قالیباف: اگر مذاکره نبود، به هدفمان نمیرسیدیم | پس از امضای تفاهم نامه باید به مردم برسیم
رویداد۲۴| گزیده صحبت های قالیباف در مصاحبه با شبکه خبر در ادامه آمده است:
وقتی حرف از مذاکره و دیپلماسی میزنم، منظورم دیپلماسیِ اقتدار است.
زمان برجام هم گفتم که با مذاکره مخالف نیستم، اما تأکید کردم که با مذاکرهای موافقم که خودش یک شیوه مبارزه باشد.
فرق مذاکرات الان با دورههای قبل در این است که امروز این علمِ پیروزیِ میدان، که هم دشمنان و هم دوستان به آن اعتراف کردهاند، پشتوانه مذاکره است. نیروهای مسلح ما در مقابل این دشمنِ سراپا مجهز، پیروز شدند.
در مذاکرهای که یک روش مبارزه است، وادادگی وجود ندارد و در کنار آن، شعارزدگی هم جایی ندارد. اگر شعارها را مدام تکرار کنیم، دشمن میفهمد که تهدیدها توخالی است و این موضوع باعث میشود جسورتر و گستاختر شود.
صحنۀ درگیری این جنگ تاثیرات جهانی داشت و یک موضوع بینالمللی بود
قدرت اول نظامی، سیاسی و اقتصادی دنیا در کنار رژیم صهیونیستی که یک قدرت هستهای با آخرین تکنولوژیها است در مقابل ما قرار گرفتند.
در جنگ اخیر ما شاهد رویارویی جبهه استکباری و جبهه توحیدی بودیم.
جنگ امروز در 4 میدان مبارزه نظامی، میدان مبارزه مردم در خیابان، میدان مبارزه دیپلماسی و میدان خدمت به مردم در جریان است.
مردم از سحرگاه روز 10 اسفند وارد خیابان شدند و به تعبیر رهبر شهید انقلاب مبعوث شدند و وارد میدان مبارزه شدند.
این 4 میدان به صورت دقیق با هم ارتباط دارند به گونه ای که پرچم مبارزه با دشمن، هر لحظه به تناسب شرایط بین این میادین مبارزه درحال جابه جا شدن بود و همه این میادین درحال شکل دادن پیروزی ایران هستند.
در جنگ تحمیلی سوم، برای مثال اتفاقاتی که در خلیج فارس در دوران آتشبس رخ داد، قابل توجه است. در آن مقطع، این دشمن بود که پیگیر آتشبس بود و ما در ابتدا آن را نمیپذیرفتیم.
به هر حال، وقتی آتشبس اجرا شد، دیدید که دشمن اقداماتی را در خلیج فارس انجام داد و ما نیز بلافاصله واکنش نشان دادیم. آخرین نمونه آن، حادثه بالگرد آمریکاییها بود. همچنین دو ناوچه دشمن که قصد عبور از تنگه هرمز را داشتند، مورد اصابت قرار گرفتند و دچار آتشسوزی گسترده شدند؛ موضوعی که تصاویر ماهوارهای نیز آن را تأیید کرد.
از سوی دیگر، هر فرودگاهی در هر کشوری که جنگندههای دشمن از آن به پرواز درمیآمدند، مورد اصابت قرار گرفت. همه این اتفاقات در شرایطی رخ داد که ما همزمان در حال مذاکره نیز بودیم.
لبنان بخشی از جبهه مقاومت است. در تفاهمنامه نیز ایران پشتیبان جبهه مقاومت و آمریکا حامی و متحد رژیم صهیونیستی است. بنابراین طبیعی است که وقتی آتشبسی برقرار میشود، این آتشبس باید در همه جبههها، بهویژه در لبنان، رعایت شود.
