نقد و بررسی فیلم ماریا | درامی اجتماعی و عاشقانه در اکران آنلاین
رویداد۲۴| مازیار وکیلی- در گذشتههای دور (مثلاً دهه هفتاد و هشتاد) تکلیف سینمای ایران بسیار مشخصتر از امروز بود. کارگردانهایی بودند که برای گیشه فیلم میساختند مثل مهدی صباغ زاده و کامران قدکچیان که فیلمهای عامه پسند و پرفروش میساختند مثل سناتور و ترن. کارگردانهایی هم بودند که نگاه و هدفشان جشنوارههای خارج از ایران بود، مثل عباس کیارستمی و جعفر پناهی و گروه سومی هم بودند که در دهه هفتاد ظهور کردند یا حداقل امکان بیشتری پیدا کردند تا ایدههای خود را برای ساخت فیلمهای پرفروشی که خوش ساخت باشند هم پیاده کنند. کارگردانی که بعدها به فیلمسازان سینمای بدنه مشهور شدند و فریدون جیرانی، بهروز افخمی، سیروس الوند و مهدی فخیم زاده را شامل میشد. اما در سالهای بعد و با به هم ریختن مناسبات تولید و صد البته پیچیده شدن آن مرزهای میان این سه گونه فیلمسازی به هم ریخت و با ظهور کارگردانانی مثل اصغر فرهادی ثابت شد که هم میشود فیلمهایی با بازیگران مشهور ساخت که در کنار فروش خوب در جشنوارههای معتبر خارجی مثل کن و برلین و صد البته اُسکار بدرخشند. موفقیتهای اصغر فرهادی باعث شد که سینماگران جوان و تازه کار به این فکر بیاُفتند که از موفقیت فرهادی بهره برداری یا بهتر است بگوییم تقلید کنند. نتیجه تعداد انبوهی از فیلمهای یک شکل بود که نه به جشنوارههای معتبر راه پیدا کردند و نه توانستند اکران موفقی در داخل داشته باشند. ماریا یکی از آخرین نمونههای چنین فیلمهایی است. فیلمی که میخواهد هم خدا را داشته باشد هم خرما را. اما در نهایت نمیتواند هیچ کدام را داشته باشد.
خلاصه داستان فیلم ماریا
داستان فیلم سینمایی ماریا درباره یک کارگردان جوان سینماست که در روز عروسی اش یک دختر جوان از بالای پل روی ماشین عروسی اش میافتد و گمان میرود که خودکشی کرده باشد. نامزد کارگردان که بازیگر سینماست به اینکه چرا یک دختر باید خودش را روی ماشین عروسی آنها بیاندازد مشکوک است...
بازیگران فیلم سینمایی ماریا
صابر ابر بازیگر نقش اصلی فیلم سینمایی ماریا متولد ۱۸ خرداد سال ۱۳۶۳ است. ابر تا پیش از بازیگری در رشته مدیریت تحصیل کرده بود و چند پروژه طراحی داخلی هم انجام داده است. ابر بعد از حضور موفق در یک نمایش مدرسهای توسط یکی از معلمان مدرسهاش به مرضیه برومند معرفی شد و در سال ۱۳۷۹ در سریال داستانهای نوروزی این کارگردان نامدار سینمای ایران بازی کرد. صابر ابر یکی از معدود بازیگران سینمای ایران است که مانند شهاب حسینی کارش را با مجری گری آغاز کرد و در برنامههای کودکانهای مانند رنگین کمان و مسابقه ۱۱۱ ثانیه به کار اجرا پرداخت. حضور در مینای شهر خاموش و کاندیداتوری در جشنوارههای مختلف داخلی باعث شهرت ابر شد. اما این بازی در فیلم درباره الی و نقش نامزد ناکام الی بود که تواناییهای ابر را به سینماگران ایرانی نشان داد. بعد از درباره الی ابر در فیلمهای کارگردانان معتبری همچون بهرام توکلی، کمال تبریزی، علی رفیعی، سامان سالور و مانی حقیقی بازی کرد. درخشش او در تئاتر هم هم زمان با سینما ادامه پیدا کرد و او توانست با بازی در نمایشهایی مانند کالیگولا، آنتیگون و ریچارد سوم تواناییهای خود را در تئاتر هم به اثبات برساند.
بیشتر بخوانید: نقد و بررسی فیلم برای رعنا | درام اجتماعی با بازی حامد بهداد که ارزش دیدن دارد
پانتهآ پناهیها بازیگر زن نقش اصلی فیلم سینمایی ماریا متولد سال ۱۳۵۶ است. او فارغ التحصیل رشته کارگردانی سینما از موسسه عالی آموزشی سوره است. پناهیها توسط حسین کیانی و در ایام دانشجویی برای بازی در تئاتر دعوت به کار شد. اما ورودش به دنیای سینما نه به عنوان بازیگر که به عنوان منشی صحنه رقم خورد و پناهیها در کنار کار منشی صحنه به صورت پراکنده بازی هم میکرد تا این که رسماً به عنوان بازیگر برای فیلم گس دعوت به همکاری شد. حضور در فیلم سینمایی خانوم بود که توانست تواناییهایش را اثبات کند و به عنوان بازیگر در سینمای ایران شناخته شود. بازی در شهرزاد و تعدادی از سریالهای پخش شده از پلتفرمهای اینترنتی نشان داد که پناهیها چه بازیگر توانمندی است و قادر است از پس نقشهای دشوار هم بربیاید.
نگاهی کلی به فیلم ماریا
ماریا را همان چیزی از پا انداخته که بالاتر هم به آن اشاره کردیم؛ بلاتکلیفی. سرگردانی بین ساخت یک فیلم داستان گو با یک اثر جشنوارهای باعث شده تا فیلم نتواند تاثیر لازم را بر روی تماشاگران بگذارد.
داستان فیلم
چندان جذاب نیت و نقاط عطف آن هم بیشتر باعث سردرگمی است. از طرف دیگر فضای سرد و بازیهای ناهمگون و نامتجانس بازیگران هم باعث شده تا فیلم کشش لازم را نداشته باشد. ماریا چند جایزه از جشنوارههای خارجی برده است، اما نتوانسته تبدیل به فیلمی مشهور و ماندگار شود. فیلمی که تماشاگر ایران سالها بعد آن را به خاطر بسپارد و برای تماشای مجدد آن مشتاق باشد.
