پیرامون یک اتفاق شوم که برای چندمین بار رخ می دهد
انحطاط اخلاقی پزشکان، سکوت مسئولین
رها کردن بیمار در بیابان، گرفتن عکس سلفی با اجساد سالن تشریح، جا گذاشتن وسایل شخصی در شکم بیمار و رواج هر روزه زیر میزی در میان پزشکان کم نبود که حالا باید شاهد زجر دادن و شکنجه یک کودک معصوم در یکی از بیمارستان های کشور باشیم؟

سرویس جامعه و فرهنگ سایت خبری رویداد24: این برای چندمین بار است که اتفاقی دردناک در حوزه سلامت کشور رخ می دهد و قلب میلیون ها نفر را به در دمی آورد. این برای چندمین بار است که بیماری رنج دیده که برای درمان بیماری و زجرش به مراکز درمانی کشور مراجعه می کند با رنج و دردی عظیم تر مواجه می شود. این برای چندمین بار است که نظام پزشکی، پزشکان و مراکز نظارتی ما در آزمونی این چنین که مستقیما با سلامت جامعه در ارتباط است نمره منفی می گیرند.
فاجعه ـو نامی جز همین فاجعه زیبنده اتفاقی که رخ داده نیستـ بیمارستان خمینی شهر و آن چه در آن رخ داده یک بار دیگر اثبات کرد که اخلاق در بخشی نه کم تعداد از جامعه پزشکی به شدت رو به افول و انحطاط است. به نظر می رسد هرچه پیش می رویم توقع داشتن رفتار حرفه ای، انسانی و مبتنی بر سوگند بقراط از نسل جدید پزشکان کشور توقعی بی جا به حساب می آید. جامعه ای پر مدعی که هر روز بیشتر جان انسان ها برایشان بی ارزش می شود.
راستی یادتان هست همین چند وقت پیش و جنجال جامعه پزشکی کشور را بر سر یک سریال سطح پایین و صدای اعتراض های مکرر این قشر را؟ یادتان هست دلایل اعتراض شان را؟ توهین به ساحت مقدس پزشکی، نشر اکاذیب، سیاه نمایی بر پایه مسائل غیر واقعی و... دلایلی بود که پزشکان برای اعتراضات خود برمی شمردند.
حالا یکی از هزاران سوال بی پاسخ در پس این فاجعه این است که آن جامعه آماده به اعتراض پزشکان، اکنون کجا هستند؟ چرا هیچ نشانی از اعتراض به این رفتار غیر انسانی از پزشکان دیده نمی شود؟ آیا فکر نمی کنید اعتراضی حتی نمادین و در حد صدور بیانیه می توانست اعلام برائتی باشد از این رفتار شوم؟ یا شاید پزشکان این ملک تنها زمانی که بیرون از صنف و خانواده شان اتفاقی رخ دهد آماده اعتراض اند؟ آیا در نظر پزشکان محترم، زجر صدرا، کودک معصوم اصفهانی که تنها جرمش عدم تمکن مالی خانواده اش بوده، از سریال در حاشیه بی اهمیت تر است؟!
و سوال مهم تر از مسئولین سیستم پزشکی کشور و در راس آنان وزیر محترم بهداشت درمان و آموزش پزشکی این که تا کی به واسطه نبود مدیریت نظارتی قدرتمند و مناسب در نظام سلامت کشور باید شاهد چنین رخدادها و اتفاقاتی در این بخش حساس جامعه باشیم؟ رها کردن بیمار در بیابان، گرفتن عکس سلفی با اجساد سالن تشریح، جا گذاشتن وسایل شخصی در شکم بیمار و رواج هر روزه زیر میزی در میان پزشکان کم نبود که حالا باید شاهد زجر دادن و شکنجه یک کودک معصوم در یکی از بیمارستان های کشور باشیم؟
آقایان و خانم های اطبا، مسئولین محترم، وزیر محترم بهداشت و درمان، حواستان هست؟ جامعه دارد نسبت به نظام درمانی کشور بی اعتماد می شود. حرمت و احترام نام و قداست پزشک و پزشکی به دست عده ای قلیل دارد از بین می رود. و دود این وضع به چشم خیل پزشکانی می رود که با صداقت و شرافت سعی در مرهم نهادن بر درد و رنج انسان ها هستند.