تنگه هرمز؛ پاسخ ایران به «هنر تحریمها»
رویداد۲۴| سید علیرضا عظیمی پور در یادداشتی نوشت: وقتی ریچارد نفیو کتاب «هنر تحریمها» را مینوشت احتمالا حدس نمیزد که روزگاری تنگه هرمز گلوی اقتصاد جهانی را فشار خواهد داد. این کتاب که در سال ۲۰۱۷ نوشته شده، نقش تحریمها را به عنوان ابزاری برای سیاست خارجی مورد بحث قرار میدهد.
چارچوب فکری نفیو بر این اساس است که چگونه تحریمها بر اساس دو متغیر اصلی نتیجه میدهند: درد و اراده.
او استدلال میکند که یک برنامه تحریم زمانی بیشترین تأثیر را دارد که به اندازه درد پایدار، رنج در اقتصادها ایجاد میکند و گستاخانه و بی شرمانه تاکید دارد که هدف از برنامه تحریمی امریکا و غرب بر علیه ایران، تزریق درد و رنج در زندگی ایرانیان است.
اما اکنون ایران با محدودیتی که بر تنگه هرمز اعمال نموده و در تلاش است تا مدیریت عبور و مرور و حمل و نقل دریایی را مطابق رژیم مطلوب خود بدست گیرد. یعنی مدیریت بخش مهمی از بازار انرژی جهانی!
دقیقا همان درد و رنج اقتصادی که با افزایش قیمت انرژی، رشد بهای تمام شده نهادههای تولید بخش کشاورزی، کمبود عرضه و افزایش قیمت زنجیره تامین پتروشیمی و … در بسیاری از کشورها احساس میشود و شاید وقت آن باشد که کتاب «حماسه هرمز» به نگارش درآید.
علیرغم اینکه از اوایل سال ۲۰۰۰ غرب با سرعت و شتاب، بدنبال انرژیهای تجدیدپذیر رفت و حتی ایلان ماسک سولار سیتی را در ۲۰۰۴ برای دستیابی به انرژی خورشیدی و ارزان تاسیس کرد و به موازات در آن سالها خودروهای برقی تسلا را به بازار معرفی کرد تا وابستگی به سوخت فسیلی کمشود و سایر کشورها هم ردپای امریکا را پی گرفتند. اما همچنان انرژی، دغدغه روز دنیاست! و در کنار انرژی اثر هزینههای لجستیک دریایی بر صنعت، تجارت و اقتصاد مسئلهای مهم است.
هلدینگها و بنگاههای بزرگ ایرانی اکنون و در میانه شرایط نه جنگ و نه صلح امروز، میبایست فراتر از سود و زیان و کوششهای روزمره (که بدلیل اثرات ناشی از جنگ شرایط سختی را بر آنها حاکم کرده) بدنبال برنامههای راهبردی جهت تبدیل تهدیدها به فرصتها باشند و خود را با شرایط جدید کسب و کار تطبیق دهند. اداره وضع موجود، نازلترین سطح از حکمرانی شرکتی است و باید انتخابهای استراتژیک هوشمند و طرحهای نو در انداخت!
