یادهایی که نباید فراموش شوند
رویداد۲۴-ششمین مراسم تحلیف ریاستجمهوری است که در آن حضور دارم؛ آنهم در سالروز صدور فرمان مشروطیت که یادآور روح عدالتخواهانه و عزتطلبانه و ضداستبدادی ملت شریف ایران است. خداوند را برای نعمت خدمتگزاری به مردم، در عهد جمهوری اسلامی سپاسگزارم. یاد سلسلهجنبان این انقلاب حضرت امام (ره) را گرامی میدارم و به روح پرفتوح شهدای والامقام که سندهای عزت و افتخار ما هستند، درود میفرستم.از رؤسای جمهور ما بعد از انقلاب، یکی از مردم بریده و به بیگانگان پناه آورده است. خداوند روح رؤسای جمهور شهید و فقید ما، رجایی و هاشمی را شاد کند که در قید حیات نیستند و بر عزت رهبری فرزانه انقلاب بیفزاید که سکاندار انقلاباند و متکای مردم. مراسم تنفیذ در حضور ایشان برگزار شد. ولی ایکاش آقایان خاتمی و احمدینژاد به این مراسم دعوت میشدند تا جمهور مردم تنها نبود و حاشیهها بر متن مراسمی باعظمت که تنها چند صد نفر میهمان خارجی و شخصیتهای داخلی در آن حاضرند و امروز تهران برایش تعطیل شده و کلی هزینه صرف برگزاری آن شده، سایه نمیافکند. یاد نمادها و عزیزانی که باید میبودند و نیستند بر روحم سنگینی میکند. برای حضورنداشتن این مرحومان و بزرگواران نگران نیستم. آنها در پیشگاه ملت قدرشناس، جایگاهشان محفوظ است. بلکه برای کسانی که وجهه این انقلاب مردمسالارانه و آزادیبخش و عزتآفرین را چه آسان و سهل خدشهدار میکنند، نگرانم؛ نگران قضاوت تاریخ. این روزها آرام ولی با پیگیری مجدانه در تلاش بودم تا دایره ملاقاتکنندگان با محصوران کمی باز شود. بسیاری از افرادی که با آنها صحبت شد، با این مسئله موافق بودند. امیدوارم مسئولان مربوطه نسبت به این موضوع مسئولانه و هوشمندانه عمل کنند. اینها را که قلمی میکنم، سخنان آقای دکتر روحانی درباره بهایی که ملت برای مشروطیت پرداخت و برجام و مردمسالاری دینی و حقوق شهروندی و وحدت و... در گوشم طنینانداز است. اما ایکاش به برخی وعدهها و شعارهای دوران انتخابات که بارها از سوی مردم مطرح شد و عمل به آنها مورد تأکید قرار گرفت، اشارتی جدیتر میشد و حداقل با ذکر نام آیتالله هاشمیرفسنجانی از ایشان تجلیل به عمل میآمد. گوشم به سخنان رئیسجمهور و در حال تایپ مطلبم که زنگ پایان مراسم نواخته میشود. بدرود
