وزیری که بعد از پنج سال، هنوز اپوزیسیون و منتقد دولت و مجلس است!

رویداد۲۴- سوء مدیریت در ایران به بحرانی همه گیر بدل شده است. بحرانی که فشارهای روانی بر مردم وارد و مشکلات فراوانی را برای زندگی آن ها ایجاد کرده است. همین امر موجب بروز نارضایتی های فراوانی در بین مردم شده است.

کافیست در میان این سوء مدیریت های همه گیر، حوادث غیرمترقبه ای نیز برای کشور پیش بیاید، همچون زلزله کرمان و کرمانشاه  یا حادثه ای چون سانچی. آنگاه بیش از پیش بحران مدیریت در کشور عیان می گردد و مشخص می شود سوء مدیریت در این بحرانی عمیق و غیر قابل انکار است.

حال در این میان برخی مدیران برای بی گناه جلوه دادن خویش و دور نگاه داشتن خود از انتقادات مردم و جامعه، از سایر بخش های مدیریتی در کشور انتقاد کرده و از سوء مدیریت در کشور ابراز نگرانی می کنند. درحالی که شخصا سال ها در مناصب مدیریت حضور داشته و سهمی مهم و تاثیرگذار در پیشامد این اوضاع برای کشور داشته اند.

عباس آخوندی وزیر راه و شهرسازی پس از بارش برف اخیر و پس از آن که نزول رحمت الهی تحت تاثیر همین سوء مدیریت ها به بحرانی فراگیر بدل شد، با انتشار یادداشتی تصریح کرد: "امیدوارم، که چنین روزهای سختی یادآور این نکته در سطح رییس‌جمهوری، دولت و مجلس باشد تا برای تهران و سایر کلان‌شهرهای ایران و حومه‌شان یک سیستم حمل‌ونقل حومه‌ای ریلی مطابق آنچه در برنامه‌ی ششم پیش‌بینی شده را تامین مالی کنند. از اینکه تا این حد دولت و مجلس دچار روزمرگی شده‌اند و تا این میزان توان اندیشه و اجرای طرح‌های زیربنایی را از دست داده‌اند، برای ایران نگرانم."

هر کس که سطور بالا را بدون توجه به نام نویسنده آن بخواند، در ابتدا تصور خواهد کرد این جملات توسط یکی از منتقدان یا یکی از چهره های سیاسی یا اقتصادی که به برخی از سیاست ها انتقاد دارد، بیان گردیده، منتقدی که در چارچوب مدیریتی کشور جایگاهی نداشته و تنها به بیان دغدغه های خود پرداخته است. اما با کمال تعجب خواهد دریافت که این اظهارات عباس آخوندی وزیر راه و شهرسازی است. شخصی که بیش از 35 سال از حضور او در مناصب مختلف مدیریتی کلان کشور می گذرد، از سال 61 معاون وزیر کشور شده و در دولت دوم هاشمی رفسنجانی به عنوان وزیر مسکن و شهرسازی معرفی گردیده و در دولت های یازدهم و دوازدهم به وزارت راه و شهرسازی رسیده است. 

ابراز نگرانی از شرایط فعلی کشور به جای خود و شاید هم شایسته، ولی اینکه یک مدیر در قامت وزیر به جای اینکه از روز مرگی در دولت و مجلس بنالد، دولتی که خود یک عضو بلند پایه آن است جای بسی تعجب است. آقای وزیر بهتر است نگاهی به کارنامه خود داشته باشد و ببیند آیا یکی از دلایل این روزمرگی و ایجاد نگرانی برای مردم آیا عملکرد شخص او و البته وزارت راه و شهرسازی نیست؟ چگونه شخصی که بیش از 35 سال سابقه مدیریت کلان در کشور داشته و 3 دوره سکان هدایت وزرات خانه ای مهم و استراتژیک را در دست داشته، می تواند خود را از ماجرا کنار کشیده و به جای پاسخ به انتقادات و تلاش در راستای برطرف کردن آن ها، خود منتقد وضع موجود و البته روزمرگی دولت باشد؟

وزارت متبوع آقای آخوندی از دو قسمت مهم تشکیل گردیده است، راه و شهرسازی. برای این که مشخص شود آخوندی در مجموعه مدیریتی خود موفق بوده و نگرانی مردم را برطرف کرده، لازم است این دو محور مهم اقتصاد ایران مورد بررسی قرار گیرد.

بخش مسکن که دردهای ناگفته بسیار دارد، از رکودی که بیش از 6 سال است آن را فراگرفته و ماجرای مسکن مهر که همچنان داغی بر پشت آن نهاده شده است. آقای وزیر بهتر است پاسخ دهند تا کنون و پش از 4 سال و اندی از نشستن بر مسند وزارت، چه راهکاری برای رونق بازار مسکن اندیشدیده اند؟ چرا پس از این 4 سال همچنان نگرانی! های بسیاری درباره سرمایه گذاری در این بخش وجود دارد؟  و چرا در این مدت و پس از اعمال سیاست های گوناگون توسط وزارت راه و شهرسازی، هیچ اتفاق خوشایندی در این بازار نیفتاده است؟ بازاری که رونق آن می تواند، موتور محرکی باشد برای رونق اقتصادی و آغازی برای خروج از بحران رکود اقتصادی. روندی که می تواند سهم بزرگی در حل بحران بیکاری و اشتغالزایی برای جوانان کشور داشته و آن ها را از روزمرگی خارج نماید.

