گناه برجام چیست؟
رویداد۲۴-با نزدیک شدن به زمان اعلام سیاست کاخ سفید در برابر برجام و ارائه گزارش رئیس جمهوری امریکا به کنگره و برخی پیشبینیها مبنی بر عدم تأیید پایبندی ایران به تعهدات خود، به نظر میرسد برخی جریانها و شخصیتهای سیاسی داخلی ایران هم به استقبال چنین وضعیتی رفتهاند. اگر چه پیش از این برخی رسانههای تندرو آرزوی پاره کردن برجام از سوی ترامپ را هم مخفی نکردند، اما اینکه برخی مسئولان که به هر حال از کم و کیف تصمیم نظام برای ورود به مذاکرات و حصول به توافق هستهای آگاه هستند، در صف مخالفان آن بایستند قابل تأمل است.گذشته از اینکه منتقدان و مخالفان- که خود یا دولت مورد حمایت آنها چند سال تجربه گفت و گوهای بی حاصل را در کارنامه دارند- تا کنون هیچ بدیل قابل توجهی در مقابل برجام ارائه نداده اند، نکته قابل توجه ضرورت«هم افزایی» برای استفاده از ظرفیتهای برجام است. از ابتدا هم روشن بود که توافق هسته ای شرط لازم برای بهبود اوضاع کشور بخصوص در حوزه اقتصادی است و نه شرط کافی. به گفته بسیاری از کارشناسان بعد از انعقاد توافق، نوبت به هنر مدیریت داخلی است که چقدر بتواند از ظرفیتهای گشوده شده بهره ببرد. چنانکه علی لاریجانی رئیس مجلس 9 شهریور سال گذشته در جلسه شورای اداری شهرستان گلپایگان با بیان اینکه بعد از برجام زمینه لازم برای سرمایه گذاری خارجی و داخلی در کشور مهیا شده است، تأکید کرد: «باید از شرایط موجود به بهترین شکل ممکن استفاده شود. جذب سرمایهگذاری داخلی و خارجی در طرحهای عمرانی کلید حل مسائل و توسعه اقتصادی کشور است و همه باید به سمت جذب سرمایهها گام برداریم.»
حال سؤال اینجاست که آیا بخشها و نهادهای مختلف خارج از قوه مجریه در این مسیر حرکت کرده اند و نسبت به استفاده از این ظرفیتها اهتمام داشته اند یا برجام را نیز همانند بسیاری از پدیدههای دیگر به یک ماجرای سیاسی و جناحی بدل کردند. نا گفته پیداست وقتی برخی مسئولان، توافق هسته ای را « تیر زهرآگین» میدانند و برخی آن را تلاش 4 ساله بی فایده میخوانند، انتظارها برای ایجاد همگرایی و همافزایی در جهت تأمین بیشتر منافع ملی حاصل نشده است. برخی نه تنها در این مسیر حرکت نکرده که اتفاقاً در جهت عکس گام برداشته اند و بیراه نیست که یکی از کارشناسان مسائل بینالمللی معتقدند ترامپ در اعلام سیاستهای خود علیه ایران گوشه چشمی به محافل تندرو و مخالف برجام دارد و امیدوار است با تحریک مخالفان داخلی، ایران به دست خود از برجام خارج شود. بنابر این معلوم نیست گناه برجام به عنوان یک تصمیم نظام در این میان چیست که اجماع جهانی علیه ایران را امروز متوجه تندروهای کاخ سفید کرده است.
نکته قابل تأمل دیگر اینکه همه مخالف خوانی ها علیه برجام به نام مردم است. حال آنکه مردم بدون واسطه نظر و دیدگاه خود در این خصوص را در آوردگاه انتخابات و فرصت انتخاب برنامههای مدیریتی جناحها و جریانهای مختلف در پای صندوق رأی اعلام کرده اند. حل و فصل پرونده هسته ای و مذاکره در این مسیر یکی از برنامههای اصلی حسن روحانی در انتخابات 92 بود که با اقبال اکثریت روبه رو شد. بعدها و با وجود تخریبها و هجمههای فراوان به مذاکرات هسته ای و دستاوردهای آن، در انتخابات ریاست جمهوری 96 همین مردم بودند که قاطع تر از دوره قبل به همراهی با دولت اعتدال رأی دادند.