زمانی که رژیم صهیونیستی ضاحیه را هدف قرار داد، ما آمریکا را تهدید کردیم و اولتیماتوم دادیم که باید خواستههای ما پذیرفته شود؛ در غیر این صورت واکنش نشان خواهیم داد. ترامپ ناچار شد توئیت بزند و به نتانیاهو بگوید که باید آتش را متوقف کند و دیگر حق ندارد ضاحیه را هدف قرار دهد.
ما از طریق مذاکره توانستیم آتش در ضاحیه را متوقف کنیم، اما این موفقیت به پشتوانه قدرت نظامی ما حاصل شد. در نمونهای دیگر نیز ضاحیه دوباره هدف حمله قرار گرفت و ایران عملیات نصر را انجام داد. در آنجا نیز میدان وارد عمل شد. همانجا بود که دشمن فهمید وقتی از مذاکره سخن میگوییم، شمشیر ما نیز همزمان آماده است.
روز یکشنبه در حال مذاکره با میانجیها بودیم که حادثه ضاحیه رخ داد. همانجا، در میانه مذاکرات، بلافاصله توئیت زدم که حتماً به حمله به ضاحیه پاسخ خواهیم داد. پس از آن، فضای مذاکرات بهطور کامل تغییر کرد. ما صریحاً اعلام کردیم که تحت هر شرایطی پاسخ خواهیم داد. دوستان ما در میدان نیز آماده بودند و فرمان لازم را در اختیار داشتند.
آنها گفتند پاسخ ندهید، اما ما گفتیم حتماً پاسخ خواهیم داد و اگر واکنشی نشان دهید، دامنه پاسخ را گسترش خواهیم داد. این همان فرهنگ مذاکره بهعنوان یک روش مبارزه است.
هر آنچه را که میخواستیم با اقدام نظامی به دست بیاوریم، چندین برابر آن را که اصلا قابل قیاس نیست از طریق مذاکره به دست آوردیم.
شما دیدید که ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، تا ساعت ۲ بامداد برای برقراری آتشبس نه در ضاحیه بلکه در سراسر لبنان وارد عمل شد و با آن ادبیات با نتانیاهو صحبت کرد. این نشان میدهد که مذاکره نیز یک روش مبارزه است؛ مهم این است که ما به هدف برسیم.
شغل من دیپلماسی نیست؛ من یک رزمندهام. اما با روحیه و فرهنگ رزمندگی، کار دیپلماسی را دنبال میکنم.
بر اساس تفاهماتی که امضا شد، قرار بود رفع محاصره در یک دوره ۳۰ روزه انجام شود، اما ترامپ اعلام کرد که محاصره همان شب برداشته میشود و در عمل نیز این اتفاق افتاد.
این دستاورد در سایه انسجام و اقتدار به دست آمد. هدف ما این بود که فشار و آتش را از روی مردم برداریم. اگر این مذاکره انجام نمیشد، آیا صرفاً با شلیک یک موشک چنین اتفاقی می افتاد؟نه
البته اگر آن موشک، آن شجاعت و آن اقتدار هم وجود نداشت، این موفقیت به دست نمیآمد.
این همان ۴میدانی است که گفته بودم . اگر مردم در خیابان نبودند و این انسجام و غیرت وجود نداشت، آیا من به عنوان رئیس هیئت مذاکرهکننده و یک رزمنده میتوانستم با چنین قدرتی سخن بگویم؟ هرگز.
نیروی مسلح ما نسبت به دشمن تا بندندان مسلح، میتواند پوزه او را به خاک بمالد؛ اما بعد از خداوند تبارک و تعالی، جز با حمایت مردم این امر امکانپذیر بود؟ هرگز.
هر جنگی که پیروزی داشته باشد، اگر این نهایتاً منجر به یک سند حقوقی و سیاسی نشود و آن پیروزیها ثبت نشود، آن پیروزیها هیچ منفعتی پیدا نخواهد کرد؛ نه در تاریخ و نه در مزایای آن.