اما بخش دیگری از وزارت راه و شهرسازی، بخش استراتژیک راه و حمل و نقل است که اتفاقا بهانه انتقادات آخوندی به روزمرگی دولت و مجلس نیز به این بخش برمی گردد. برای بررسی عملکرد این بخش، داشتن نیم نگاهی به بروز بحران برفی در سیستم حمل و نقل کشور کافیست تا به چگونگی مدیریت در بخش راه و سیستم حمل و نقل این وزرات خانه پی ببریم. بحران مدیریتی که در چند روز گذشته به فاجعه بار ترین شکل ممکن به نمایش گذاشته شد.

پس از بارش برف نه چندان سنگین، بسیاری از جاده های کشور مسدود شده و امکان تردد در آن ها وجود نداشت. فاجعه بار آنکه حتی راه های مواصلاتی به پایتخت کشور در اتوبان های تهران – قم، تهران – ساوه و تهران – کرج نیز به طور کامل مسدود گردید و بسیاری از هموطنان ساعت ها بدون هیچ کمک و امدادی گرفتار شدند. حال چگونه می توان پذیرفت با توجه به هشدارهای سازمان هواشناسی، اتوبان های متصل به پایتخت یک کشور قفل شده و وزیر راه به جای عذرخواهی و پاسخگو بودن انتقاد از سایر نهادها را در دستور کار خود قرار دهد؟

بحران در بخش راه این وزارت خانه تنها به حمل و نقل جاده ای محدود نمی شود. مدیریت حمل و نقل ریلی نیز نشان داد می تواند از بارش برف در کشور بحرانی بزرگ بسازد. همین یک جمله کافیست که نشان دهد بحران مدیریت در راه آهن به چه میزان جدی است: " قطار مشهد- تهران که ساعت 23:45 به حرکت درآمده بود مسافران خود را با 21 ساعت تاخیر به مقصد رساند. "

حمل و نقل هوایی نیز که دیگر جای خود دارد، از همه کاستی ها و نارضایتی های مردمی در طول سالیان گذشته در این بخش، اگر هم بتوان گذشت، نمی توان از بحرانی که به واسطه بارش یک برف متوسط دامنگیر فرودگاه های کشور به خصوص دو فرودگاه اصلی کشور در پایتخت- فرودگاه امام و فرودگاه مهرآباد – شد، گذشت. مسافرانی که چندین روز سرگردان در این دو فرودگاه منتظر ماندند و البته مقاماتی که هیچ گاه حاضر به عذرخواهی و حتی پاسخگویی نشدند.

حدود 100 ساعت سرگردانی در فرودگاه امام خمینی، کرایه های نجومی برای رفت وآمد به فرودگاه امام، مسدود شدن باندها، توقف چندروزه پروازها به دلیل عدم برف روبی باند فرودگاه ها، گرفتار شدن مسافران در سالن ترانزیت فرودگاه امام، بلاتکلیفی مسافران در فرودگاه های خارج از کشور برای ورود به ایران، ایجاد شرایط سخت و کسل کننده به خصوص برای کودکان و سالمندان در فرودگاه ها و عدم سرویس‌دهی خدمات پشتیبانی توسط شرکت های هواپیمایی و مدیریت فرودگاه ها. این ها گوشه ای است از فاجعه مدیریتی در بخش حمل و نقل هوایی کشور به واسطه بارش تنها و تنها یک برف ساده. 

حال با این اوضاع آن هم پس از بارش یک برف، آیا رواست که وزیر راه و شهرسازی، کوتاهی در مجموعه وزارتی خود را نادیده گرفته و تنها به ابراز نگرانی از روزمرگی در دولت و مجلس بپردازد؟ همانگونه که آقای وزیر گفته اند روزمرگی در دولت و مجلس نمودی محسوس دارد و البته که شکی در آن نیست، ولی اینکه شخص وزیر راه به عنوان یکی از مقامات بلندپایه دولت تنها به ابراز نگرانی بسنده کرده و از پاسخگویی به نقش مجموعه وزارتی وی در بروز نارضایتی مردمی طفره برود، جای تامل دارد. گویا آقای وزیر، وزرات راه و شهرسازی را جزیره ای مجزا از دولت دانسته که این چنان بر دولت تاخته و خود را کنار کشیده است. آقای آخوندی، بجای ابراز نگرانی، بهتر است نسبت به مسئولیت خود پاسخگو بوده و گامی برای کاهش نگرانی مردم در حوزه کاری و زیر مجموعه مدیریتی خود بردارند. مجموعه ای که با یک برف ساده فلج می گردد و از بارش نزولات آسمانی و رحمت الهی، بحرانی ملی می سازد، چگونه می تواند بر سایر نهادها ایراد وارد کرده و خود را بی تقصیر نشان دهد؟

آقای وزیر راه بهتر است در خلوت خود به این سوال پاسخ دهند که مجموعه تحت مدیریت وی تاکنون چه باری از دوش مردم بداشته و آیا مدیریت وی در عرصه های مختلف به شکلی بوده که مردم نگران نباشد، برای ایران نگران نباشند و بدون استرس در یک آرامش نسبی زندگی نمایند؟ مطمئن باشید مردم ضعف های مدیریتی را خواهند دید و از این ضعف ها نگران خواهند شد و البته با حرف و شعاردرمانی، مسائل نه تنها حل نخواهد شد که سبب آسیب های فراوان به جامعه و کشور خواهد گردید.

منبع: اعتدال