در دام رقیب نیفتیم
رویداد۲۴-در روزهای پس از رأی اعتماد به کابینه دولت و انتقاداتی که برخی اصلاحطلبان در این زمینه داشتند، اظهارات گوناگون درباره اختلافات فراکسیون امید و حامیان لاریجانی که البته با ائتلاف راهبردی در سال ۹۴ با یکدیگر به مجلس راه یافتند، مجددا در فضای سیاسی مطرح شد. پیش از آن نیز در زمانی که رئیسجمهور در حال چینش کابینه بود، این اختلافات با شدت بیشتری مواجه بود. حال گریزی میزنم به اظهارنظر روز گذشته پروانه سلحشوری، عضو فراکسیون امید که گفته بود رأی این فرا این اظهارنظر معنای واضحی دارد و آن اینکه فراکسیون امید مجلس در بهترین حالت ممکن و با سازماندهی کامل درونفراکسیونی نیز بهتنهایی نمیتواند اقدام سلبی یا ایجابی در موضوعات مختلف صورت داده و سامان دهد. درست در همین نقطه است که اهمیت مواجهه و نوع ارتباط و مناسبات میان فراکسیون امید و حامیان لاریجانی در مجلس دوچندان میشود. قدر مسلم چانهزنیها و کشمکشهای سیاسی در خلأ شکل نمیگیرند، بلکه به زمینههای ثابت و استواری نیاز دارند. درواقع این منابع، امکانات، الزامات و همچنین محدودیتها هستند که کنش و واکنش سیاسی را رقم میزنند.
فراموش نکردهایم تحولهای عمیق اما منفی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی که در دوران احمدینژاد از طریق تکرویها و تندرویها به کشور تحمیل شد، علاوه بر پیامدهای مخرب و زیانباری که به همراه داشت، موازنه و آرایش جناحها در عرصه سیاسی را نیز به چالش کشید. پرواضح است برای کاهشیافتن بیشتر شکافهای منازعه در عرصه سیاسی_ اجتماعی، باید زمینههای مشترک برای تقویت همگرایی بیشتر گرایشهای میانهرو و همچنین تضعیف جریانهای رادیکال را فراهم کنیم. در همین راستا و براساس تجربههای تاریخی، درحالحاضر فراکسیون امید مجلس و در سطح کلان اصلاحطلبان نهتنها براساس ضرورت که بنا بر مصلحت تاریخی و سیاسی برای تکمیل روند نرمالیزاسیون فضای سیاسی_ اجتماعی و متعاقب آن ایجاد آرامش و امنیت اقتصادی برای توسعه متوازن و البته جلوگیری از میدانداری دوباره تندروها، باید در ائتلاف استراتژیک با میانهروها و اعتدالیون باقی بمانند.
هرگونه زاویهگرفتن از این ائتلاف طبیعتا خلاف مصالح ملی خواهد بود. نمایندگان فراکسیون امید و بهصورت کلی فعالان جریان اصلاحات و اعتدال هوشیار باشند؛ اظهارات جنجالی و تفرقهافکنانه علیه یکدیگر شاید بهصورت مقطعی برد رسانهای بههمراه داشته باشد اما در بلندمدت لطمات جبرانناپذیری به فضای سیاسی قابلِ تعریف و دامنه فعالیت جریان اصلاحات و اعتدال وارد خواهد آورد. کمترین پیامد این امر برهمخوردن توازن موجود در آرایش سیاسی «بلوک میانهرو» که بر اثر ائتلاف استراتژیک اصلاحطلبان – اعتدالگرایان و اصولگرایان معتدل ایجاد شده، است و این امر در سوی مقابلِ بلوکبندی قدرت، منتج به کسب قدرت تدریجی و افزایش برد استراتژیک تندروها خواهد شد.از سوی دیگر مجموع شرایط داخلی و بینالمللی ایران تأکیدی است بر حفظ ائتلاف و ادامه سیاستورزی فعالان جریانهای اصلاحطلب – اعتدالگرا و اصولگرای معتدل با ساختاری توافقی از سوی طرفین، تحت عنوان «بلوک میانهرو» که گام اول را در سال ۹۲، دوم را در ۹۴ و گام سوم را در ۹۶ برای نرمالیزاسیون فضای سیاسی_ اجتماعی محکم برداشت.
اما نباید فراموش کرد، روند نرمالیزاسیون هنوز بهصورت کامل پیادهسازی نشده و پس از پیادهسازی باید گامهای محکمتری در راستای تثبیت آن و تحکیم ضوابط عقلانی در امر سیاستورزی برداشت. بهطورکلی تحولهای درون جامعه امکانات و محدودیتهای متفاوت را برای بازیگران و جریانهای سیاسی رقم میزند و جریانهای اصلاحطلب – اعتدالگرا و اصولگرای معتدل باید بدانند و بتوانند در این چارچوب با چانهزنیها و کنشهای خود در مسیر اجماع نظر و تثبیت و تحکیم «بلوک میانهرو» در مقابل «بلوک تندرو» در مختصات نظام سیاسی جمهوری اسلامی گام بردارند.
