از یوتیوب تا هالیوود؛ چرا «اتاقهای پشتی» به یکی از مهمترین فیلمهای ترسناک ۲۰۲۶ تبدیل شد؟
رویداد۲۴| مازیار وکیلی- اتاقهای پشتی (Backrooms) یک فیلم ترسناک روانشناختی علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۶ است. این فیلم توسط کین پارسونز در اولین تجربه کارگردانیاش کارگردانی شده و فیلمنامه فیلم را هم ویل سودیک نوشته است. اینن فیلم از مجموعه نمایشی اینترنتی وب پارسونز الهام گرفته شده است. در این فیلم بازیگرانی مانند چیوتل اجیوفور، رنه رنسیو، مارک دوپلاس، فین بنت و لوکیتا مکسول به ایفای نقش پرداختهاند. کمپانیهای نورث رود فیلمز، اتمیک مانستر فوبوز، و ۲۱ لپس اینترتیمنت تهیه کنندگی فیلم را بر عهده داشتند. اتاقهای پشتی در تاریخ ۲۹ مه توسط شرکتای ۲۴ اکران شد و توانست فروش بسیار خوب ۳۵۰ میلیون دلاری را تجربه کند. در ادامه نقد و بررسی این فیلم را مطالعه خواهید کرد:
در ۷ ژانویه ۲۰۲۲، کین پارسونز شروع به آپلود یک مجموعه ویدیویی آنتولوژی بنام اُتاقهای پشتی در کانال یوتیوب خود بنام کین پیکسلز کرد. وقتی این مجموعه مورد توجه قرار گرفت چند استودیو علاقه خود را برای ساخت یک فیلم بر اساس آن نشان دادند. در فوریه ۲۰۲۳، اقتباسی سینمایی از آن به عنوان محصول مشترک بین A۲۴، Chernin Entertainment، Atomic Monster و ۲۱ Laps Entertainment در دستور کار قرار گرفت. اعلام شد که پارسونز آن را کارگردانی میکند و اولین تجربه کارگردانی یک فیلم بلند خود را رقم میزند. این فیلم توسط جیمز وان، شان لوی و آزگود پرکینز تهیه شده است. چرنین انترتینمنت و A۲۴ این فیلم را با بودجهای کمتر از ۱۰ میلیون دلار به طور مشترک تأمین مالی کردند. پارسونز برای ساخت این فیلم و همچنین مجموعه اینترنتی خود، از مجموعه بازیهای ویدیویی پورتال، سریال تلویزیونی آقای ربات، فیلمهای پارک مجازات، عکسهای یک ساعته و انیمه مامور پارانویا الهام گرفته است. در مه ۲۰۲۵، چیویتل اجیوفور و کریستین میلیوتی برای ایفای نقش در این فیلم وارد مذاکره شدند. حضور اجیوفور ماه بعد تأیید شد، اما توافق با میلیوتی در نهایت به نتیجه نرسید و در ماه ژوئن، رناته رینسوه جایگزین او شد. گروه بازیگران فیلم در ماه ژوئیه تکمیل شدند.
بیشتر بخوانید: «وسواس»؛ فیلم ترسناکی که منتقدان را میخکوب کرد | یک داستان ماورایی با پایانی تلخ و نفسگیر
فیلمبرداری فیلم در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۵ در ونکوور کانادا آغاز و در ۱۴ فوریه همان سال به پایان رسید.
خلاصه داستان فیلم سینمایی اُتاقهای پشتی
بعد از اینکه بیمار یک رواندرمانگر در بُعدی فراتر از واقعیت ناپدید میشود، او برای نجاتش باید قدم به دنیایی ناشناخته بگذارد ...
چیوتل اجیوفر بازیگر نقش اصلی فیلم سینمایی اُتاقهای پشتی
چیوتل اجیوفر بازیگر نقش اصلی فیلم سینمایی اُتاقهای پشتی متولد ۱۰ ژوئیه ۱۹۷۷ است. او برندهٔ جوایز متعددی از جمله جایزهٔ فیلم بفتا و جایزهٔ لارنس اولیویه شده و همچنین نامزد دریافت جایزهٔ اسکار، دو جایزهٔ امی و پنج جایزهٔ گلدن گلوب بوده است. او در سال ۲۰۰۸ به مقام افسر نشان امپراتوری بریتانیا منصوب شد و در سال ۲۰۱۵، به پاس خدماتش به هنر، به رتبهٔ فرماندهٔ نشان امپراتوری بریتانیا ارتقا یافت. اجیوفور پس از عضویت در تئاتر ملی جوانان در سال ۱۹۹۵ و تحصیل در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی لندن در ۱۹ سالگی و تنها سه ماه پس از آغاز دوره آموزشیاش، توسط استیون اسپیلبرگ برای ایفای نقش مکمل جیمز کووی در فیلم آمیستاد انتخاب شد. او بعدها برای بازی در نمایش اتلو برنده جایزه لارنس اولیویه شد. اجیوفور همچنین به خاطر ایفای نقش سالومون نورثاپ در فیلم ۱۲ سال بردگی جایزه بفتا برای بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد و نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد. از دیگر فیلمهای اجیوفور میتوان به چیزهای زیبای کثیف، در واقع عشق، چکمههای عجیب، چهار برادر، فرزندان انسان، پایان بازی، ونوم: آخرین رقص و سالت اشاره کرد. اجیوفور کارگردانی، نویسندگی و بازیگری فیلمهای پسری که باد را مهار کرد و راب پیس را نیز انجام داده است.
نگاهی کلی به فیلم سینمایی اُتاقهای پشتی
در وبسایت معتبر جمع آوری نقد فیلم راتن تومیتوز از ۲۹۱ نقد امتیاز ۸۷% را کسب کرد که امتیاز بسیار بالایی را کسب کرد. در جمع بندی نقدهای فیلم اُتاقهای پشتی در این وبسایت آمده است: «اُتاقهای پشتی نخستین اثر سینمایی کین پارسونز که با تسلطی شگفتانگیز ساخته شده — "فضاهای بینابینی" (liminal spaces) را که سالهاست در فضای اینترنت حضور وهمآلودی داشتهاند، به فیلمی ترسناک بدل میکند که همانقدر که دلهرهآور است، مسحورکننده نیز هست.»
بیشتر بخوانید: نقد و بررسی فیلم سینمایی ریه آهنی | تازهترین فیلم آخرالزمانی اکران
در وبسایت متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده میکند، بر اساس نظر ۴۶ منتقد، امتیاز ۷۷ از ۱۰۰ را به این فیلم اختصاص داد که نشاندهنده کیفیت عموماً مثبت فیلم است.
ایمی نیکلسون، منتقد لسآنجلس تایمز، این فیلم را نسخهای سینمایی و گسترشیافته از مجموعه اینترنتی پارسونز توصیف کرد و ضمن تحسین ایده بصری دلهرهآور آن، خاطرنشان ساخت که این اثر بیش از آنکه یک فیلم ترسناک متعارف باشد، تجربهای سوررئال و رویاگونه شبیه به تماشای یک نقاشی متحرک از سالوادور دالی است.
