهای Crye Precision AVS یا سیستمهای مشابه پر شده با صفحات سرامیکی است که به رنجرها اجازه میدهد ۲۱۰ تا ۲۵۵ گلوله مهمات ۵.۵۶ میلیمتری را در کنار وسایل ضروری حمل کنند. از دیگر تجهیزات رنجرها میتوان به دستکش و طنابهای فرود، برای عملیاتهای بالگردی و کلاههای سبک وزن مجهز به عینکهای دید در شب AN/PVS-۳۱ برای عملیات شبانه اشاره کرد.

مشخصات کلی هنگ هنگ ۷۵ تکاور
نقش: نیروهای ویژه
کشور: ایالات متحده آمریکا
تعداد: حدود ۳٬۵۰۰
پادگان/ستاد: فورت بنینگ، جورجیا

