محمدرضا باهنر: احمدینژاد و روحانی نفوذی نیستند | ادعای ارتباط احمدینژاد با موساد، توطئه دشمن است
رویداد۲۴| «محمدرضا باهنر» نماینده ادوار مجلس در گفتوگویی گفت:
اینکه هر اختلاف سیاسی را به «نفوذ و خیانت» نسبت بدهیم، خودش میتواند به ابزار ایجاد شکاف در جامعه تبدیل شود.
اگر احمدینژاد، روحانی یا هر سیاستمدار دیگری عملکردی داشته، باید همان عملکرد را نقد کرد؛ نه اینکه با ادعاهای اثباتنشده، او را متهم به ارتباط با بیگانگان کنیم.
هیچ دولتی در جمهوری اسلامی را نمیشود یکسره «بهبه» یا «اهاه» کرد؛ همه دولتها خدمات و خطاهایی داشتهاند و باید هر دو را دید.
مشکل از جایی شروع میشود که اختلاف نظرهای سیاسی را به دشمنی و حذف یکدیگر تبدیل کنیم؛ امروز یکی را هدف میگیرند و فردا سراغ مخالف او میروند.
این همان شکافی است که اگر کنترل نشود، مخالفت سیاسی را به دشمنی داخلی و جامعه را به جان هم میاندازد.
ما نیاز به مجلس دوم داریم | مجلس نباید در جنگ و صلح و مذاکره دخالت کند
مجلس باید از منافع منطقهای و صنفی عبور کند و منافع ملی را در اولویت بگذارد.
در مجلس فعلی، نمایندگانی که حاضر باشند برای منافع ملی از منافع حوزه انتخابیه خود بگذرند، بسیار کماند.
ایران باید بررسی کند آیا به مجلسی دوم با مأموریت صرفاً دفاع از منافع ملی نیاز دارد یا نه.
مجلس نباید در تصمیمات فوری سیاست خارجی و جنگ و صلح دخالت کند؛ این مسائل در حوزه اختیارات رهبری و شورای عالی امنیت ملی است.
تصمیم درباره جنگ یا مذاکره نباید گرفتار فرآیندهای طولانی مجلس شود؛ در بزنگاهها تصمیم باید سریع گرفته شود.
باهنر: تجمعات میادین نباید به محل اختلاف داخلی تبدیل شود | طرفداران ادامه جنگ، خائن نیستند
دشمن روی اختلاف میان «طرفداران جنگ و مذاکره» سرمایهگذاری کرده تا شکاف داخلی ایجاد کند.
ممکن است کسی از سر دلسوزی طرفدار جنگ یا مذاکره باشد، اما دشمن میتواند از همین باورها برای پیشبرد هدف خودش استفاده کند.
جنگ و مذاکره را نباید به ابزار دعوای داخلی تبدیل کرد؛ هر دو در کنار قدرت دفاعی و حمایت مردم معنا پیدا میکنند.
قدرت پدافندی، مذاکره و حمایت مردم سه ضلع یک مثلثاند؛ اگر یکی از این سه تضعیف شود، دفاع از کشور با مشکل روبهرو میشود.
باهنر: اگر روحانی رئیسجمهور بود حتما معتقد بود که باید جواب حملات دشمن را بدهیم | نمیدانم احمدینژاد طرفدار جنگ است یا صلح
جنگ، مذاکره و حضور مردم سه ضلع یک مثلثاند؛ هیچکدام را نمیشود از دیگری جدا کرد.
اگر دشمن احساس کند ایران دیگر توان جنگیدن ندارد، لحظهای برای حمله و به خاکوخون کشیدن ایران تردید نمیکند.
مذاکره به معنای کنار گذاشتن جنگ نیست؛ اگر دشمن حمله کند، باید پاسخ نظامی بگیرد و پشیمان شود.
سکوت و صلحطلبی نباید دشمن را به این اشتباه بیندازد که ایران توان دفاع از خودش را از دست داده.
منبع: ایران24