الان ما در جنگ ۴۰ روزه پیروز شدیم، خب دستاوردش چیست؟ در مذاکره این دستاورد شکل میگیرد.
ما وسط مذاکره بودیم، ضاحیه مورد حمله قرار گرفت. ما باید میزدیم؛ همانجا در مذاکره گفتیم ما میزنیم.
وقتی من آنجا صحبت میکردم، این مباحث ما در کمتر از چند دقیقه منتقل میشد به طرف. میانجی صحبتها را منتقل میکند و طبیعی هم هست؛ همینطور که ما منتقل میکنیم که بههرحال تصمیمات را پیش میبریم.
ما در مذاکره نشسته بودیم که بعضی از این سندها، یکسری بندها را اصلاح کنیم. سه چهار ساعت که مذاکره کرده بودیم، کار با یک ادبیات جلو میرفت، ولی این اتفاق ضاحیه که افتاد، ما بهعنوان مذاکرهکننده وارد شدیم که ما حتماً این کار را انجام میدهیم، مطلع باشید.
من میگویم بخشی از متنهایی که ما باید به تفاهم نهایی میرسیدیم، در مدت ۵۰، ۶۰ روزی که مذاکره کردیم به نتیجه نرسیدیم، ولی در چند ساعت به نتیجه رسیدیم.
نمونه کلیاش در رابطه با لبنان بود. ما در تفاهمنامهای که امضا کردیم، ۳۰ روز باید اتفاق محاصره میافتاد؛ در همان شب اتفاق افتاد.
شما دیدید ترامپ در توییت اول گفت من محاصره دریایی ایران را برداشتم؛ البته تنگه هرمز هم باز است، دیگر کشتیها میتوانند راه بیفتند و این موضوع حل شد.
بلافاصله من اعلام کردم بخش دوم، تنگه هرمز، الان باز نیست. من بیاعتمادترین فرد به آمریکا هستم، مخصوصاً امروز که مذاکرهکنندهام.
به آقای جیدی ونس در اسلامآباد گفتم بدان که ما بیاعتمادی کامل به شما داریم؛ نه در طول انقلاب، ما به آمریکا؛ قبل از انقلاب هم آنقدر به مردم ما خیانت کرده، از سال ۱۳۳۲ و بعد از انقلاب تا همین جنگ. اما ما با حسننیت به اینجا آمدهایم، ولی با اقتدار با شما صحبت میکنیم.
اقتدار هم در همین بحث است؛ آن توییت رئیسجمهور آمریکا به این تفاهمنامه و به این کار، در چند دقیقه بعد تن در داد و اصلاح کرد و گفت طبق تفاهمنامه از روز شنبه شروع میشود و این کار انجام میشود.
این یعنی مذاکره مقتدرانه. این انجام نمیشود الا با میدان و قدرت نظامی و هرگز قدرت نظامی نمیتواند با آتش بهتنهایی چنین اهداف بزرگی را بگیرد.
ما اگر میخواستیم محاصره را بشکنیم، باید جنگی بزرگتر از جنگ ۳۸ روزه میکردیم برای شکستن آن، ولی در یک شب، زیر سایه همان موشک، این اتفاق افتاد.
به عنوان نماینده مردم عزیز ایران در مجلس عرض می کنم که پس از امضای تفاهم نامه، وقت جهاد در میدان خدمت است و قوای سه گانه باید بسیج شویم و به مردم برسیم.
۴ میدان مبارزه به درستی کار خود را انجام می دهند و در شرایط کنونی پرچم در دست میدان خدمت به مردم خواهد بود.
ما از قبل مشکلات اقتصادی داشتیم و در جریان جنگ بیشتر شد که لازم است در این زمینه به معیشت مردم توجه شود.
مردم باید آثار این خدمات را ببینند وهمچنین در شرایط کنونی نیروهای مسلح نیازمند نوسازی و بازسازی هستند.
منبع: هم میهن
