سینمای اجتماعی در دام تکرار؛ «مرجان» قربانی کلیشهها شد
رویداد۲۴| مازیار وکیلی - مرجان یک فیلم درام اجتماعی محصول سال ۱۴۰۴ است. این فیلم را سید میلاد بنی طبا کارگردانی کرده و خودش هم نگارش فیلمنامه و تهیه کنندگی آن را بر عهده داشته است. این فیلم مضمون حساسیت برانگیزی دارد و به خشنوت علیه زنان میپردازد. این فیلم که اکران بی سر و صدایی در سینماها داشت به تازگی در پلتفرم پخش فیلم و سریال فیلیمو به صورت آنلاین اکران شده است. در ادامه نقد و بررسی این فیلم را خواهید خواند:
در سالهای ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامی در ایران با توجه به این که یک حکومت نوپای دینی بر سر کار آمده بود حضور زنان در فیلمهای سینمایی محل مناقشه بود چه برسد به این که کارگردانان سینمای ایران بخواهند سراغ آنها و مصائب آنا ن برای ساخت یک فیلم سینمایی بروند. اما با پایان جنگ ایران و عراق و آغاز دوران سازندگی فضا کمی برای پرداختن به موضوعات زنان به تدریج تبدیل به یکی از اولویتهای سینمای ایران شد. در اوایل دهه هفتاد است که رخشان بنی اعتماد فیلم نرگس را میسازد و کارگردانان زن دیگری هم وارد سینما میشوند که در طول زمان روند حضور زنان در فیلمهای ایرانی تغییر میدهند. شاید در راس این کارگردانان بتوان از تهمینه میلانی نام برد که با ساخت فیلمهای فمنیستی توانست زنان را به مرکز توجه سینمای ایران بیاورد. هر چند میلانی در گذر زمان به دام اغراق اُفتاد و به جای ساخت فیلمهایی درباره مشکلات زنان علیه مردان فیلم ساخت و بعد هم به تدریج سراغ کمدیهای عامه پسندی مانند آتش بس یک و دو رفت تا ثابت کند او هم بقا را به عقیده ترجیح میدهد.
بیشتر بخوانید: «وسواس»؛ فیلم ترسناکی که منتقدان را میخکوب کرد | یک داستان ماورایی با پایانی تلخ و نفسگیر
اما در این میان فیلمهایی مانند عصر جمعه هم ساخته شدند که توانستند بدون اغراقی که در فیلمهای میلانی به چشم میخورد تصویر دقیقی از مصائب زنان ایرانی به نمایش بگذارند. حالا دیگر حضور زنان سینماگر به امری عادی و متداول در سینمای ایران بدل شده است و به نظر میرسد تلاشهای کارگردانانی مانند رخشان بنی اعتماد، منیژه حکمت و تهمینه میلانی به بار نشسته و حضور زنان در سینمای ایران به طور کامل پذیرفته شده است. مرجان یکی از آخرین تلاشهای ایران برای نمایش یکی از ملتهبترین و خطرناکترین مشکلاتی است که زنان ایرانی در جامعه با آن مواجه هستند. موضوعی که به واسطه ساختار ضعیف فیلم به طور کامل از دست رفته است.
خلاصه داستان فیلم سینمایی مرجان
فیلم ماجرای دختری به نام مرجان را دنبال میکند که به اجبار خانواده باید با پسرعمه اش ازدواج کند، در حالی که دل در گرو فرد دیگری دارد. فرار او از خانه، همه چیز را دگرگون میکند و پیامدهای سنگینی برای خود و خانواده اش رقم میزند.
ستارگان فیلم سینمایی مرجان
فرید سجادی حسینی بازیگر نقش اصلی فیلم سینمایی مرجان متولد سال ۱۳۲۸ در اهواز است. سجادی حسینی کار بازیگری را از سال ۱۳۴۰ و با حضور درتئاترهای دانش آموزی آغاز نمود. سپس از سال ۱۳۴۲ با حضور در باشگاه شرکت نفت به اجرا پرداخت. فرید سجادی حسینی در سال ۱۳۴۶ اولین تجربه حرفهای خود را با بازی در در گروه تئاتر زمان مهین اسکویی با نمایش در اعماق ماکسی گروکی بدست آورد او در این نمایش همزمان دستیار کارگردان نیز بود. فرید سجادی حسینی فعالیت خود در را سینما در سال در سال ۱۳۷۰ با فیلم مدرسه پیرمردها شروع کرد، اما شهرت فرید سجادی حسینی به واسطه بازی در فیلم فروشنده اصغر فرهادی به دست آمد. روزگار قریب، فروشنده، ایتالیا ایتالیا، آذر، مغزهای کوچک زنگ زده و لونه زنبور از دیگر آثار مهم سجادی حسینی در سینمای ایران هستند. سجادی حسینی یک بار به خاطر بازی در فیلم فروشنده برنده تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشن خانه سینما شد.
نسیم ادبی بازیگر زن فیلم سینمایی مرجان متولد سال ۱۳۵۵ در تهران و دانش آموخته رشتهٔ نمایش با گرایش بازیگری از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی است. نسیم ادبی بازیگری را با تئاتر آغاز کرد و اولین بار سال ۱۳۷۲ با نمایش تنبور نواز به کارگردانی هادی مرزبان روی صحنه رفت و بعد از آن در نمایش، فیلم و سریالهای زیادی به ایفای نقش پرداخت و تجربههای متفاوتی کسب کرد. سریال دوقلوها به کارگردانی هرمز هدایت در سال ۷۵ اولین سریال تلویزیونی او به عنوان بازیگر بود. فیلم سینمایی زندگی ساخته اصغر هاشمی در سال ۷۶ اولین تجربه بازی در سینما برای نسیم ادبی بود.
بیشتر بخوانید: «خارج از دانشگاه»؛ اقتباسی موفق از یک رمان محبوب یا تکرار کلیشههای عاشقانه؟
چهارشنبه زهرمار، شهرزاد، آشفتهگی، برادر جان، عقیق، چهارشنبه، ارغوان و معمای شاه از مهمترین فیلمها و سریالهایی هستند که ادبی در آنها به ایفای نقش پرداخته است.
نگاهی کلی به فیلم سینمایی مرجان
مرجان فیلم کهنهای است و همین کهنگی در مضمون و اجرا باعث شده جدی گرفته نشود. شاید ایگر این فیلم در دهههای هفتاد و هشتاد ساخته میشد توجهات زیادی را به خود جلب میکرد، اما در شکل فعلی انقدر کهنه هست که تماشاگر رغبت چندانی برای تماشای آن نداشته باشد. میزان پایین فروش و اکران بی سر و صدای فیلم این حقیقت را اثبات میکند. فیلم کمدی نسبتاً ضعیفی از آثار بهتر سینمای ایران است که توسط کارگردانان زن ساخته شده و بعید است اکران آنلاین موفقی هم داشته باشد و خیلی زود به عنوان یکی از صدها فیلم فراموش شده صدای ایران به آرشیو خواهد رفت و فراموش خواهد شد.
