از تجمع شبانه تا دعوای توییتری؛ تندروها چه خوابی برای پزشکیان دیدهاند؟
رویداد۲۴| جنگ انگار فقط بین ایران و ائتلاف آمریکا و اسرائیل نیست و به رغم شرایط حساس و بحرانی شود، جنگ دیگری هم بین دولت و منتقدانش راه افتاده است!
این روزها فضای مجازی و تریبونهای عمومی، صحنه رزمگاهی بیتعارف میان پاستورنشینان و منتقدان سرسخت آنها شده است؛ معرکهای که یک سوی آن اتهامی زنی به رئیس جمهور و ادعای «تحمیل اراده بر رهبری» است و سوی دیگرش، هشدار نسبت به تخریب آرامش روانی جامعه در شرایط جنگی.
از فریادهای شبانه یک کارگردان جنجالی گرفته تا دوئل مکتوب پسر رئیسجمهور با یک فعال رسانهای نزدیک به دولت رئیسی؛ هر جا را که نگاه میکنی موجی از حملات به سوی دولت روان است!
پرده اول: شمشیر استعفا بر گلوی وفاق؟
همین چند روز قبل بود که مقامات دولتی به جد و با اصرار ادعای رسانههای خارج از کشور مبنی بر استعفای پزشکیان را تکذیب کردند، اینجا در تهران، اما یک کارگردان انقلابی با تلویح ضمنی این ماجرا مدعی است که دولت با این شمشیر، رهبری را تحت فشار گذاشته تا راهی غیر از مذاکره با آمریکا باقی نماند!
ابوالقاسم طالبی میگوید: «شمشیر "من استعفا میدهم" را زیر گلوی امام گذاشتهاند... تهدید به استعفا و ایجاد گرانی و تعطیلی وزارتخانهها کرده و میگویند که باید مذاکره کنیم. پس شعار بدهید مرگ بر خوارج نهروان.»
طالبی با این سخنان، مستقیم قلب راهبرد وفاق دولت را نشانه رفته و مدعی شده که جریانی در درون حاکمیت با ابزار استعفا و گروگانگیری معیشت مردم، قصد دارد صداوسیما را منزوی و مذاکره را به نظام تحمیل کند.
پرده دوم: هشدار رئیسجمهور؛ مجبور شویم، پاسخ درخور میدهیم
این هجمهها و نقدها، اما در روزهای اخیر آنقدر زیاد شده که صبر رئیس جمهور را سرآورده و سرانجام قفل سکوت او را شکسته است. شاهدش هم همان توییتی که در واکنش به رویه قابل تامل رسانه ملی نوشت. پزشکیان با لحنی گلایه آمیز، اما صریح، هشدار داد که اگر نقدهای غیرمنصفانه در این شرایط سخت ادامه یابد، دولت برخلاف میل باطنیاش، «پاسخ درخور» خواهد داد؛ پاسخی که به گفته او شاید در این مقطع به صلاح کشور نباشد.
پرده سوم: دوئل نادری و پسر رئیسجمهور؛ کارنامه یا جنگ؟
اما این پایان ماجرا نبود، چون همین توییت پزشکیان طیفی از منتقدان دولت را عصبانی کرد. علی نادری، مدیرعامل پیشین ایرنا، بلافاصله وارد گود شد و با کنایهای سنگین به واژه وفاق، پزشکیان را به چالش کشید. او نوشت: «بهتر باشد پاسخ درخور را به اقدامات و اظهارات همین امروز ترامپ و نتانیاهو بدهید... چماقداران وفاق هر چه رسانه و فعال بوده را ساکت کردند، میماند انتشار آمار رکوردشکنی تاریخی تورم... با کی دعوا داری برادر؟»
ورود نادری به لایههای اقتصادی و کارنامه دولت، پای یوسف پزشکیان را نیز به این مشاجره باز کرد. پسر پزشکیان توپ را به زمین شرایط جنگی انداخت و اعلام کرد که پاسخ به ترامپ کار میدان و نیروهای مسلح است، اما مقصر جلوه دادن رئیسجمهور در مسئله تورم ناشی از جنگ، بیانصافی است. او تهدید کرد که اگر این رویه ادامه یابد، دولت «عوامل و علل واقعی تورم» را به مردم افشا خواهد کرد.
پرده آخر: خط و نشان نهایی؛ اتهام بزرگ
نادری در آخرین پاسخ خود به فرزند رئیسجمهور، لحن سخنانش را تندتر کرد و به سیم آخر زد. او با بازخوانی حوادث دیماه گذشته، سیاستهای ارزی دولت را عامل اصلی بحرانها، تنشها و حتی شهادت رهبر فقید انقلاب خواند و نوشت: «این دوستان چه کسی را تهدید میکنند؟ رهبری کشور را؟... به تصریح دشمن، محرک حمله و کودتای دیماه، تصمیم ارزی دولت بود و نتیجهاش شهادت رهبر انقلاب، جنگ و امروز هم تورم افسارگسیخته. این واقعیت تاریخی با جنجال کتمان نمیشود.»
این مشاجره چندضلعی نشان میدهد که شکاف میان دولت و منتقدان رادیکال به نقطهای بحرانی رسیده است. در حالی که دولت معتقد است در میانه یک جنگ فرسایشی اقتصادی و منطقهای، منتقدان داخلی در حال «پشت پا زدن» به فرمانده هستند، منتقدان سناریوی دیگری را میخوانند؛ آنها معتقدند دولت از سایه جنگ برای فرار از پاسخگویی در قبال تورم رکوردشکن استفاده میکند و با اهرم استعفا، به دنبال تحمیل ایده مذاکره است.
باید دید این پاسخهای درخور که دو طرف یکدیگر را به آن تهدید میکنند، سرانجام گرهی از کار فروبسته اقتصاد گشوده خواهد کرد، یا تنها بر آتش دوقطبیهای سیاسی خواهد افزود؟
